Steven Seagal, een held voor sommigen, een drama voor anderen. Hij begon zo goed. Denk aan zijn rol in Exit Wounds. Of die als meesterkok in Under Siege, waarin meester staat voor zijn fileerkunsten als ex-Seal. Hij moet het dan ook niet zozeer hebben van zijn mimiek en geweldige acteerprestaties, maar vooral van zijn vechtkunst. De setting in Tokyo zal daarom voor de meeste fans ook een verademing zijn. Samurai zwaardgevechten (Wie riep daar Kill Bill?) en andere Oosterse vechtstijlen komen gewoon beter tot zijn recht.

Kwaliteiten die schijnbaar behoorlijk nodig zijn op jacht naar de moordenaars van de Japanse Gouverneur van Tokyo. Zoals bekend uit eerdere films weet Seagal behoorlijk wat af van de Oosterse culturen. Dat straalt ook af op zijn filmkarakter - eveneens in stijlvol zwart - die weet dat de Japanse mafia Yakuza genoemd wordt. Deze is verscheurd door interne ruzies, met name omdat een leider een groot drugsnetwerk op wil zetten. Dit met behulp van de Chinese versie van de mafia, de Tong, om zo de Amerikaanse markt aan te kunnen pakken. Omringd door Chinezen, Japanners en een opgelegd hulpje dat meer een blok aan het been is, probeert Steven Seagal als ex-CIA agent Travis Hunter ze een halt toe te roepen. In het begin nog beschaafd, waardoor er even de angst was om weer overspoeld te worden door Oosterse wijsheden, maar al snel gewoon weer bikkelharde actie.

En daar draait zo'n film toch om, haast een remake van een Japanse film. Die zijn voor een westerling al vaak even vreemd. Een flinterdun verhaal met wel heel fantasierijke thema's (Kan ook goed uitpakken, denk aan Battle Royale of de originele versie van The Ring) met de meest aparte humor waar de smiley nog het meest bij past, maar in het geval van actie draait het toch vooral om zoveel mogelijk bloed. De Japanse versie van Kill Bill is zelfs nog roder gekleurd dan de onze. Voor de vechtsportfanaat is er gelukkig nog wel een beetje maat gehouden en kan er genoten worden van Seagals snelle handtechniek, zij het dat de actiescènes wel heel erg koel worden gehouden. Weinig verschil met de liefdesscène trouwens.

Into The Sun, niet Seagals slechtste, voor zover dat wat zegt, maar best leuk om een keer te kijken. Het komt vaak zo overdone over, daar kun je het beste maar gewoon om lachen en dat is ook wat waard. In elk geval zal ik zijn volgende film niet direct afschrijven...

---

Label: Columbia Tristar Waardering:

---

Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!

Lees ook:

» 25/05 DVD: Dolfje Weerwolfje6
» 24/05 DVD: Zombibi19
» 17/05 DVD: Mission: Impossible - Ghost Protocol7
» 25/04 DVD: The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 118