"Why don't presidents fight the war? Why do they always send the poor?" vraagt zanger Serj Tankian zich in openingstrack
B.Y.O.B (Bring Your Own Bombs) af. Voor een politiek geëngageerde band als System Of A Down was het de afgelopen jaren en maanden geen kunst om inspiratie op te doen voor een nieuw album. Tankian en de zijnen frustreerden zichzelf zelfs dermate dat er genoeg songmateriaal voor een dubbelalbum werd geschreven.
Een dubbelalbum dat in twee delen verschijnt. Mezmerize ligt sinds kort in de winkel, Hypnotize ziet in de herfst het levenslicht. Een opvallende keuze om opeens twee albums in een korte periode uit te brengen, aangezien het laatste officiële studioalbum van het kwartet alweer uit 2001 stamt ('Toxicity'). De fans werden in de tussentijd nog wel zoet gehouden met het tussendoortje Steal This Album, vol met rariteiten en nooit eerder uitgebrachte nummers, maar echt serieus kon deze plaat niet genomen worden (en daar was ie ook niet voor bedoeld).
.jpg)
Gezien de status van Toxicity (volgens velen dé metalplaat van 2001) mocht er wel wat verwacht worden van 'de nieuwe' System Of A Down. Om maar met de deur in huis te vallen: die verwachtingen worden niet geheel waar gemaakt met Mezmerize. Waar Toxicity toch als een grensverleggend werk werd gezien, gaat System Of A Down met Mezmerize vrolijk op dezelfde voet verder, zonder zichzelf opnieuw uit te vinden. Met de nadruk op vrolijk. Op enkele tracks na (het furieuze
B.Y.O.B. dat klinkt als twee nummers door elkaar en
Old School Hollywood, waarin de band voor het eerst gebruik maakt van synthesizergeluiden), doet de band namelijk vooral waar het bekend mee is geworden: cynische songs maken waarin de tempowisselingen niet te tellen zijn. Het begint zowaar op een gimmick te lijken.
Daarbij ontbreken nummers die iets dieper gaan dan slechts een pompende riff met wat vrolijk geschreeuw. Waar op Toxicity bijvoorbeeld de titeltrack,
ATWA en
Aerials de nodige diepgang kenden ten opzichte van het geschreeuw in nummers als
Bounce en
Shimmy, lijkt op Mezmerize het credo vooral 'Lang leve de lol' te zijn. Sterker nog, tracks als
Sad Statue en
This Cocaine Makes Me Feel Like I'm On This Song lijken regelrechte blauwdrukken van eerder aangehaalde fuifnummers, die kwalitatief niet boven het materiaal van Steal This Album uitkomen.
Wat overigens niet wil zeggen dat elke andere willekeurige metalband niet ongelofelijk trots zou mogen zijn op een cd als Mezmerize. De tracks zitten stuk voor stuk goed in elkaar, zijn aanstekelijk en live zullen ze ongetwijfeld voor een groot feest zorgen. Maar van System Of A Down mag toch meer verwacht worden. Waar ik Toxicity minstens twee maanden non-stop in mijn cd-speler heb gehad, moet Mezmerize het 'slechts' doen met enkele draaibeurten per week. Het is het verschil tussen een legendarisch en een goed album. Hopelijk zorgt Hypnotize er alsnog voor dat ook het laatste studiowerk van System Of A Down dit predikaat gaat verdienen.
.jpg)
Label: Sony Music
Releasedatum: 17-mei-2005
Waardering: 
Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!
Lees ook:
»
23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
»
21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
»
18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
»
18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7
|
Ik heb de cd ook gekocht en ik moet zeggen dat je gedeeltelijk gelijk heb ja. De cd is zeker niet zo vernieuwend als Toxicity, maar zeker wel beter dan Steal This Album.
Dit is gewoon een lekkere niet nadenken maar stampen plaat. Heerlijk voor in de auto met de ramen open (anders vliegen ze er vanzelf wel uit door de herrie).
Ik vind Mezmerize net beter als Toxicity .. hij is iets toegankelijker..
quote:Old School Hollywood, waarin de band voor het eerst gebruik maakt van synthesizergeluiden)
Als je goed luisterd naar Toxicity dan hoor je daar ook synth..
SOAD is relaxt
lekkere snelle stukjes en dan afgewisseld met wat rustige muziek.
Het valt wel in lijn der verwachting dat SOAD de stijl van Toxicity voortzet,
het was een gigantisch success na jaren van stilte rond SOAD.
Dat enorme success was ook de reden om Steal This Album uit te brengen, zodat er nog even wat extra cash in het laatje kon komen.
Gezien Metal mainstream-acceptatie heeft gekregen zullen ze wel druk vanuit de platenmaatschappij hebben gekregen om de "successformule" voort te zetten.
Desalnietemin gaat ik het album wel scoren, ik heb nieuwe plaatjes nodig voor de zomer
ik vond dit een bagger album vergeleken met de rest. kon er gewoon niet in komen no matter hoe vaak ik het luisterde. jammer, normaal hebben ze wel goeie nummers.
In Oor meldde Terkj al dat de eerste van de 2 CD's stampwerk was, het oude System Of A Down geluid, de tweede plaat is het vernieuwende afwisselende geluid. Dus de reviewer moet maar eens nagan of die niet beter research kan gaan doen alvorens zijn mening te geven. Dat wil niet zeggen dat DEZE plaat niet wat minder kan zijn. Ik vind hem best leuk, maar lang niet zo masterlijk als Steal This Album! Die was zo verfrissend!
Wat mij opvalt is dat er veel meer afwisseling is met Toxicity. Meer stijlen en nog meer Armeense invloeden. Heb em nog niet helemaal gehoord maar op basis wat ik nu gehoord denk ik dat deze toch wel Toxicity overtreft. Maar Toxicity blijft wel de blauwdruk voor hun toegankelijkere stijl.
Om te beginnen: Ik snap niet dat je deze CD afserveerd, maar hem dan wel (geheel in de stijl van Fok!) 4 sterren als 'aanrader' meegeeft. Maar goed...
Ik heb het album ook geluisterd en moet zeggen dat deze plaat opmerkelijk goed klinkt. Je hebt het over een maniertje, dat is enigszins ook zo, maar in verschillende nummers klinken nu bijvoorbeeld invloeden van ska, reggae en pop door; er staat zelfs een compleet SOAD-gestijld skanummer op met Radio/Video. Ook in veel andere nummers merk je dat ze toch iets meer van de platgetreden metalpaden af zijn gegaan. Het is dus zeker niet zo dat de band stil heeft gestaan in zijn ontwikkeling.
Ook qua geluid is er ook wel degelijk wat veranderd. Het geluid op deze plaat is ook veel eerlijker dan op Toxicity, het klinkt feller en frisser, omdat er veel minder effecten (compressors en andere troep) over de gitaren zijn gezet. Hierdoor krijg je veel meer een oefenruimtegevoel.
Natuurlijk ontkom je er niet aan om te zeggen dat SOAD hun trucje wel erg veel gebruikt (het rustige en daarna plots heel hard en snelle stuk), waarbij het mij zelfs opviel dat de rustige stukken wel erg op elkaar gaan lijken, qua zanglijnen. Toch vind ik dat je deze plaat ernstig te kort doet in je 400 woorden review.
Hypnotize moet trouwens de Steal this album van Mezmerize worden, met de bij elkaar geschraapte restjes van dit album. Dus verwacht daar dan ook maar niet al te veel van...
Wat mij opvalt is dat toxicity hier als maatstaaf gebruikt wordt bij de reacties.
In mijn ogen is Mezmerize een zwak album t.o.v. elk voorgaand album. Toxicity was in mijn ogen het eerste dieptepunt, dat weer mooi teniet werd gedaan door Steal This Album. Toch vind ik dat de self-named eerste CD beter is dan al deze bovengenoemden.
Ik zet mijn hoop op de volgende CD.
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 15:25 schreef miekd het volgende:
Wat mij opvalt is dat toxicity hier als maatstaaf gebruikt wordt bij de reacties.
In mijn ogen is Mezmerize een zwak album t.o.v. elk voorgaand album. Toxicity was in mijn ogen het eerste dieptepunt, dat weer mooi teniet werd gedaan door Steal This Album. Toch vind ik dat de self-named eerste CD beter is dan al deze bovengenoemden.
Ik zet mijn hoop op de volgende CD.
Het ligt er aan welke aspecten van SoaD jij graag hoort? Het debuut is erg kaal in vergelijking met de opvolgers. Het is ook meer raggen, er is minder afwisseling en en minder melodie. Als dat je aanspreekt okee, maar je bent in de minderheid.
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 15:25 schreef miekd het volgende:
Wat mij opvalt is dat toxicity hier als maatstaaf gebruikt wordt bij de reacties.
In mijn ogen is Mezmerize een zwak album t.o.v. elk voorgaand album. Toxicity was in mijn ogen het eerste dieptepunt, dat weer mooi teniet werd gedaan door Steal This Album. Toch vind ik dat de self-named eerste CD beter is dan al deze bovengenoemden.
Ik zet mijn hoop op de volgende CD.
Helemaal mee eens
Hun eerste cd genaamd System of a Down was echt wel de beste.!!
Shimmy, Darts, Pluck... Allemaal vette nummers stuk voor stuk.
Toxicity was ook wel een goed album.
Mezmerize vind ik echt minder.
Ik heb er 2 keer naar geluisterd en nu niet meer.
Maarja, zal vast wel komen omdat ik wel van wat ruigere muziek houd.
@ Captain_Subtext:
ik heb het interview in OOR ook gelezen. maar als tankian zegt dat dit het album is 'met het oude SOAD-geluid' betekent dat toch niet dat ik het voor lief moet nemen? Of tie het aankondigt of niet, of tie er een reden voor heeft of niet: dat doet er volgens mij niet toe. Het gaat op de muziek op Mezmerize en daar had ik meer van verwacht.
@belsen: ik heb inderdaad getwijfeld over de sterren (ik ben sowieso geen fan van vijfers ed. maar dit is nu eenmaal beleid). 3 sterren is gewoon te weinig voor een album als deze, en 4 eigenlijk te veel. een aanrader wil ik deze plaat zelf ook niet noemen, maar dit is nu eenmaal de 'aanduiding' die er volgens fok bij 4 sterren hoort. wel vind ik dat iederen SOAD-fan dit album iig moet gaan beluisteren, omdat het zeker niet slecht is wat de heren laten horen.
wat betreft geluid en ontwikkeling: dat is jouw mening tegen die van mij, dus daar wilde ik geen discussie over maken.
ietwat denigrerend sluit je dan af met de woorden 'in je 400 woorden review'. hier wil ik zelf even over kwijt dat ik wel drie pagina's vol had kunnen schrijven over deze cd, de achtergronden ed. maar het nieuwe beleid van fok is nu eenmaal dat de reviews korter en krachtiger worden.
@ beiden: volgens Captain.. word Hypnotize het vernieuwende, orginele werk waar we allemala op zitten te wachten. volgens belsen wordt het juist een bijeengeschraapt zooitje...
Ik vind t een superalbum , misschien zelfs beter dan Toxicity.
En waarom? Vooral om ze experimenteren met "vrolijke" melodietjes. Radio/Video is een geweldig nummer, experimenteel met Spaans uitstapje en Lost in Hollywood is ook een hoogtepunt. Doet me een klein beetje denken aan t verschijnen van Californication van RHCP toen was ik ook erg blij verrast.
Ik zal dr zijn 21 juni in Ahoy!
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 18:13 schreef Longmen het volgende:Ik vind t een superalbum , misschien zelfs beter dan Toxicity.
En waarom? Vooral om ze experimenteren met "vrolijke" melodietjes. Radio/Video is een geweldig nummer, experimenteel met Spaans uitstapje en Lost in Hollywood is ook een hoogtepunt. Doet me een klein beetje denken aan t verschijnen van Californication van RHCP toen was ik ook erg blij verrast.
Ik zal dr zijn 21 juni in Ahoy!
Inderdaad, snap niet dat mensen "negatief" reageren. Vind hem wel verfrissend en luisterd heerlijk weg. Vooral het begin Soldier Side -> BYOB overgang vind ik gaaf en daarin heerlijk de Irak oorlog bashen op een leuke manier
(Stiekem scoren op een makkelijke manier
Maar toch...)
Vind het een SOAD waardige plaat die minstens zo goed is als Toxicity!
Yep. Niets is zo leuk als een experimenterende band...
offtopic: de nieuwe Audioslave is ook goed. Maar niet zo goed als zn voorganger...
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 19:53 schreef Longmen het volgende:
Yep. Niets is zo leuk als een experimenterende band...
offtopic: de nieuwe Audioslave is ook goed. Maar niet zo goed als zn voorganger...
moet je is naar john zorn gaan luisteren
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 15:42 schreef Toffe_Ellende het volgende:
[..]
Het ligt er aan welke aspecten van SoaD jij graag hoort? Het debuut is erg kaal in vergelijking met de opvolgers. Het is ook meer raggen, er is minder afwisseling en en minder melodie. Als dat je aanspreekt okee, maar je bent in de minderheid.
Kaal? Raggen? Minder melodie?
Ik weet niet welk eerste album jij beluisterd hebt, maar het debuut is m.i. een schitterend meesterwerk die nooit meer overtroffen is door SoaD. Beetje gevaarlijke uitspraak dat [betreffende persoon] in de minderheid zou zijn omdat JIJ het geen goed album vind.
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 20:38 schreef Nevermind het volgende:
[..]
Kaal? Raggen? Minder melodie?
Ik weet niet welk eerste album jij beluisterd hebt, maar het debuut is m.i. een schitterend meesterwerk die nooit meer overtroffen is door SoaD. Beetje gevaarlijke uitspraak dat [betreffende persoon] in de minderheid zou zijn omdat JIJ het geen goed album vind.
Precies wat ik wou reageren. Daarnaast wilde ik even toevoegen dat ik in mijn directe omgeving nog geen positief oordeel over dit album heb gehoord (en nee dat zijn geen mensen die van kaal en raggende muziek houden)
Een goed album = 8 als waardering dat komt dus neer op 4 van de 5 sterren. Daar kan ik me wel in vinden.
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 20:38 schreef Nevermind het volgende:
[..]
Kaal? Raggen? Minder melodie?
Ik snap wel wat hij hiermee bedoelt en het klopt wel. Persoonlijk vind ik het eerste album hun beste
I love this album!
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 20:38 schreef Nevermind het volgende:
[..]
Kaal? Raggen? Minder melodie?
Ik weet niet welk eerste album jij beluisterd hebt, maar het debuut is m.i. een schitterend meesterwerk die nooit meer overtroffen is door SoaD. Beetje gevaarlijke uitspraak dat [betreffende persoon] in de minderheid zou zijn omdat JIJ het geen goed album vind.
Waar stel ik dat ik het geen goed album zou vinden? Kan een album waar veel op 'geragd' wordt geen meesterwerk zijn? Het iets persoonlijks natuurlijk. Maar geef jij eens aan waarom het debuut zoveel beter is dan het nieuwere werk... ik benieuwd namelijk wat mensen tof vinden.
quote:Op dinsdag 24 mei 2005 21:18 schreef miekd het volgende:
[..]
Precies wat ik wou reageren. Daarnaast wilde ik even toevoegen dat ik in mijn directe omgeving nog geen positief oordeel over dit album heb gehoord (en nee dat zijn geen mensen die van kaal en raggende muziek houden)
Sorry, hier kan ik niks mee. Ga de mensen in je omgeving vragen waarom ze dat vinden. Het zou namelijk net zo goed kunnen dat er veel mensen zijn die zeggen dat SOAD wel erg veel aandacht krijgt.
Maak U toch allemaal niet zo druk. Al wat gezegd kon worden is gezegd. ik ga daar dan ook niet aan toevoegen dat ik deze stijl ook wel mag.
Whoops: I just did.
Ik vind dat ze op deze cd wat speelser zijn met instrumenten en ook vocaal.
De teksten zijn natuurlijk van dezelfde strekking en technisch gezien hoor je uiteraard meteen dat het Soad is, en ze niet teveel hebben veranderd, een puik album.
erg lekker album weer
Ik vond Toxicity helemaal niet venieuwend!
Het "self titled" album was dat wel maar Toxicity was gewoon het eerste album maar dan met een producer die de "rare geluidjes" er voor het overgrote deel had uitgeproduceerd om een afgevlakt "voor het grote publiek" album af te kunnen leveren!
Niks vernieuwend! Teleurstellend zelfs! Met als klap op de vuurpijl het optreden in de HMH waar ik gevraagd werd of ik niet even "op wilde houden met springen" omdat meneer voor me System of a Down aan het kijken was omdattie Chop Suey op MTV had gezien!
De eerste de beste!
Vond het trouwens wel een leuk album hoor; Toxicity!
Wat een heerlijk album
Leuk, dat gekloot met stijlen enzo
Ik wacht met smart op het nieuwe album
quote:Op donderdag 26 mei 2005 10:58 schreef SicSicSics het volgende:
Met als klap op de vuurpijl het optreden in de HMH waar ik gevraagd werd of ik niet even "op wilde houden met springen" omdat meneer voor me System of a Down aan het kijken was omdattie Chop Suey op MTV had gezien!
hahaha...
heb er maar één ding op te zeggen.... MY COCK IS MUCH BIGGER THAN YOURS!!! (Cigaro!!)
Als je mesmerize als een "lang leve de lol" plaat met "fuifnummers" beschrijft dan heb je als reviewer weinig begrepen van de nummers en system of a down als geheel.
Het zijn stuk voor stuk maatschappij kritische protest songs..
en dat soad op soad lijkt is uitstekend want ik mag toch hopen dat ze niet als robbie williams gaan klinken om verveelde reviewers, die verandering een verbetering schijnen te vinden, te plezieren.
hiermee doel ik ook niet op de teksten, maar op de muziek. waar op bv toxicity nr's als ATWA gewoon 'serieus' zijn, zit er bijna op elke track van mezmerize wel een grappig bedoelde plotwending, een hoog stemmetje of een vrolijk riedeltje. dat bedoel ik met 'fuifnummers'. terwijl soad wat mij betreft ook gewoon nummers kan maken die wel van a tot z 'serieus' blijven.
'serieus' moet je btw als een wat relatieve term zien, ik kan zo gauw niet op een betere term komen.
ik heb bwt al wat bootlegs gehoord van nr's van hypnotize en hierop zijn volgens mij wel de 'diepgaandere' nummers te vinden. ik ben er dus niet zo bang voor dat het tweede deel van dit album er alsnog voor gaat zorgen dat dit en compleet plaatje oplevert...
quote:Op maandag 30 mei 2005 10:40 schreef Fonkmeistah het volgende:
en dat soad op soad lijkt is uitstekend want ik mag toch hopen dat ze niet als robbie williams gaan klinken om verveelde reviewers, die verandering een verbetering schijnen te vinden, te plezieren.
Je weet best dat er verschil is tussen 'verandering' en 'verandering'. Je kunt als band elke keer dezelfde plaat maken dan zijn de fans in het begin wel tevreden maar dat kan natuurlijk niet lang duren want ze raken verveeld. Dan heb je nog de bands die te ver doorschieten in hun vernieuwsdrang. Ik noem Paradise Lost en Metallica. De kunst is om er ergens tussen in te zitten. System of a Down doet dat subliem - dat komt mede dankzij hun unieke geluid- dat zij die stap vooruit weten te maken zonder dat ze daarmee de fans van het eerste uur voor het hoofd te stoten. Maar je blijft natuurlijk altijd 'fans' houden die een band opeens te commercieel vinden omdat ze als nieuwe element bijvoorbeeld te veel melodie in hun muziek stoppen. Dat bands uitverkoop houden. Dat zijn om met de woorden van MJ Keenan te spreken: Hookers with a Penis.
quote:Op maandag 30 mei 2005 11:05 schreef Dr.E het volgende:
Je had ook kunnen zeggen dat je met 'fuifnummer' verwees naar BYOB
quote:Op maandag 30 mei 2005 14:52 schreef Toffe_Ellende het volgende:
[..]
Je weet best dat er verschil is tussen 'verandering' en 'verandering'. Je kunt als band elke keer dezelfde plaat maken dan zijn de fans in het begin wel tevreden maar dat kan natuurlijk niet lang duren want ze raken verveeld. Dan heb je nog de bands die te ver doorschieten in hun vernieuwsdrang. Ik noem Paradise Lost en Metallica. De kunst is om er ergens tussen in te zitten. System of a Down doet dat subliem - dat komt mede dankzij hun unieke geluid- dat zij die stap vooruit weten te maken zonder dat ze daarmee de fans van het eerste uur voor het hoofd te stoten. Maar je blijft natuurlijk altijd 'fans' houden die een band opeens te commercieel vinden omdat ze als nieuwe element bijvoorbeeld te veel melodie in hun muziek stoppen. Dat bands uitverkoop houden. Dat zijn om met de woorden van MJ Keenan te spreken: Hookers with a Penis.
ze zijn een beetje vernieuwend bezig maar je hoort meteen dat het om SOAD gaat.
ik vind mezmerize een groot "huh" en "haha" effect hebben (bijv. ...choacking chicks..:D bij violent pornography & -het -voor mijn gevoel- ska-achtige deuntje in radio/video) zonder dat het belachelijk wordt.
top cd'tje!
Deze kut cd zit in de cd-speler vast geroest
It's a viooooooolent pornography!!
Hmm..niet echt een degelijke review. Nogal oppervlakkig.
Zo vermeld je niet dat de 2e zanger (whatever his name is) veel meer zingt dan voorheen en dat ook veel beter doet.
Ik vind het sterke punt van SOAD juist dat ze vette riffs maken en ook op deze plaat zijn ze gelukkig aanwezig. Niks mis mee dus. Verders vind ik zeker dat ze zijn gegroeid, de manier waarop ze albanische/oost-europesche/griekse deuntjes weten te mengen met metal is helemaal top.
Dat er geen Arials op staat? Als ze dat weer hadden gedaan hadden ze juist stil gestaan dus je redenering klopt niet als je zegt dat je dat mist maar tegelijkertijd ook vernieuwing mist.
Hou je van SOAD..dan moet je deze plaat zeker checken. En als je ze nog niet (goed) kent al helemaal.
Ik heb alle albums en ken ze vanaf het prille begin.
Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat de gitarist zoveel zingt. Hij is goed, erg goed zelfs, maar als je hun eerste album kent en hoort wat Serj doet met zijn stem in combinatie met de tempowisseling, dat is simpelweg briljant.
Grunt, zang, hoog, laag, het wisseltaf alsof het meerdere zangers zijn. Dat mis ik wel een beetje op de latere albums.
Progressief zijn kan leuk zijn, maar je moet oppassen dat je als band je identiteit niet kwijt raakt. Gelukkig heeft SOAD daar op zich niet zo'n probleem mee. Je hoort duidelijk dat het SOAS is en eigenlijk is dit een heel erg goed album.
Inderdaad ben ik ook van mening dat SOAD het beter kan, maar als je er een andere bandnaam op zou plakken dan zouden veel mensen dit een meesterlijk album vinden.
Het album komt vrolijk en toch ruig over, iets wat je verwacht van SOAD en met het 2de deel in het achterhoofd, mis je de "ballads" niet. Al met al een erg goed album maar moet toch zij meerdere erkennen met hun eerste album (heet System of a down
en is die met _de_ hand)
Ik geef hiervoor 4,5ster
Als je een echt typisch SOAD nummer wilt horen die echt briljant is: Cigaro
quote:Op donderdag 2 juni 2005 09:26 schreef Beatmaster het volgende:
Dat er geen Arials op staat? Als ze dat weer hadden gedaan hadden ze juist stil gestaan dus je redenering klopt niet als je zegt dat je dat mist maar tegelijkertijd ook vernieuwing mist.
ik wil ook geen 'Aerials 2', maar een nummer in de lijn van Aerials zou niet misstaan op dit album. Op Mezmerize krijgen nummers als 'Needles', 'Science' en 'Shimmy' een "vervolg" in de vorm van nummers als 'This Cocaine...' en 'Sad Statue', maar zoals gezegd mis ik tracks waarin het cynisme niet ingebakken zit. (muzikaal gezien heeft alleen Lost In Hollywood dat, maar die is weer zo rustig...)
Reacties op dit bericht
belsen (Forum Moderator) 24-05-2005 @ 12:06
