Cake is één van die bands die nooit tot het grote publiek doorgebroken is en dat ook wel nooit zal lukken. Dat terwijl ze al 10 jaar zeker niet onverdienstelijk bezig zijn. Ben jij ook zo iemand die zich wel eens afvraagt van wie dat nummertje onder de reclames en aftitelingen op de muziekzenders is? Dikke kans dat het dus Cake is. Zeker het nummer The Distance uit 1996 komt regelmatig voorbij onder promotiefilmpjes van de volgende hippe show. Geen hits, maar wel een massa deuntjes die niet meer uit je kop gaan. Verwacht dus geen superhits van deze band uit Californië. Tuurlijk, Short Skirt, Long Jacket was in 2002 zeker door de persoonlijke voorkeur van enkele DJ´s regelmatig te horen en je hoort mij niet zeggen dat het onterecht is. Cake heeft nu eenmaal geen echte popsound. Geen kant en klare muziek, maar een volstrekt eigen geluid.


Slechts een paar seconden zijn nodig om een onbekend nummer als Cake-zijnde te classificeren, zelfs zonder zang. Dat doen niet veel bands ze na, zonder een ongeloofelijke takkeherrie te maken. Cake-smaak moet je verdienen. De zanger John McCrea heeft een aparte stem. Nou ja, eigenlijk lijkt het meer alsof hij elk nummer vertelt door een oude aftandse microfoon op een cassettebandje. Geen uithalen, die hij waarschijnlijk niet eens kan maken, maar wel een vriendelijke stem. De beste introductie is nog steeds I Will Survive. Het overbekende nummer, lekker cheesy gebracht met de pure Cake-sound. De nadruk ligt op de baslijnen, aangevuld met enkele gitaarpingeltjes en Calexico’s aandoende trompetlijntjes. Voor de dramatiek waarschijnlijk. Enfin, voor diegene die nog niet verknocht zijn aan Cake, luister eerst even naar de eerder genoemde oude singles om erin te komen, mocht je na deze review nog twijfelen.

Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7