De skyline van Tokio in de vroege ochtend. Adembenemende beelden van enkele torenhoge gebouwen in haast romantisch licht van de opkomende zon. BAM! Enkele zware explosies die de wolkenkrabbers veranderen in smeulende puinhopen. De Wild Seven laten van zich horen. De overlevenden van BR I (*) zworen wraak op alle iedereen die hen dit aangedaan hadden. In principe dus alle volwassenen.
Een jaar later is er weer een onschuldig schoolklasje op weg naar hun schooluitje. Maar al snel blijkt dat deze groep de volgende lichting voor de nieuwe Battle Royale (om precies te zijn de Millennium Antiterrorisme wet) is.
Deze wet laat ze niet elkaar uitmoorden, maar ze worden in koppels op pad gestuurd om de Wild Seven aan te pakken. De “War on terrorism” gaat gevoerd worden tussen kinderen. In volwassenen is te veel geïnvesteerd om ze hiervoor te laten sneuvelen. De kinderen uit deze klas zijn toch uitschot, ze hebben hun kans gehad..
Het toeval wil dat de terroristen, na een verblijf met opleiding in Afghanistan, zich verborgen hebben op het beruchte eiland van Battle Royale. Na een brute instructie waarbij de eerste slachtoffers al vallen, volgt de landing à la Saving Private Ryan op het eiland. De Wild Seven toont geen medelijden, althans, tot het moment dat ze merken wie ze tegenover zich hebben.
Geen volwassenen, maar kinderen, slachtoffer van hetzelfde regime als de Wild Seven enkele jaren geleden. De volwassenen weigeren dus de oorlog, en sturen kinderen zoals zij! Maar uiteindelijk zullen de volwassenen er toch ook zelf aan moeten geloven. Een massale landing van troepen en een ware veldslag volgt.
(*) Battle Royale: In Japan is alles mis. Een werkloosheid van 15% en scholen vol oncontroleerbare kinderen. De volwassenen, synoniem voor de staat, maken een nieuwe wet om de orde terug te krijgen. Elk jaar gaat een schoolklas onderling strijden, op leven en dood. Drie dagen. Drie dagen de tijd, en er mag er maar één overblijven...
Lees ook:
»
26/05 Film: On the Road1
»
23/05 Film: Men in Black III12
»
17/05 Film: Oslo, August 31st3
»
17/05 DVD: Mission: Impossible - Ghost Protocol7
|
Tijdje terug al gezien, vond hem qua effects een stuk beter als de eerste, alleen had ik wat minder het w00t gevoel op het eiland zelf, was het allemaal net niet.
Einde vond ik wel prachtig, en die flashback cq droom waren ook mooi.
Voor wie van de eerste hield een aanrader.
Eerste was geweldig.. deze was echt bagger. Meer van hetzelfde met betere effects is inderdaad een goede veschrijving. Imho kun je beter de tijd besteden door het eerste deel nog een keer te kijken.
Ik zou het eerder omschrijven als minder van hetzelfde.
Ze gaan te massaal dood, en het mist elke vorm van spanning. Met name de psych factor die in deel 1 heel sterk aanwezig is, waar de onschuld letterlijk gedood word.
Tevens is zo ongeveer het enige wapen het machine geweer. In deel 1 werden ze met een gps of een pannendeksel als wapen weggestuurd...success!
Hier wordt bambi alleen maar 'gewoontjes' omver geknald.
En uiteraard (duh) is beat takeshi niet van de partij (ging stuk in deel 1)
dus dat is ook een minpunt
spanning in deel 2 was inderdaad een heel stuk minder dan bij deel 1... misschien scheelt het ook dat je die ontploffende hoofden nu beetje gewend bent
maar over het algemeen is dit beetje slap aftreksel van het eerste deel vind ik...
tis gewoon een kindermoordpartij film
BR2 is gewoon pure bagger.
Ik heb hem toevallig gisteren gekeken en vond hem inderdaad aanzienlijk slechter dan deel 1. Vooral omdat in het eerste half uur de helft al dood is, echt belachelijk. Ook het verhaal is erg achteruit gegaan. Helaas.
Ik heb de film een paar weken geleden gezien. Ik was een groot fan van Battle Royale I. Van Battle Royale II was ik ook zeer onder de indruk. Welke beter is, heb ik geen mening over.
De paranoia is inderdaad weg, wat deel 1 inderdaad spannend maakte.
Echter BR2 is gewoon een totaal andere film. Nadat de figuranten in een zeer snel tempo zijn afgeslacht wordt de nadruk meer op het verhaal gelegt. Jammer voor de mensen die graag een 1,5 uur durende slachtpartij zien.
Ik persoonlijk vond dit niet erg omdat het verhaal mij behoorlijk aan het nadenken zette.
Een boodschap in het verhaal is dat het niet zo makkelijk is om een kant te kiezen. "Ben je voor of tegen de oorlog? " Als je voor bent, ga links. Ben je tegen ga dan rechts.
Dit wordt tegen het einde van de film wordt het feit dat kiezen niet zo makkelijk is nog een benadrukt door een toespraak van Nanahara, die inmidels samen met de Wild 7 in gewetensnood zit en zich afvraagd: "Waar zijn we nu eigenlijk mee bezig?".
Waneer volgens aan het einde de Prime-Minister van Japan ook nog eens zegt dat alleen maar voor of tegen kan zijn, maakt is het meer dan duidelijk dat keihard een kant kiezen eigenlijk onzin is, en "onvolwassen" is.
De reden waarom BR2 niet concreet een boodschap meegeeft is naar mijn idee wel te verklaren. De vraagstukken die behandeld worden zijn niet makkelijk of concreet te beantwoorden. (Je kunt niet of links of rechts gaan). Er wordt daarom ook geen antwoord gegeven. De kijker moet zelf maar nadenken over het antwoord.
Dat hij als meer van hetzelfde ervaren wordt is denk ik meer te weiten aan het feit dat er is geprobeerd voort te borduren op de events van BR1.
Ik ben het met de mensen eens dat ie meer van hetzelfde was, maar ik vond vooral ook de vraagstukken en de flashbacks toch wel een positief iets.
De overbodige extra's die snel werden opgeruimd vond ik so-so, maar toch wel verfrissend.
Ik vond het geen slechte film in elk geval, in elk geval niet te vergelijken met BR1.
BR II egt een draak van een film, te lang, verhaal te langzaam. BR I was tenminsten nog ouderwets hakken enzo.. jammer dat ze van het 1e concept af zijn gestapt...
Reacties op dit bericht
