CD: Laurent Garnier - Cloud Making Machine

Muziek • Geschreven door Claudia Angenent op 24-02-2005 @ 00:02
print 
Een tijdje geleden kreeg ik een grote envelop in mijn brievenbus. Het was de nieuwe CD van Laurent Garnier die ik al een tijdje wilde hebben. Laurent Garnier bracht eind vorige maand "Cloud Making Machine" uit, en een beetje techo-liefhebber zat er al een tijdje op te wachten.

Ik opende de envelop en schrok me even dood. "NEE! ik heb geen platenspeler hoe ga ik dit in godsnaam afspelen!" Het leek er namelijk even op dat er een plaat in mijn envelop zat in plaats van een CD. Maar toen ik de hoes open maakte zat er gewoon heel stijlvol een CD binnen in geplakt. Qwa uitstraling dus helemaal niets mis met de CD, er zat zelfs nog een heel mooie poster bij en daaruit kan je eigenlijk al opmaken dat dit niet zomaar een Laurent Garnier CD is.

Het album is totaal iets anders dan ik verwacht had, totaal niet de stijl van Laurent die ik gewend was. Weg met "The man with the red face". Dit hele album neemt je mee in een droomreis met af en toe een stuk nachtmerrie. Het lijkt dan ook meer op filmmuziek waarbij je zelf een verhaal kan vormen. Nummers zoals 9.01-9:06 hebben haast een horrorachtig stukje muziek erin zitten waardoor de plaat heel apart wordt om naar te luisteren. Het nummer Huis Clos is compleet voorzien van een piano en af en toe een gitaar. Het geeft je haast een verdrietig gevoel. First Reaction (v2) is het eerste nummer op dit album waarin gesproken wordt. Het lijkt er ook wel op dat er na dit nummer meer tempo in de CD komt te zitten. Want Controlling the house pt.2 is ook een nummer waar ik voor het eerst bij dacht "Ej lekkere beat". Dit nummer gaat dan ook meer richting de electro/techno. (I wanne be) Waiting for my plane begint eigenlijk net zoals alle andere nummers op het album heel erg rustig, maar rond de minuut begint er meer tempo in. Het lijkt dan ook wel dat er vanaf "First Reaction" meer tempo in de CD is gekomen met beats die richting de techno gaan, zoals we van Laurent gewend zijn. Maar helaas eindigt de CD niet zo. The Cloud Making Machine PT.2 is ook weer een heel vreemd nummer, ook weer meer filmmuziek dan dansmuziek.

Conclusie:
Zelf had ik een techno CD verwacht van Laurent maar ik werd blij gemaakt met een CD vol met filmmuziek, veel anders kan ik het niet noemen. Na een aantal keer luisteren vind ik het begin van de CD nog steeds drie keer niets en begin ik het pas lekker te vinden vanaf "Controlling the house pt.2". Het is een hele gewaagde CD en je moet zeker lef hebben om zoiets uit te brengen. Maar niets is kennelijk te gek voor de Franse DJ. Een ding weet ik zeker, deze CD is niet voor mij weggelegd want na tig keer luisteren kan ik het nog steeds niet waarderen. Je gaat van dit album houden of je komt van een koude kermis thuis. In mijn geval dus het laatste. Persoonlijk geef ik dit album een 4.5 want zoals ik al eerder zei: "je hebt heel wat lef nodig om dit uit te brengen."



Artiest: Laurent Garnier Titel:The Claud making machine Publisher: Pias records Releasedatum: eind jan.
CD
01. The Cloud Making Machine pt1
02. 9,01-9:06
03. Barbiturik Blues
04. Huis Clos
05. Act 1 Minotaure ex,
06. First Reaction (v2)
07. Controlling the House pt2
08. (I wanna be) waiting for my plane
09. Jeux d'enfants
10. The Cloud Making Machine pt2



Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7


delen | eKudos nujij

2529 views / 16 reacties
Reacties op dit bericht
16  van 16 reacties op deze pagina. Pagina  1
userIcon
volgens mij heeft de reviewer er de ballen verstand van... ik snap niet dat je het film muziek noemt, het is toch geen soundtrack?! electronische muziek hoeft niet perse een beat te hebben hoor!
Ik ben het helaas eens met de negatieve reactie hierboven. Garnier sluit met zijn nieuwe CD gewoon aan bij een hele hoop underground klassiekers in de elektronische muziek, muziek die heel wat verder gaat dan de commerciële voorgkauwde "techno" die je tegenwoordig op de radio en TV hoort. En dan noem ik maar een paar namen: Aphex Twin, Future Sound of London (van vroeger), Speedy J (de Rotterdammer, die na zijn traditionele periode ook de experimentele toer is opgegaan, en met groot succes), Autechre, The Orb, M-Ziq (aka Mike Paradinas), Mouse on Mars, enzovoort enzoverder.

(Helaas wel vrij oude namen, want met de huidige ontwikkelingen ben ik niet meer mee, maar ik denk dat je een heleboel experimentele elektro van tegenwoordig ook in dit rijtje kan plaatsen, net als "grote" groepen zoals Underworld en Orbital, die altijd interessante muziek zijn blijven maken imho).

Dát is in elk geval steeds de echt innoverende elektronische muziek geweest volgens mij, er zit heel wat meer afwisseling in wat betreft beats, er wordt duchtig in geëxperimenteerd en het is veel minder commercieel. Een CD zoals "Dead Cities" van Future Sound of London mag voor mij gerust een van de absolute klassiekers in het genre van de elektronische muziek genoemd worden. Ik denk dat Garnier in navolging van mensen zoals Speedy J. na zijn carrière in de "traditionele" techno zichzelf geloofwaardigheid heeft willen verschaffen met een "experimentele" CD. Helaas niet gesmaakt in deze review, maar laat ik het erop houden dat smaken verschillen.

Ik ben in elk geval zéér geïnteresseerd in deze CD, juist omdat hij niet op de dansvloer gericht is.
Want pas buiten de dansvloer begint het échte experiment met klanken en beats.

Overigens experimenteerde Garnier ook op zijn vroegere CD's al wel eens met ambient en zo, dus zo verrassend is het uiteindelijk niet.
userIcon
En daarom gaf ik ook al aan dat deze CD dus niet voor mij is. Aangezien ik wel van CD's hou die op de dansvloer gericht zijn ipv hangen op de bank
Erg lekker jointrook/bankhang cdtje. Ik waardeer het dat Garnier dit soort uitstapjes niet schuwt. Vind 'm overigens niet wereldverheffend. Het mag dan wel een concept album zijn maar zo verrassend is de cd niet.
Ja, ik moet wel toegeven dat ik de stijl van Garnier ook nooit zo fantastisch heb gevonden. Ik heb hem altijd een beetje oppervlakkig gevonden, een beetje te veel de Franse stijl vermoed ik.

Maar ik stoor me er gewoon aan dat zo'n CD dan een 4,5 krijgt, gewoon enkel en alleen omdat hij niet dansgericht is en/of niet voldoet aan de verwachtingen die de reviewer ervan heeft. Juist daarom is die cd interessant! Veel interessanter dan zowat alles wat Garnier tot nu toe gemaakt heeft trouwens. Want geef toe: zijn techno-platen, daar stonden meestal twee of drie echt goeie nummers op, en dan had je het ook wel gehad.

Verder vind ik het opvallend dat er in de review wordt gezegd dat je "wel lef" moet hebben om zoiets uit te brengen, en vervolgens wordt dat lef dan genadeloos afgestraft met een negatieve score. Met andere woorden: Miss Bleu, vind jij lef hebben een slechte eigenschap?

Of zie ik dat nu helemaal verkeerd?
Als je zelf al aangeeft dat je deze cd niet naar behoren kan beoordelen had je beter geen beoordeling erbij gezet.

En van Laurent Garnier verwachten dat hij Techno cd uitbrengt doet hem echt geen goed.
Als je afgelopen jaar zijn "expect the unexpected" tour met Mills had gevolgd en geluisterd
(wat niet alleen live in de Fuse en Paradiso kon, maar ook op 2voor12 )
Kon je de muzikale achtergrond van zijn producties horen en de stromingen die voor hem belangrijk waren als producer/dj.

Zaken als blues/hip-hop/ambient/electro/'80 etc etc kwamen voorbij en geven je iedergeval al het gevoel dat je niet met zomaar een techno dj te maken hebt.

Zoals hier boven al gezegd is door een paar mensen, Laurent Garnier heeft de electronic music scene zeer veel expirimentele en vernieuwende zaken gegeven, waar meerdere muziekstromingen voordeel aan beleefd hebben.
Ik zou eens een bio lezen en wat oude releases van Laurent Garnier opzoeken en dan maybe de cd nog eens opzetten.


userIcon
Voor wie zelf een oordeel wil vormen: op www.thecloudmakingmachine.com is het hele album te beluisteren.
In het flash filmpje moet je ff op dat standbeeld van die naakte vrouw klikken, dan krijg je een tracklisting te zien.
Ik denk dat deze cd een logisch vervolg is op zijn eerdere 'rustige' werk. Op Laboratoire Mix (1996) is de laatste plaat Icct Hedral (Philip Glass Orchestration) van Aphex twin. Dit is ook een rustige filmische track die briljant is opgebouwd, net als dit album.
userIcon
Hee ik vind het lekker klinken!
userIcon
quote:
Op vrijdag 25 februari 2005 01:54 schreef teknomist het volgende:
Wat een slap, onsamenhangend album zeg.
Laat Laurent Garnier nu maar gewoon weer dansplaatjes maken en laat het produceren van goede electronische luisteralbums over aan de Plastikman's, Boards of Canada's en Biosphere's. Dat was het .

Dit lijkt echt nergens op .
Het is jammer dat reviewster in dit geval haar verwachtingen erg meeneemt in de beoordeling van het album. Ondanks de review die hierdoor eigenlijk nergens meer op slaat, ben ik wel nieuwsgierig geworden naar het album, al vrees ik dat hij een bepaalde kant op gaat, waarin er artiesten zijn (zie de bovenstaande quote) die dat velen malen beter aanpakken. Het is moedig om je muziekstijl te verbreden, maar het wil niet zeggen dat het er ook beter op wordt.

ik zal de plaat nog zeker een keer gaan beluisteren, uit nieuwsgierigheid voornamelijk en zonder al te hooggespannen verwachtingen, want als je je gaat begeven op het terrein van Boards of Canada en soortgelijken, dan is de kans op een tegenvaller wel groot.
quote:
Op donderdag 24 februari 2005 16:58 schreef ijsklont het volgende:
Voor wie zelf een oordeel wil vormen: op www.thecloudmakingmachine.com is het hele album te beluisteren.
In het flash filmpje moet je ff op dat standbeeld van die naakte vrouw klikken, dan krijg je een tracklisting te zien.
Perfect! Ik vind het trouwens een top cd, echt mijn smaak.

Leuke tips trouwens in dit topic, ik luister nu boards of canada, kende ik niet.
userIcon
Inderdaad een jointrookalbum, maar een slechte...
userIcon
heerlijke cd.. maar er zijn veel betere in dit genre...
Niet echt vernieuwend ofzo, maar toch een lekker album. Vindt vooral de live instrumenten erg goed in combinatie met het elektronische gefreak. Mijn favoriet is tot nu toe 'Huis Clos'. De meeste van de tracks zijn dus ook echt geschreven voor een film, miss Bleu.

Hier een overzichtelijk review: http://www.clubcharts.nl/features.php/2095
Vind het geen cd om vrolijk van te worden, eerder moe of minder goed gemutst. Wel zijn het fijne klanken om naar te luisteren, jammer van die rap over imho terroristme, want dat zijn geen dingen waar ik aan wil denken als ik een cd opzet om naar te luisteren, want dat is het, een cd om naar te luisteren. Fijn om in mn collectie te hebben, maar iedere week zal ik m niet draaien... Ik snap de Reviewer wel in haar mening, als je lekker dansbare techno-tunes verwacht, dan is dit een flinke koude douche. Maar wellicht dat uncle Laurent deze nog in zn hoge hoed heeft zitten voor een hopelijk snel volgend album!
16  van 16 reacties op deze pagina. Pagina  1


Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7


delen | eKudos nujij

Gebruikersnaam 
Wachtwoord
 
online adverteren www.m4n.nl
Video's



True ©1999-2012 FOK! INTERNET SITES  |  gratis nieuws op je site?  |  algemene voorwaarden