Deze review is ingestuurd door Mainport, waarvoor onze dank!Dan Brown. Wie kent hem niet? Ik denk echter dat er meer mensen zijn die hem niet wíllen kennen. Nu zijn boeken zo gehyped zijn, vrezen mensen ineens dat het ordinair is om de Da Vinci Code in de boekenkast te hebben staan. Anderen zijn weer zo enthousiast dat ze de fictieve theorieën met andere complotzoekers gaan bediscussiëren en zich afvragen of het niet de waarheid kan zijn. Zelf vind ik beide kanten te ver doorslaan en beschouw ik Dan Browns werk als lekker ontspannende lectuur voor 's avonds op de bank. Neem het allemaal niet zo serieus en geniet er gewoon van, want daar is het uiteindelijk voor bedoeld.
Dat dit boek als tweede geschreven en als laatste vertaald is, heeft een reden. De Delta Deceptie is overduidelijk Browns minste creatie. Niet alleen qua inhoud, maar ook de titel is weer heerlijk vaag. Waar "de Da Vinci Code" en "het Bernini Mysterie" nog een beetje sloegen op de inhoud, slaat deze titel kant noch wal, net als het eveneens rare "Juvenalis Dilemma".
Ik moest lachen toen ik hoorde (las) wat het beroep van de hoofdpersoon was. Net als in het Juvenalis Dilemma werkte ze bij een Amerikaanse geheime dienst, maar dit keer was ze geen cryptoloog, leraar of archeoloog, nee deze hoofdpersoon vat samen. Rachel Sexton is een samenvatster, en tevens de dochter van de presidentskandidaat. Rachel werkt bij het NRO, een veiligheidsorganisatie die nauw verwant is aan het alom bekende NASA. Ze haat haar vader, en werkt voor diens rechtstreekse concurrent de president. Als laatstgenoemde haar onverwachts voor een bezoekje aan het witte huis ontbiedt, begint het verhaal.
Wat zo kenmerkend is aan de verhalen van Brown weet inmiddels iedereen wel. Hij schrijft heel snel en verslavend; als je een hoofdstuk uit hebt, kom je altijd een onverwachte cliffhanger tegen, waardoor je het boek niet naast je neer kunt leggen. Helaas is Brown een formuleschrijver, en als je eenmaal die formule door hebt weet je precies hoe het boek in elkaar steekt. Ik zag het einde mijlenver aankomen, en dat vond ik toch echt een minpunt. Als dit het eerste werk is dat je van hem te pakken krijgt, wat ik overigens niet aanraad, zul je vermoedelijk overdonderd worden en het totaal niet aan zien komen. Ik denk dat dat het boek wel wat leuker had gemaakt.
In de Delta Deceptie zijn de hoofdpersonen onsterfelijk. Niet echt natuurlijk, maar wie de verbanden legt komt daar wel achter. Volgens mij hebben Rachel en kornuiten zo'n tiental tegenslagen en moordaanslagen overleefd, ongeacht in welke penibele situatie ze zich bevonden. In een boek kan alles, zo blijkt hier maar weer. Natúúrlijk worden ze immer gered door één of ander onbekend wetenschappelijk feitje waar niemand van ons in het echte leven ooit aan gedacht zou hebben.
Wie de eerste drie boeken leuk vond, zal deze ook leuk vinden. Ik beschouw de Delta Deceptie in ieder geval niet als een fiasco. Ook hier blijkt dat een schrijver moet groeien. Dan Brown is hier overduidelijk in geslaagd, want het hierop volgende Bernini Mysterie is werkelijk subliem. Op dit moment schrijft hij zijn vijfde boek, en laten we hopen dat hij alleen maar beter wordt, hoewel de lat erg, heel erg hoog ligt.
Uitgever: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
ISBN: 9024549833
Pagina's: 416
Waardering: 
Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!
Lees ook:
»
17/05 Boek: Tosca Niterink - Klimmen naar kruishoogte0
»
15/05 Boek: Willem Claassen - Park3
»
07/05 Boek: Denise Mina - Het einde van de wespentijd0
»
05/05 Boek: Jew Face - David Groen4
|
Dit is inderdaad zijn minste boek. De spanning is veel minder aanwezig dan in de andere boeken, je nieuwsgierigheid wordt minder uit de tent gelokt en soms is het ronduit irritant dat-ie de wetenschappelijke feiten steeds loopt uit te leggen. Echter; het is een prima boek, leuk verhaal en leest prima weg.
Zoals al gezegd, als je er één kent, ken je ze allemaal. De Da Vinci Code vond ik dan ook niks meer aan, Bernini mysterie al gelezen, en dit boek maakt dus ook niet uit. Als hij het bij 1 boek gehouden was was het misschien goed geweest, maar nu wordt het gewoon vervelend.
Delta-deceptie is minder dan het Bernini-mysterie of Da Vinci-dode, maar ik vond het wel prettiger om te lezen dan Juvinalis.
Maar idd: neem het niet te serieus, tis gewoon lekker ontspannende lectuur en meer niet
Ik heb hem in het Engels gelezen en als ik deze review lees dan denk ik dat in de vertaling behoorlijk wat nuances zijn weggevallen. Zo wordt de hoofdpersoon samenvatster genoemd, terwijl in de Engelse versie haar beroep meer het midden houdt tussen data-analyst en beleidsadviseur, om twee functies te noemen die in Nederland bij de rijksoverheid gangbaar zijn.
Het boek vond ik ook wat minder dan de Da Vinci Code, maar wel beter het Bernini Mysterie. Met name omdat ik de Delta Deceptie dichter bij het trucje van Michael Crichton vond komen, dan het trucje dat Dan Brown bij de Da Vinci Code.
Hmm, ik vond het Juvenalis Dilemma pas een deceptie. Maar goed, Dan Brown schrijft inderdaad volgens een vaste formule, echter wel eentje die mijn aandacht weet vast te houden. Het Bernini Mysterie blijf ik echter zijn tofste boek vinden.
leuke review Mainport
ik ga het boek niet eens lezen denk ik. De eerdere drie boeken vond ik veel te veel op elkaar lijken. Sowieso vond ik de boeken vrij slecht geschreven eigenlijk, alleen de leuke feiten over de kerk en kunst maken veel goed
Helemaal mee eens met de schrijver van deze review. Als je de andere drie boeken gelezen hebt, en zijn 'stijl' doorhebt kun je al van ver van tevoren het einde raden.
Het is een heel leuk boek, het onderwerp is weer leuk bedacht maar ik had toch telkens het gevoel dat ik hem eerder gelezen had.
Ik heb nog geen enkel boek gelezen van Dan Brown, en ik vind dat ik weinig heb aan deze review. Er is maar één alinea besteed aan het verhaal waar het over gaat.
Voor de rest wou ik zeggen dat, na het lezen van een aantal boeken van een schrijver, je meestal de formule door hebt.
Maar goed
Misschien dat ik nog eens een boek van hem huur, om te kijken hoe hij schrijft, ook al is het niet echt mijn gerne.
hey mainport, behalve nieuwsposten over taida kan je ook nog reviewen!
leuke review, ik denk dat ik dit boek wel ga lezen. Het juvenalis dilemma heb ik nog niet gelezen, die andere twee wel.. idd wel beetje dezelfde formule, maar ik denk toch zelden vooruit :')
Zelfs na het lezen van 3 boeken van Dan Brown, vind ik de immense populariteit nog steeds ongegrond.
Ik weet niet hoe de boeken in het engels weglezen, maar de nederlandse vertaling is toch echt niveau brugklas, waardoor ik simpelweg bladzijdes ga overslaan.
De Da Vinci Code kan ik nog enigzins plaatsen in de realiteit, maar het Bernini Mysterie slaat toch echt alles.
Vanaf het moment dat de camerlengo en Langdon honderden meters de lucht ingaan met een explosief in een helikopter, om vervolgens ongedeerd uit de lucht te vallen, ging bij mij het boek ook het raam uit.
Misschien ben ik wel te kritisch, en moet ik het wat luchtiger opvatten, maar de formule was al na 3 hoofdstukken duidelijk, en bij sommige stukken denk ik dat Dan Brown beter star trek scripten kan gaan schrijven.
Hij schrijft boeiende verhaallijnen, en dat is wat mij meer trekt dan de geloofwaardigheid. (Die inderdaad nihil is op de meeste plaasen.)
Het verbaast me dat je niet wat meer op het onderwerp van het boek ingaat, want juist
dat is wat dit boek zo anders maakt dan Dan Brown's andere boeken. Het boek gaat dit keer niet over een religieuze secte die een of andere nieuwe wereldorde wil opzetten of vernietigen, maar over de NASA en een intrigerende wetenschappelijke vondst (aliens!).
Ik vond dit boek enorm leuk om te lezen, als vanouds omdat Brown's schrijfstijl erg toegankelijk is, maar ook (en meer dan zijn andere boeken) omdat het onderwerp beter bij mij past, ik ben nogal een science-junkie (meer dan een kerk-junkie in elk geval
). De eerste helft van dit boek had ik dan ook in een paar dagen uit. Absoluut een aanrader!
quote:Op zondag 19 maart 2006 15:53 schreef snstr het volgende:
Zelfs na het lezen van 3 boeken van Dan Brown, vind ik de immense populariteit nog steeds ongegrond.
Ik weet niet hoe de boeken in het engels weglezen, maar de nederlandse vertaling is toch echt niveau brugklas, waardoor ik simpelweg bladzijdes ga overslaan.
De Da Vinci Code kan ik nog enigzins plaatsen in de realiteit, maar het Bernini Mysterie slaat toch echt alles.
Vanaf het moment dat de camerlengo en Langdon honderden meters de lucht ingaan met een explosief in een helikopter, om vervolgens ongedeerd uit de lucht te vallen, ging bij mij het boek ook het raam uit.
Misschien ben ik wel te kritisch, en moet ik het wat luchtiger opvatten, maar de formule was al na 3 hoofdstukken duidelijk, en bij sommige stukken denk ik dat Dan Brown beter star trek scripten kan gaan schrijven.
Boeken van Brown moet je inderdaad niet al te zwaar opvatten
Angels & Demons (het Bernini Mysterie) vind ik zijn beste boek. Wat ik tegen heb op Dan Brown is dat zijn boeken totaal geen oorzaak-gevolg relatie hebben. Vooral in de Da Vinci Code zijn het altijd de 'spontane' ingevingen van de hoofdpersoon (hoe heet ie al weer?) die het verhaal verder laten gaan. Dat zorgt er ook voor dat je je minder met de hoofdpersoon kan vereenzelvigen.
Ik ben trouwens wél benieuwd naar de verfilming; Tom Hanks als hoofdrolspeler, ik moet er niet aan denken.
quote:Op zondag 19 maart 2006 23:54 schreef beelzebubu het volgende:Het verbaast me dat je niet wat meer op het onderwerp van het boek ingaat, want juist
dat is wat dit boek zo anders maakt dan Dan Brown's andere boeken. Het boek gaat dit keer niet over een religieuze secte die een of andere nieuwe wereldorde wil opzetten of vernietigen, maar over de NASA en een intrigerende wetenschappelijke vondst
(......!).Ik vond dit boek enorm leuk om te lezen, als vanouds omdat Brown's schrijfstijl erg toegankelijk is, maar ook (en meer dan zijn andere boeken) omdat het onderwerp beter bij mij past, ik ben nogal een science-junkie (meer dan een kerk-junkie in elk geval
). De eerste helft van dit boek had ik dan ook in een paar dagen uit. Absoluut een aanrader!
spoiler
Zou Dan Brown het ooit een keer voorelkaar krijgen om hoofdstukken te schrijven die langer zijn dan 1,5 pagina en niet elke keer eindigen met een "cliff-hanger"?
quote:[b]Vanaf het moment dat de camerlengo en Langdon honderden meters de lucht ingaan met een explosief in een helikopter, om vervolgens ongedeerd uit de lucht te vallen, ging bij mij het boek ook het raam uit.
Ik heb dat boek eerst nederlands gelezen, en later engels, Angels & Demons, een betere titel ook. Na de nederlandse versie vond ik dat ook zeer ongeloofwaardig, maar de engelse geeft het duidelijk weer wat, waarom en hoe. Ik zal de nederlandse er nog eens langs houden, kijken hoe slecht de vertaling is geweest. Misschien zijn ze wat vergeten?
Ik vind z'n boeken altijd van dezelfde opzet. Ergens een magere verhaallijn met een hopelijk interessante climax. Het verhaal wordt aangedikt met er-niet-toe-doende quasi-wetenschappelijke feiten om het boek toch maar meer dan 100 bladzijden dik te kunnen maken. Halverwege weet hij het niet meer als z'n hoofdpersoon in de problemen zit, en herschrijft het eerste hoofdstuk alwaar hij zijn hoofdpersoon een speciaal talent toeschrijft die je normaal niet aan deze figuur zou hebben toegeschreven. Aldus loopt het magere lijntje weer tot aan het voorspelbare einde.
Leuk leesvoer voor in de zon op de camping. Je kunt rustig tussendoor een uiltje knappen en misschien steek je er nog iets van op dat je nog niet op het discovery-channel hebt gezien.
Ik vind dit boek echt de minste van zijn oevre. Ik ben al over de helft dus ga em nog wel even uit lezen. Maar vind het verhaal echt zwaar tegen vallen. De personages zijn idd onsterfelijk...
De cliffhangers verschil;len heel erg. De ene is echt enorm spannende. De andere is echt te saai en zonde van al de letters.
Juvenalis niet gelezen, maar als ik zo hoor van iedereen dat die minder is en deze nogminder, laat dan maar zitten.
De Da Vince Code is goed, je kan tijdens het boek niet geheel weten waar het naartoe gaat, of hoe. Het Bernini Mysterie is een soort ingewikkeld half vergaan kruimelspoor dat gewoon gevolgd wordt, zit goed in mekaar, maar doet onder voor de Da Vinci Code.
Ik ben wel enorm nieuwsgierig naar zijn nieuwst geschreven boek dat nog uit moet komen, waarschijnlijk met de naam "De Solomon Sleutel/The Solomon Key". Die moet ik kopen/lezen...
Ik heb met kerst een engelse box gehad met alle 4 de boeken, omdat mijn lief dacht dat ik het wel op prijs zou stellen (ik lees een boek in 2 dagen uit, dus ik verslijt er nogal wat).
In tegenstelling tot de meeste mensen ben ik niet met de davinci code begonnen, maar hield ik me aan de verschijnings lijn van de boeken. de eerst verschenen dus als eerste gelezen.
Helaas moet ik zeggen dat de Davinci Code na het bernini mysterie lezen is alsof je een verhaal volgens dezelfde mal leest, en dat is waarschijnlijk ook zo. Ik heb geen hoge pet op van meneer Brown zijn schrijfkunsten, en ik denk dat de Davinci Code een uitschieter is voor een verder beneden gemiddeld schrijver.
Ik heb de Davinci Code eerst gelezen, en een paar maanden later deze in het Engels. Persoonlijk vond ik dit boek leuker om te lezen dan de Davinci Code. Misschien omdat dit bij mij wat meer tot de verbeelding spreekt dan al dat gewauwel over Jezus en Maria. Maar door de reacties hier ik krijg toch het idee dat er in de vertaling iets niet helemaal goed is gegaan.
Persoonlijk vond ik het boek verre van voorspelbaar, en ook de beweringen dat dit boek en alle boeken erna uit dezelfde mal komen herken ik niet. Misschien omdat er vrij veel tijd tussen het lezen van deze 2 boeken heeft gezeten, of misschien ben ik wel niet kritisch genoeg. Maar wat mij betreft is dit zeker geen slecht boek, je moet gewoon niet verwachten dat het allemaal super-realistisch is, of gebaseerd op de waarheid. Het is gewoon fictie, bedoelt ter vermaak. Als je eraan begint met de hoop een soort geschreven documentaire voorgeschoteld te krijgen, dán gaat het inderdaad tegenvallen ja.
Mijn conclusie: prima boek om te lezen op een regenachtige zondagmiddag. Niet meer en niet minder.
Vind alle 4 de boeken van D. Brown goed leesvoer. Toch vind ik wel dat deze boeken veel te veel gehyped worden alsof ze het beste zijn van de afgelopen jaren. Er is toch veel meer leuks (en vaak nog beter) in het genre: "Historische thriller". Boeken van Sorti & Monaldi bijvoorbeeld
Reacties op dit bericht
Breuls (Administrator) 18-03-2006 @ 09:58
