CD: Mando Diao - Hurricane Bar

Muziek • Geschreven door André (Dr.E) op 03-02-2005 @ 15:30

Pop uit Zweden kent in grote lijnen twee varianten. Enerzijds de commerciële, gelikte variant (Abba, Ace Of Base), anderzijds de ruige, branievolle variant, die vooral door The Hives op de kaart is gezet.

Mando Diao is, zoals je misschien al verwachtte, in te delen bij de categorie waartoe ook The Hives behoren. Toch is Mando Diao allerminst een kloon van deze bekendste Zweedse rock 'n rollband. Nee, Mando Diao legt veel meer nadruk op de melodie en de soul in hun muziek en daarbij heeft de band twee zangers. Zoals de heren het zelf al eens in een interview omscheven: Als je onze nummers akoustisch zou spelen, hou je zoete liefdesliedjes over.

Nu is dat laatste misschien wat overdreven, ik zou het namelijk eerder 'feelgood-liedjes' noemen. Waar het bekendste nummer van debuutplaat 'Bring 'em In', 'The Band', nog flink rockte, zijn de nummers op 'Hurricane Bar' wat zoetsappiger.

De band werd altijd al vergeleken met bands als The Kinks, The Rolling Stones en The Beatles. Maar waar het eerste album nog de pit bevatte die The Kinks en The Rolling Stones typeert, gaat 'Hurricane Bar' meer in de richting van de luisterliedjes van The Beatles.

Normaliter zou ik dat niet zo snel als een stap voorwaarts willen omschrijven, maar bij dit album ligt het anders. Want ondanks dat de geschuurde gitaarriffs ontbreken, luistert 'Hurricane Bar' gewoon enorm lekker weg. Natuurlijk is het in feite pretentieloos vermaak -het blijven toch Zweden- maar op een zonnige winterdag kan dat ook wel eens heel lekker zijn.

Daarmee komen we gelijk uit op mijn grootste punt van kritiek op deze plaat. Doordat het 'feelgood-element' nooit uit het oog verloren wordt, hebben enkele nummers een wel erg hoog 'Arbeidsvitaminen-gehalte'. Dat wil zeggen dat sommige nummers wel erg braaf zijn en het experiment compleet geschuwd wordt. Het maakt dat 'Hurricane Bar' na een aantal malen luisteren soms enigzins op je zenuwen begint te werken. Om optimaal te genieten van deze plaat, zul je hem dan ook met mate tot je moeten nemen.

verder lezen:

1 2

Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7

delen |

8320 views / 9 reacties

Ook reageren? Log in of maak een gratis account aan.

Reacties op dit bericht

9 van 9 reacties op deze pagina. Pagina 1

icebliss 03-02-2005 @ 16:01

Ik vind hurricane bar ook wat té zoetsappig. Het nummer 'Added family' bijvoorbeeld kan ik echt niet aanhoren, terwijl ik de lyrics van dat lied wel kan waarderen. Jammer dat het ruige, kalere karakter van de eerste CD is verdwenen. Het klinkt allemaal een stuk gelikter en georganiseerder. Alleen het nummer 'Down in the past' doet mij nog een beetje aan de eerste CD denken..
Niettemin wel een goede CD trouwens

PS: Als je the hives goed vind en iets vergelijkbaars zoekt kun je beter de eerste CD (bring 'em in) opzoeken.

Quniac 03-02-2005 @ 17:24

Dat je deze cd niet achter elkaar kan luisteren ben ik niet met je eens, hij is sinds september uit in Japan en Zweden, en sindsdien is deze plaat niet uit mijn discman verdwenen. Ik snap wel dat je de rocksound van the Hives op deze plaat mist, die op Bring 'm in nog wel aanwezig was, maar dat gemis maken ze meer dan goed

. Dat die rocksound daar wel was kwam ook voornamelijk door dat de meeste nummers toen geproduceerd zijn als "garage-band" met simpele en oudere apparatuur. Ik kan iedereen aanraden de Japanse release te kopen (of downloaden als je het eerst wil proberen

), hier staan namelijk twee bonustracks op. Ook de b-sides van de singles zijn het meer dan waard om geluisterd te worden!

Dr.E 03-02-2005 @ 17:42

waarom worden die japanners toch altijd voor getrokken als het gaat om muziek, elektronica, films ed

belsen (Forum Moderator) 03-02-2005 @ 22:49

De enige vergelijking met the Hives is het feit dat deze band ook uit Zweden komt. Zweden is een rockland, waar bands als Mando Diao, maar bijvoorbeeld ook The Libertines, gewoon op de radio gedraaid worden. Zweden heeft dus veel meer van dit soort rock 'n' roll-bandjes. The Hives zijn daar zeker niet degenen die dit genre op de kaart hebben gezet, maar goed, dat terzijde.

De vorige plaat vond ik gewoon briljant, veel keren geluisterd. Deze plaat valt in vergelijking met de vorige plaat erg tegen. De eerste single Clean town had het nog wel; dat kwam enigzins in de buurt van de debuut plaat, maar de rest van het album is gewoon minder. Op het vorige album stonden ook ballads (bijvoorbeeld het geweldige From China with love), alleen die waren gewoon sterker.

Dit album is best redelijk en zeker het beluisteren waard, maar ik vind het een grote stap terug voor deze band. Bring 'em in ligt ondertussen in de sale; ik zou allereerst voor die gaan. En probeer ook eens de hand te leggen op de geweldige B-kant Chi-ga, die is echt

!

Binnenkort spelen ze trouwens in de Vera, Tivoli en de Melkweg. Ik ga er zeker heen, want live staat het ook als een huis. Xie jullie daar.

Quniac 04-02-2005 @ 11:55

Mij zal je zeker zien, ik ben er 3x bij

green_machine 04-02-2005 @ 13:07

quote:
Op donderdag 3 februari 2005 17:42 schreef Dr.E het volgende:
waarom worden die japanners toch altijd voor getrokken als het gaat om muziek, elektronica, films ed

Valt tegen hoor, het schijnt dat de cds daar veel duurder zijn, zeker in vergelijking met wat ze daar verdienen. Daarom schijnt het een gewoonte te zijn een paar bonustracks toe te voegen.

randfiguur 05-02-2005 @ 21:44

Welk nummer werd gebruikt voor die KPN reclame dan? Heb het nooit gezien

Er was laatst wel een reclame van Sony waarin het nummer Motown Blood van het eerste album gebruikt werd.

Napoleonneke 09-02-2005 @ 10:55

Tja, vond Bring'm in ook echt een briljante cd. Hurricane Bar vind ik toch echt duidelijk tegenvallen. Zoals hier al gezegd, hij mist inderdaad het experimentele, het rauwe, het ongepolijste. En dat vond ik nou net zo leuk. D'r staan een aantal aardige nummers op (ik vind White Wall het best denk ik) maar ik ben d'r niet kapot van.

Hopelijk dat ze voor de volgende cd de oude garage weer induiken