Robbie Williams heeft natuurlijk geen introductie meer nodig. Al veertien jaar is hij een gevestigde naam in de muziekwereld; eerst als lid van Take That, en de afgelopen negen jaar als solo-artiest. Eind vorige maand kwam zijn nieuwste album uit:
Intensive Care.
Intensive Care is een melancholische plaat geworden. Williams haalde zijn inspiratie de afgelopen twee jaar vooral uit de muziek die hij zelf luisterde in zijn schooltijd. Nummers schrijven die mensen tien à vijftien jaar vanaf nu nog kunnen beroeren en ontroeren, die mensen terug laten denken aan de tijd dat de nummers uitkwamen; dat was zijn doel. Of dat gelukt is, zullen we pas echt weten over tien à vijftien jaar, maar op dit moment kunnen we natuurlijk al wel het een en ander zeggen over
Intensive Care.
De nummers
Ghosts en
Spread your wings geven het duidelijkst uiting aan de melancholie die de 31-jarige zanger meester geworden is. Ze gaan over oude liefdes die nooit helemaal overgingen; over de mooie dingen uit het verleden.
Make me pure is misschien wel het meest autobiografische nummer als het gaat over hoe Williams nu in het leven staat: een dertiger die van de drank en drugs af is, maar een manier zoekt om echt rust te vinden in zijn nieuwe levensstijl.
Hoewel de teksten op
Intensive Care sterk zijn en ook afwisselend, klinken de nummers de eerste keer dat je het album luistert voor 80% hetzelfde. Er is gekozen voor een duidelijke stijl, maar wat mij betreft had die stijl iets minder consequent doorgevoerd hoeven worden. Up-tempo en - vooral - vernieuwende nummers staan er veel te weinig op dit album. Laat je niet op het verkeerde been zetten door de huidige hitsingle
Tripping. Naast dit nummer doorbreken alleen
A Place to crash en
Your gay friend de eenheidsworst van melancholie die
Intensive Care neigt te zijn.
Robbie Williams is onbetwistbaar een vakman. Dat blijkt ook weer uit allerlei aspecten van dit album. Het artwork ziet er erg mooi uit, en de publiciteitsmolen draait als een geoliede machine. Hij is al vaker weggekomen met een nieuwe muziekstijl, en ook nu doet hij het zeker niet slecht. Maar echt overtuigend is
Intensive Care toch ook niet. Misschien moet de waardering nog groeien; zijn de nummers op dit album zo subtiel in hun goedheid dat je ze vaker moet horen voor je dat inziet. Ik heb er mijn twijfels over. Er staan een paar hele mooie nummers op dit album, en
Tripping is verdiend een dikke hit. Toch vrees ik een beetje dat dit album geen tien à vijftien jaar gaat beklijven. Zeker niet bij de groep die tegen die tijd 31 is en terugkijkt op hun schooltijd.
Naast reageren onder deze review kun je uiteraard discussieren over
Intensive Care op het
forum. Gisteren was te lezen in het
FOK!nieuws dat Robbie Williams volgend jaar twee concerten geeft in Nederland.
Label: EMI
Releasedatum: 24 oktober 2005
Waardering: 
Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!
Lees ook:
»
23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
»
21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
»
18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
»
18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7
|
Er staan goede nummers op en slechte nummers.
Toch vandaag even kaarten gekocht voor de Arena volgend jaar
De artiest Robbie Williams wordt beter en beter, maar dit album is toch een halve misser als je het mij vraagt. Wat de reviewer ook aangeeft, bijna alles gaat in hetzelfde tempo met dezelfde melodie. Daardoor blijft het album, ook na een paar keer luisteren, saai overkomen.
Daar waar we Robbie kennen als iemand die vernieuwend en een topentertainer is, hoop ik dat hij de volgende keer toch weer wat gedurfder uit de hoek komt. Intensive Care krijgt van mij een 6-je.
Hele goede cd! niet echt uitschieters maar gewoon een lekkere cd met leuke nummers
Robbie the best!
Slechtste plaat tot nu toe.
Zeer matig produkt. Eenzijdig en eentonig. Alleen Tripping springt er op dat gebied wat uit, maar is niet geheel mijn smaak.
Tijd om Guy Chambers terug te brengen of op zoek te gaan naar een wisselende samenstelling van schrijvers voor Robbie. Zodat hij weer kan vlammen zoals op eerdere albums.
Dit album tja hoe kun je het het best beoordelen, Heel vaak luisteren is het beste denk ik.
Toen ik hem net had vond ik hem heerlijk maar vrij snel ging ie al vervelen, toch op de een of andere manier bleef ik hem aanzetten en nu vind ik het toch echt een geweldig album. Het is wel zeker een album dat je moet leren waarderen daarentegen, kan me de 3 sterren ook wel voorstellen wat dat betreft.
Ik vind het album meer vant zelfde. 3 sterren is daarom ook wel terecht
Leuke CD! Ik vond het vooral leuk om een stijl als die van Your Gay Friend erop te zien, en Trippin' was ook geweldig, cello's erbij en zo.
Niet wat je van Robbie verwacht, maar zeker leuk
Niet slecht, maar wel eentonig. Vind vooral Advertising Space wel een goed nummer. Klopt wel dat meer luisteren ervoor zorgt dat je het beter vind worden. Een 7 min waard.
Ik vind em ook niet zo bijzonder. Tuurlijk hij luistert lekker weg maar op den duur krijg ik de neiging om wat meer 'hardere' muziek op te zetten, aangezien deze up tempo nummers veelal afwezig zijn op dit album.
quote:Op donderdag 10 november 2005 00:12 schreef detulp050 het volgende:Er staan goede nummers op en slechte nummers.
Toch vandaag even kaarten gekocht voor de Arena volgend jaar
VANDAAG!!??????????????????? dacht dat verkoop 19 november begon??
quote:Op vrijdag 11 november 2005 14:57 schreef Stefkuh het volgende:
[..]
VANDAAG!!??????????????????? dacht dat verkoop 19 november begon??
Als je (tegen betaling
) lid bent van het Inner Sanctum, dan kon je al vanaf de 9e kaarten kopen op internet
Kan nog steeds volgens mij.
Ik vind dit album de minst goede van allemaal, en kan zeker niet tippen aan Swing when you're winning. Dat is mijns inziens de allerbeste, en staat dagelijks nog te tetteren hier
Het is inderdaad en langdradig en eentonig album. Het lijkt en klinkt allemaal wat te veel op elkaar. Erg jammer, had niet gehoeven.
ik heb m ook en ik vindt m wel ok... lekkere nrs om te luisteren... beetje eentonig.. maar ach.. mij boeit t niet... .
en ja ik ga ook volgend jaar juni naar de arena
Even over dat ie van de drugs af is; op de EMA's vorige week was ie tijdens dat optreden toch echt zo strak als een konijn.
Hmm, ik vind die eentonigheid reuze meevallen, veel catchy nummers en zit muzikaal zeer goed in elkaar allemaal. Een 8 van mij
Reacties op dit bericht
borisz (Redactie Sport) 10-11-2005 @ 16:16
