quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 11:23 schreef heracles het volgende:
Je word gedwongen om te werken. School is een brainwash instituut waar ze je kneden tot loonslaaf van de maatschappij.
Ik ben geboren om te leven en niet om te werken.
Wat ik denk gaat jou niks aan. Slaaf.

Maar of anderen wel willen werken om jou van eten en onderdak te voorzien? Ik wist niet dat die magisch uit de lucht kwamen vallen namelijk.

In veel landen zou je met die instelling domweg sterven op straat. Wij werken met z'n allen om uitkeringen te geven aan mensen zonder werk, maar niet om ze lekker op hun luie reet te laten zitten.

De harde werkelijkheid is dat je lichaam dingen nodig heeft, en die niet in je mondje vallen als je gewoon stil blijft liggen. Iemand anders dwingen daarvoor het werk laten doen omdat jij je anders "gedwongen" voelt is behoorlijk asociaal.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 12:25 schreef Energie het volgende:
Het is maar een gesprek. Je moet er niet zo overdreven overdoen. Iedereen hyped elkaar maar op.

Je moet er enkel wel rekening houden dat een sollicitatiegesprek ook leunt op wederzijds respect.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 13:42 schreef Je_Psychiater het volgende:
Alsof ze 500 jaar geleden meer deden dan nu, pfff.

Ja. Alleen minder efficient. Maar het leven was domweg hard werken tot je dood neerviel, 6-7 dagen per week. Voedsel verbouwt zichzelf niet, en daar was je met gemak 80% van de tijd mee bezig of om voor te werken. Dat nu maar een paar procent van je inkomen naar voedsel gaat is echt iets van de laatste eeuw(en).

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 13:48 schreef Rune het volgende:
[..]


Je moet er enkel wel rekening houden dat een sollicitatiegesprek ook leunt op wederzijds respect.

De overgang van school naar werk is gewoon te groot denk ik. Op school "moet" alles en als je op papier net een 6je haalt is het goed. Je kan aankutten en totaal ongeinteresseerd zijn en dat niet onder stoelen of banken schuiven. Gedrag boeit niet zolang je niet stennis schopt oid. Met die instelling kom je alleen geen enkele sollicitatie door.

Op school wordt er bij de jeugd nogal eens respect "geeist", gewoon omdat zovelen het daarmee eens zijn. Respect moet je echter verdienen en geeft niemand een ruk om je stoere blik of dat je kan hangen met matties. En boeit het opeens wel wat je kan.

Het contrast tussen school en de werkelijke wereld is behoorlijk groot.

Werkgeversgezeur!

Alsof men uit een halfuurtje gesprek kan voorspellen of de sollicitant aan alle wensen op het werkgevers wensenlijstje kan voldoen. Door het bevooroordeelde gesprekje vallen maar al te vaak mensen af die uitermate geschikt zijn voor een functie maar slecht zijn in solliciteren (terwijl goed kunnen solliciteren niet je baan wordt)

Er bestaat niet voor niets zoiets als proeftijd.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 13:55 schreef Je_Psychiater het volgende:
Werkgeversgezeur!

Alsof men uit een halfuurtje gesprek kan voorspellen of de sollicitant aan alle wensen op het werkgevers wensenlijstje kan voldoen. Door het bevooroordeelde gesprekje vallen maar al te vaak mensen af die uitermate geschikt zijn voor een functie maar slecht zijn in solliciteren (terwijl goed kunnen solliciteren niet je baan wordt)

Er bestaat niet voor niets zoiets als proeftijd.

Tuurlijk. Maar als je al niet eens de moeite kan doen netjes op een sollicitatiegesprek te verschijnen en dan wel een auto eist.. dan gaat de werkgever echt geen proeftijd aan jou riskeren. Die kosten ook tijd en geld. Ze moeten gokken of je die investering waar gaat maken.

En ze klagen exact omdat ze zien wat jij zegt.. er zit talent tussen, maar ze hebben gewoon een groot probleem met hun houding zodat er niet mee te werken valt.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 13:55 schreef Je_Psychiater het volgende:
Werkgeversgezeur!

Alsof men uit een halfuurtje gesprek kan voorspellen of de sollicitant aan alle wensen op het werkgevers wensenlijstje kan voldoen. Door het bevooroordeelde gesprekje vallen maar al te vaak mensen af die uitermate geschikt zijn voor een functie maar slecht zijn in solliciteren (terwijl goed kunnen solliciteren niet je baan wordt)

Er bestaat niet voor niets zoiets als proeftijd.

Het eerste gesprek dient ook vooral ter oriëntatie van de werkgever. Daarna wordt doorgevraagd in het 2e of 3e gesprek.
En slecht kunnen solliciteren is 1, maar kauwgom, te laat komen, tutoyeren, geen pak aan, geen voorbereiding gedaan, dat zijn nou de eerste zaken waar je als werkgever aan kunt zien of je een gemotiveerde sollicitant tegenover je hebt zitten.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 13:58 schreef sangdrax het volgende:
[..]

Tuurlijk. Maar als je al niet eens de moeite kan doen netjes op een sollicitatiegesprek te verschijnen en dan wel een auto eist.. dan gaat de werkgever echt geen proeftijd aan jou riskeren. Die kosten ook tijd en geld. Ze moeten gokken of je die investering waar gaat maken.

En ze klagen exact omdat ze zien wat jij zegt.. er zit talent tussen, maar ze hebben gewoon een groot probleem met hun houding zodat er niet mee te werken valt.

En als je bijvoorbeeld op een "vies" beroep waarvoor je veel moet reizen solliciteerd, is het helemaal niet raar dat je niet in een driedelig pak verschijnt en vraagt of je een leasewagen krijgt.

Je moet vooral eerlijk zijn. Ik gaf ook aan dat ik ook niet alles wist als starter, maar wel waar ik interesse in had. Gewoon een goed gesprek.
Ik was ook niet als de netste gekleed. Maar ik gaf wel een goede houding.

Ik heb niet gevraagd of ik vergoeding voor de stage kreeg (fulltime).
Blijk achteraf helemaal gebakken te zitten

Gewoon simpel, kom binnen, en stel je voor en begin het gesprek.
Wel vroeg ik dingen zoals over de begeleiding die ik wou hebben, maar waar zij ook profijt van hebben

Hahaha verbaasd me niets, de gemiddelde jongere kan nog niet eens normaal een zin schrijven, daarbij met die doelloze houding en die arrogante koppie

De jeugd heeft gewoon een veel te grote bek voor z'n leeftijd gekregen. Mooi dat ze op hun bek gaan. Laat ze maar zien waar ze werkelijk staan.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:04 schreef Je_Psychiater het volgende:
[..]

En als je bijvoorbeeld op een "vies" beroep waarvoor je veel moet reizen solliciteerd, is het helemaal niet raar dat je niet in een driedelig pak verschijnt en vraagt of je een leasewagen krijgt.

Driedelig hoeft dan waarschijnlijk niet, nee. Maar je moet niet in je dagelijkse kloffie aankomen, zelfs niet als dit duur spul is.
Een pak (of in ieder geval nette kleren) trek je aan om aan de werkgever te laten zien dat je het prettig vind dat hij tijd in zijn drukke schema vrij maakt om jou te spreken.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:04 schreef Je_Psychiater het volgende:
[..]

En als je bijvoorbeeld op een "vies" beroep waarvoor je veel moet reizen solliciteerd, is het helemaal niet raar dat je niet in een driedelig pak verschijnt en vraagt of je een leasewagen krijgt.

Kijk en hier verzin jij situaties waarin het gedrag acceptabel is, en gaat er vanuit dat het hier om die situaties gaat.

In de meeste banen voor jongeren wordt er niet veel gereist, en je weet ook wel dat de werkgevers hier niet klagen dat ze een leasewagen willen in een baan waarin ze domweg veel naar locaties toemoeten waar ze toevallig niet representabel eruit hoeven te zien. Er zijn wat dat betreft overigens ook nog eens bedrijfswagens.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:14 schreef MaiLung het volgende:
Hahaha verbaasd me niets, de gemiddelde jongere kan nog niet eens normaal een zin schrijven, daarbij met die doelloze houding en die arrogante koppie

Sorry hoor, maar jouw zin klopt ook niet!

Over een jaar of 10 is Nederland een van de armste landen van Europa, wat een verschrikkelijke watjes die jeugd hier zeg, zelfs een Pool heeft een betere toekomst, die werken harder in een week dan de gehele gemiddelde jeugd tijdens zijn/haar gehele leven...

Werkgevers zijn dan over het algemeen ook zelfingenomen klootzakken. Als je niet genoeg slijmt, of het bedrijf de hemel in prijst, ben je niet goed genoeg. Tja, ik kán het wel, maar ik ben gewoon eerlijk. Nee, ik wil geen carrière maken, ik wil over een jaar (liever nu) een eigen bedrijf hebben.

Aan de andere kant is de loonslaafjeugd net zo erg. Omhooggevallen kutkinderen met een 'HBO of bachelor' die denken na hun 4 jarige kutstudie die zo lekker 'algemeen is zodat ik alle kanten op kan' een wereldbaan te vinden en 'rijk' zijn. Hopelijk hebben ze wel een 'helicopter-view' anders worden ze natuurlijk nooit aangenomen.

Ik ben blij dat ik een supertoffe werkgever heb momenteel, maar ondertussen ben ik hard bezig met m'n eigen bedrijf. Nu nog van die kut banken en leningen af en ik ben geheel zelfstandig en onafhankelijk.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:27 schreef CrssY het volgende:
Ik ben blij dat ik een supertoffe werkgever heb momenteel, maar ondertussen ben ik hard bezig met m'n eigen bedrijf. Nu nog van die kut banken en leningen af en ik ben geheel zelfstandig en onafhankelijk.

Succes Niet iedereen wil het risico en gedoe van een eigen bedrijf

De tijd van de ton en de turbo is voorbij... helemaal door de huidige economische terugslag wordt er weer een beetje genormaliseerd met salarissen.

Dat er studenten zijn die nog steeds denken dat na de studie de zakken geld komen... steek je kop maar lekker in het zand. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar ook daar kom je niet aan zonder fatsoelijke sollicitatie.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:32 schreef sangdrax het volgende:
[..]

Succes Niet iedereen wil het risico en gedoe van een eigen bedrijf

Thanks.

Dit snap ik overigens heel goed, maar deze manier van brood op de plank brengen wordt bijna nergens benoemd als optie in het leven van een tiener.

Ik heb het geluk gehad dat ik de keuze en support heb gekregen van mijn ouders om hierin verder te gaan, maar een gemiddeld persoon van mijn leeftijd (20) wordt door ouders vrijwel altijd in een opleiding en een baan gepusht waar je tot je 65e carrière mag maken.

Het hele concept van 'eigen bedrijf' en onafhankelijkheid wordt compleet genegeerd, als ik mijn plannen aan een leeftijdsgenoot voor leg is het de eerste 4 minuten: 'aah gaaf, leuk!' En na 4 minuten: 'maar.. moet je geen opleiding volgen.. gewoon voor de zekerheid?'.

Edit: een mooie blijft altijd: ''What would you do if you didn't know fear", dan komen er vaak compleet andere plannen naar voren. Je leeft maar 1 keer, waarom geen risico's nemen? Ik vertik het om een gemiddeld leven te lijden.

[quote]Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:39 schreef CrssY het volgende:
[..]


Thanks.

Dit snap ik overigens heel goed, maar deze manier van brood op de plank brengen wordt bijna nergens benoemd als optie in het leven van een tiener.

Ik heb het geluk gehad dat ik de keuze en support heb gekregen van mijn ouders om hierin verder te gaan, maar een gemiddeld persoon van mijn leeftijd (20) wordt door ouders vrijwel altijd in een opleiding en een baan gepusht waar je tot je 65e carriÃ

Nou had ik net toch een heel stukje getypt, vertikt Fok het gewoon om het fatsoenlijk te laten zien.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:39 schreef CrssY het volgende:
Het hele concept van 'eigen bedrijf' en onafhankelijkheid wordt compleet genegeerd, als ik mijn plannen aan een leeftijdsgenoot voor leg is het de eerste 4 minuten: 'aah gaaf, leuk!' En na 4 minuten: 'maar.. moet je geen opleiding volgen.. gewoon voor de zekerheid?'.

Dat klopt. Ik ben zelf ook jaren terug een eigen bedrijf begonnen (VoF eigenlijk), maar was er uiteindelijk mee gestopt. Het bedrijfje draait nog steeds, maar het was gewoonweg niks voor mij. Ik ben meer van de theorie

Een eigen bedrijf is zo ongeveer z'n eigen opleiding. Je bent een stuk serieuzer met je toekomst bezig dan de gemiddelde scholier en doet waardevolle ervaring op.

Wat veel ouders tegenhoudt is misschien dat er voor veel bedrijven een startkapitaal nodig is, wat vaak van familie of vrienden moet komen. Bij een softwarebedrijf oid speelt dat opeens een stuk minder (zoals in mijn geval), maar genoeg ouders die daar natuurlijk de ballen niet van snappen. Is inderdaad jammer.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 12:04 schreef Revolution-NL het volgende:
[..]


Ja want een CV maken is moeilijk . Soliciteren en jezelf aanbieden is gewoon jezelf goed proberen te verkopen

Zorg voor een verzorgde CV met een nette opmaak. (idem voor de solicitaitie brief) en ga netjes gekleed naar je gesprek.


Het is toch waanzin dat we tegenwoordig basis vaardigheden als solliciteren ook mee moeten krijgen op school

Dit land wordt met het jaar achterlijker.

'solicitaitie brief', 'basis vaardigheden'

Wat ik aan wilde geven was dat er inderdaad op middelbare scholen niet vanuit gegaan wordt dat mensen zelf een bedrijf opstarten. Op de HTS was dat wel het geval. Daar kwamen allerlei projecten als de minionderneming echt wel aan de orde.

Ik ben dus allergisch voor bazen. Met name voor managers die mij niet vertellen wat het doel is, maar vooral vertellen hoe ik moet werken.
Ik zou dus best voor mezelf willen beginnen, maar heb geen flauw idee wat ik zou moeten gaan doen.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 11:19 schreef J2EElite het volgende:

[..]
Die pauperige kutjeugd van tegenwoordig draait alles ook wel om he... ze zouden er zelf eens iets aan moeten doen. Je 'juffie of meester' kan je niet voorbereiden op het doen van een beetje achtergrond onderzoek naar het bedrijf waar je solliciteert.

Weet je, veel is te wijten aan de ouders/opvoeding. Als je thuis nergens voor hoeft te werken, dure spullen zomaar krijgt zonder te morren, dan bestaat er ook geen drang om te knokken voor een mooi leven of baan.

Het klinkt heel hard wat ik nu zeg maar in mijn ogen realiteit. Ik denk dat een groot deel van de jeugd een verloren generatie is. Verloren omdat ze gewend zijn de hand op te houden. Het goud moet als het ware zo in hun handen vallen. Met die instelling kom je op deze wereld niet ver.

Vooruitgang komt voort vanuit handelen. Slapen doen we 's-nachts

Misschien moeten bedrijven niet zo moeilijk doen.

Gewoon jezelf blijven en weten waarvoor je solliciteren.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:20 schreef valsebingo het volgende:
[..]


Driedelig hoeft dan waarschijnlijk niet, nee. Maar je moet niet in je dagelijkse kloffie aankomen, zelfs niet als dit duur spul is.
Een pak (of in ieder geval nette kleren) trek je aan om aan de werkgever te laten zien dat je het prettig vind dat hij tijd in zijn drukke schema vrij maakt om jou te spreken.

De werkgever houdt sollicitatie gesprekken omdat deze mensen te kort heeft dus personeel nodig heeft. De werkgever mag blij zijn dat er mensen op de vacature reageren.

Doordat jarenlang de vraag en aanbod situatie kunstmatig hoog wordt gehouden ten gunste van de werkgever (dus meer werkzoekenden dan aanbod, goedkoop buitenlands personeel mogen aannemen, maw Nederlanders discrimineren, etc. gesteunt door dubieuze regeringsmaatregelen bevoordeeld worden) wil dat nog niet zeggen dat de werkgever een speciale behandeling moet krijgen dat de werkzoekende niet zichzelf mag zijn zich moet aanpassen in klederdracht om de werkgever te behagen.

De werkgever mag best wat meer zijn best doen de sollicitant te respecteren in kledingkeuze.

Kunnen ze gelijk leren om een CV op te zetten. Als je ziet hoe jongeren tegenwoordig typen, ik kreeg een verslag met sms taal. En dat op het HBO, het is echt ongelooflijk Niet dat ik beter ben, maar ik weet wel hoe ik moet communiceren en respect moet tonen voor anderen.

Je berichten hier op Fok zijn ook een visitekaartje... als jij nooit de moeite neemt om even een stukje tekst na te lezen voor je op de knop ramt en daardoor meer spellings- en stijlfouten plaatst, wordt je minder serieus genomen.

De "ze begrijpen toch wat ik bedoel" generatie staat op. Dat is niet alleen online te zien, waar je lekker semi-anoniem bent, maar ook in sollicitatiebrieven en op CV's.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 14:20 schreef sangdrax het volgende:
[..]

Kijk en hier verzin jij situaties waarin het gedrag acceptabel is, en gaat er vanuit dat het hier om die situaties gaat.

In de meeste banen voor jongeren wordt er niet veel gereist, en je weet ook wel dat de werkgevers hier niet klagen dat ze een leasewagen willen in een baan waarin ze domweg veel naar locaties toemoeten waar ze toevallig niet representabel eruit hoeven te zien. Er zijn wat dat betreft overigens ook nog eens bedrijfswagens.

Ik laat slechts zien dat er situaties bestaan waarin het als negatief gestelde gedrag vreemd is om als negatief te bestempelen. Daarmee is aangetoond dat de stelling op zich te generaliserend is. Aangezien de situatie werkelijk bestaat is er niks verzonnen aan zoals jij dat bestempelt.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 12:45 schreef Atoompje het volgende:
Je uren van tevoren voorbereiden op een gesprek vind ik persoonlijk onzin.

Laat je niet gek maken, blijf jezelf én verkoop jezelf. that's it

Ik zie meer in je voorbereiden op het solliciteren. Op welke banen en waarom, bij welke bedrijven, hoe ga je het aanpakken, enz.

Best vreemd dat Technojunk niet ver gekomen is. Een briefje met het tekstje "Ik ben een techno, kan niet schrijven, maar doe graag werken" zal vast wel een paar deuren openen

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 15:33 schreef Je_Psychiater het volgende:
Ik laat slechts zien dat er situaties bestaan waarin het als negatief gestelde gedrag vreemd is om als negatief te bestempelen. Daarmee is aangetoond dat de stelling op zich te generaliserend is. Aangezien de situatie werkelijk bestaat is er niks verzonnen aan zoals jij dat bestempelt.

Er zijn altijd gevallen te bedenken waarin die eisen logisch zijn. Is dat nuttig? Het gaat er redelijk duidelijk om dat de jongeren die eisen stellen in gevallen waar die niet logisch zijn. Het aantal banen waarbij je als jongere ranzig gekleed gaat en een leasebak krijgt zijn op 1 hand te tellen.

Als je te stom bent om niet te begrijpen dat je afhankelijk bent van degene die je aanneemt en dat je dus in feite zijn/haar kont moet kussen, ben je het sowieso niet waard om de baan te krijgen.

Ik heb mezelf nog nooit ingelezen in het bedrijf; ze vertellen me de ditjes en datjes wel als ik word aangenomen. En in grote lijnen ken je het bedrijf toch wel van te voren, je gaat niet bij een totaal willekeurig bedrijf soliciteren.

Gewoon naar het solicitatiegesprek toe gaan in nette kleren (voor de echte jeugd: hoeft lang niet altijd in pak. Een 20-jarige in een pak ziet er retemongool uit) en altijd netjes blijven spreken.

Oh ja... en bereid ook zelf vragen voor. Daaruit blijkt namelijk dat je je hebt voorbereid op het gesprek en interesse hebt in het bedrijf. Net als dat je er van uit mag gaan dat degene waarmee je het gesprek hebt, jouw CV goed heeft gelezen en er vragen over stelt.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 15:39 schreef sangdrax het volgende:
[..]

Er zijn altijd gevallen te bedenken waarin die eisen logisch zijn. Is dat nuttig? Het gaat er redelijk duidelijk om dat de jongeren die eisen stellen in gevallen waar die niet logisch zijn. Het aantal banen waarbij je als jongere ranzig gekleed gaat en een leasebak krijgt zijn op 1 hand te tellen.

Desondanks is het een vreemd oubollig verschijnsel dat kledingkeuze van belang is voor een sollicitatie gesprek.

Overigens is in een onderhandeling raadzaam om hoger in te zetten en de aanbieder te laten afdingen, de kans om meer binnen te halen is dan groter en zou door de werkgever ook als nuttige eigenschap gezien kunnen worden.

Aangezien je zelf blijk geeft van het willen kijken naar het nuttige, is het tegenstrijdig om kledingkeuze alsook onderhandelingseisen te laten prevaleren.

Het gaat er bij een sollicitatie niet alleen om dat jij goed uit de verf komt, maar ook dat jij geselecteerd wordt uit alle sollicitanten.

Dat je voorkomen invloed heeft op die uitslag, moet toch voldoende zijn om er in ieder geval iets mee te doen. Of dat nu een driedelig pak is of lederhosen, dat hangt af van het bedrijf

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 15:51 schreef Kaastosti het volgende:
Het gaat er bij een sollicitatie niet alleen om dat jij goed uit de verf komt, maar ook dat jij geselecteerd wordt uit alle sollicitanten.

Dat je voorkomen invloed heeft op die uitslag, moet toch voldoende zijn om er in ieder geval iets mee te doen. Of dat nu een driedelig pak is of lederhosen, dat hangt af van het bedrijf

En daarbij kan het dus helpen als je echte zelf durft te tonen zonder dat je, als de meeste sollicitanten, aan het verwachtingspatroon tracht te voldoen in kleding en dergelijke. Daarmee neemt de kans af dat men zich jou herinnert.

...tenzij je echte zelf een stinkende boerende lapzwans is, dat werkt averechts. Tuurlijk is positief opvallen goed, maar dat zou ik persoonlijk dan toch liever op de inhoud doen dan een gok nemen met kleding. Je kunt natuurlijk ook van tevoren even bellen om te vragen wat de dresscode is, dan kun je op basis daarvan bepalen wat je aan doet.

Maar goed, we zijn nu meer onze eigen tips en tricks aan het posten in plaats van het onderwerp benoemen. Jongeren/studenten zijn gemiddeld genomen erg slecht in solliciteren. Wat mij betreft prima als men daar aandacht aan wil besteden.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 16:04 schreef Kaastosti het volgende:
...tenzij je echte zelf een stinkende boerende lapzwans is, dat werkt averechts. Tuurlijk is positief opvallen goed, maar dat zou ik persoonlijk dan toch liever op de inhoud doen dan een gok nemen met kleding. Je kunt natuurlijk ook van tevoren even bellen om te vragen wat de dresscode is, dan kun je op basis daarvan bepalen wat je aan doet.

Een stinkende boerende lapzwans herken ik liever meteen dan dat ik daar later moet achter komen omdat hij/zij een net pak aan had en zich een halfuurtje als ideale schoonzoon/dochter wist te gedragen. Vandaar dat ik van begin af aan aangaf dat het primair om de inhoud zou moeten gaan. Waarbij ik goed of slecht kunnen solliciteren ook secundair vindt. Indien het bedrijf een profesioneel aannamebeleid heeft dan zijn hun professionals in staat om, ondanks dat een persoon slecht solliciteert, toch te beoordelen of het hier om een geschikte kandidaat gaat. Zolang men de aanpak van het geschetste echter op slechts een (lees 1) van de vlakken gaat aanpakken, bijvoorbeeld de kant van de sollicitant, dan verzuimt men het afstemmen van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt effectief te optimaliseren door de werkgeverskant buiten schot te laten. Let wel het belang van een goed sollicitatiegesprek is wederzijds. Het gegeven dat de werkgever zich stoort "Ik stoor me aan hun arrogante houding. Deze generatie is te veel opgevoed met het idee dat zij meteen een PC en een lease-auto krijgen", aan de houding van de sollicitant toont in feite aan dat er aan de werkgevers kant en hun houding ook nog een en ander te verbeteren valt.

[ Bericht gewijzigd door Je_Psychiater op donderdag 7 januari 2010 @ 16:25 ]

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 11:38 schreef evadsred het volgende:
[..]
Het lijkt me handig dat als je ergens gaat solliciteren je toch op zijn minst op de hoogte bent van wat dat bedrijf precies doet en wat de functie precies inhoudt. Voorbereiden kan dus zeer zeker geen kwaad.

Ik vind het een beetje maf, je kijkt toch eerst wat voor een bedrijf het is, wat het te bieden zou kunnen hebben en of het je interesseert? Dat is dan direct de voorbereiding doe je doet.

Pas daarna ga je contact opnemen. Dus meer dan 1uur per bedrijf zit er niet in bij mij, maar ik wil sowieso weten waar ik mee te maken krijg en toon dan pas mijn interesse.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 11:19 schreef J2EElite het volgende:

[..]
Die pauperige kutjeugd van tegenwoordig draait alles ook wel om he... ze zouden er zelf eens iets aan moeten doen. Je 'juffie of meester' kan je niet voorbereiden op het doen van een beetje achtergrond onderzoek naar het bedrijf waar je solliciteert.

Vind jij dat vreemd, met in je voorland wetende dat je straks tot je 70ste moet werken voor een kutloontje bij een gestreste bedrijfsleider die denkt dat de tent om hem draait, je avond en avond achterelkaar laat overwerken voor 150% waar dan weer 60% belasting van af gaat, je een sociaal leven wel kan vergeten omdat het bedrijf vindt dat het belangrijk is om voor 10.50 euro bruto per uur je de pokken te werken en dat 15 uur per dag, terwijl je ook even langs het UWV kan schijven in je blitse bak om vast een uitkering aan te vragen waarna je weer verder kunt gaan in de zeer winstgevende drugshandel en wapenhandel, waar je maar een uurtje per week mee bezig hoef te zijn om als God in Frankrijk te leven

geweldig nog een onzinnig vaak erbij, ik ga naar school om te leren over het vak niet om te kunnen solliciteren.
hoe stom ben je als je niet eens fatsoenlijk een gesprek kunt aangaan met een werkgever, gewoon rustig blijven en vriendelijk doen.
ik denk dat werkgevers het vervelend vinden als je meteen hoog van de toren blaast, tenzij dat juist goed is in je sector

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 11:19 schreef heracles het volgende:
Oprotten. Ik wil helemaal geen nutteloze sollicitatie training. Das een uitvinding van bomenknuffelende ROC communicatie docenten.
Ik wil gewoon getraind worden in het vak waar ik eigenlijk voor gekomen ben.
Al ben je een sollicitatie expert. Het hangt toch af van de persoonlijke voorkeur van een chef. Je hebt een klik of niet.

Vaak komen bij sollicitaties inderdaad ronduit pathetische issues aan de orde zoals hoe jijzelf denkt dat je in elkaar zit (je goede en minder goede puntjes), of je een teamplayer bent etc etc. Ik ben op een gegeven moment benaderd door een detacheringsbureau op het gebied van hoger technisch personeel (heb universitaire graad aardwetenschappen) en ik stond ervan verbaasd dat dergelijke persoonlijke vragen niet werden gesteld. De consultancy sector op het gebied van ruimtelijk onderzoek en bouw is gewoon no-nonsense en daar ben ik super blij mee!
Maar dit is het probleem niet met de "jeugd van tegenwoordig". Ze weten zich niet te gedragen tijdens een sollicitatie, kleding is onjuist, voorbereiding is te gering. Het kan komen door gebrek aan opvoeding op deze punten. Verder zijn dit naar mijn mening zaken die je zelf al behoort te weten. Het spreekt toch vanzelf dat je een zo positief mogelijk beeld wil laten zien? Of zijn die jongeren gewoon dom?
Al die zaken die komen kijken bij solliciteren zijn dingen die je kunt weten of kunt nazoeken op internet of desnoods navragen bij deskundigen (je intercedent, online deskundige, je vader of je moeder, etc). Dit is niet de verantwoordelijkheid van scholen, maar van jezelf!

Wat denken die werkgevers wel niet?!
Als ze willen dat ik voor ze kom werken, mag dat best gepaard gaan met een auto van de zaak en een jaarsalaris van minimaal 60.000 euro.
Voor minder ga ik het natuurlijk niet doen, kom nou..

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 17:35 schreef Youaintseennothingyet het volgende:
geweldig nog een onzinnig vaak erbij, ik ga naar school om te leren over het vak niet om te kunnen solliciteren.
hoe stom ben je als je niet eens fatsoenlijk een gesprek kunt aangaan met een werkgever, gewoon rustig blijven en vriendelijk doen.
ik denk dat werkgevers het vervelend vinden als je meteen hoog van de toren blaast, tenzij dat juist goed is in je sector

Precies, een sollicitatietraining moet los staan van de studie want lang niet iedereen heeft die nodig.

Bereid me nooit voor op zo'n gesprek. Lul wat raak en meestal komt t goed. Iig dat vaste contract binnenslepen en je zit goed. Fuck daarna de rest.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 13:13 schreef Thrackan het volgende:
Pff, die reacties van jongeren geven wel aan dat het onderzoek klopt...

Wat ze zich niet realiseren is dat een werkgever duizenden euro's per jaar in je gaat investeren, en dat het sollicitatiegesprek bedoeld is om te kijken of je die investering wel waard bent.

Je gaat ook geen huis huren als de huisbaas overduidelijk te kennen geeft er geen enkele moeite in te willen steken om jou van wooncomfort te voorzien, laat staan dat hij met geen woord rept over onderhoud en verantwoordelijkheden.

Ik heb bij mijn sollicitaties eerlijk aangegeven dat ik niet het idee had dat ik al aardig op niveau was, en dat ik wel graag wilde leren en ervaring wilde opdoen. Soms word je daarop afgewezen, omdat een werkgever graag een ervaren persoon wil, soms word je daar juist op aangenomen, omdat je met die instelling in elk mogelijk bedrijf kan passen.

Toen ik de voorbeelden hoorde die bij Één Vandaag werden opgenoemd kon ik alleen maar lachen. Mensen die kauwgom kauwend, met een telefoon aan het oor een sollicitatiegesprek binnen komen.
Het gaat er niet om dat je áltijd netjes en punctueel bent, maar dat je bereid bent er moeite voor te doen als dat nodig is.

Kijjjk. Jij snapt het. Zo zou ik het ook gezegd hebben.

he luister stelletje gabbers en snuivers pilleslikkers, olifantdrugsgebruikers, jullie waren wel leuk aan het testen en feesten die tijd maar jullie hebben er nooit over nagedacht wat het resultaat daarvan is op volgende generaties. je krijgt er fucked up kinderen van mailfunction daarboven door die troep

en aangezien de meeste van jullie allang al hersendood zijn, zijn jullie de opvoeding van je kind ook ergens onderweg vergeten, moet iemand op straat hem de klap verkopen die jij hem had moeten geven.

het komt gewooooon door die fuckin paar laatste generaties, en met uitzondering van degene die wel hun kind hun plek leren te kennen, dat die kinderen van nu vertiefd zijn. en dan heb ik het over mensen die na 1993 zijn begonnen met kinderen grof geschat dus fuck jullie !

zo.

Met de toenemende vergrijzing is men straks blij dat ze zowieso nog mensen kunnen krijgen.
Dat houdt overigens wel een risico in. Dat zag je bij de jaar 2000 hoax en in mindere mate bij de NLG --> EUR omzetting ook in de IT branche: Ze namen zelfs de grootste onbenullen aan bij gebrek aan beter en dat kwam de hoeveelheid werk wel ten goede, maar de productiviteit bepaald niet.

Dat ga je nu ongetwijfeld ook krijgen. Banen die vervuld moeten worden door capabele mensen worden straks ingevuld door stomkoppen. Zeg maar dag tegen de welvaart...

De reacties op dit topic zijn van een discutabel gehalte. Janken over boze werkgevers en dat het niet eerlijk is en ga zo maar door.

Wat is er nu echt spannend aan een sollicitatie? Het werkt 2 kanten op, je kijkt of het bedrijf jou aanspreekt en andersom. Gezien dat feit lijkt het me niet meer dan logisch dat je wat informatie inwint van tevoren en enigszins interesse toont in het bedrijf en de functie.

Vergis je niet, iemand aannemen is een risico. En daar komen zaken als kleding, houding en dergelijke bij kijken. Nu kun je gaan janken ten aanzien van dit soort subjectieve details, maar dat is onzin. Je hebt nu eenmaal veel met elkaar te maken en je moet, schrik, samenwerken met collega's. Dan is het erg zinnig als mensen met elkaar op kunnen schieten. Vraag jezelf dan af, zou ik die persoon als collega willen?

Samengevat moeten jongeren niet zo janken en eens hun hersens gebruiken.

quote:

Op donderdag 7 januari 2010 @ 15:48 schreef Je_Psychiater het volgende:
[..]


Desondanks is het een vreemd oubollig verschijnsel dat kledingkeuze van belang is voor een sollicitatie gesprek.

Overigens is in een onderhandeling raadzaam om hoger in te zetten en de aanbieder te laten afdingen, de kans om meer binnen te halen is dan groter en zou door de werkgever ook als nuttige eigenschap gezien kunnen worden.

Aangezien je zelf blijk geeft van het willen kijken naar het nuttige, is het tegenstrijdig om kledingkeuze alsook onderhandelingseisen te laten prevaleren.

Wat een gezeur zeg, het gaat erom dat je enigszins representatief gekleed bent. Dat is niet veel spannender dan een nette broek en een net overhemd voor een man. Een stropdas (waar ik zelf een enorme hekel aan heb) is echt niet verplicht.

Stel je voor dat iemand met een een broek op z'n knieen en een capuchon en dergelijke aan komt zetten. Neem jij zo iemand serieus?