Veel bewoners verpleeghuis eenzaam

Nederland • Geschreven door ANP op 09-02-2008 @ 09:29
print 
Icoon Binnenlands Bewoners van verpleeg- en verzorgingshuizen in Nederland ervaren hun kwaliteit van leven als voldoende. Tegelijkertijd zou een derde van deze groep Nederlanders zich gezonder willen voelen en is 29 procent eenzaam.

Dat blijkt uit een onderzoek van het Nivel in opdracht van zorgonderneming Actiz. Er werkten 556 bewoners uit 22 zorginstellingen mee aan de rapportage over kwaliteit van leven.

Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat het vervoer buitenshuis problematisch is voor 32 procent van de bewoners. Een op de vijf cliënten geeft aan niet zelf te kunnen bepalen wanneer ze lichamelijke verzorging, eten en drinken krijgen.

Verder bleek dat de invloed van het personeel van verpleeg- en verzorgingshuizen op het welbevinden van de bewoners groot is. "Sociale contacten zijn veel wezenlijker en belangrijker voor de kwaliteit van leven in verpleeg- en verzorgingshuizen dan tot nu toe wordt gedacht", aldus Nivel-onderzoeker Sandra van Beek.

Ouderen die vaker meedoen aan groepsactiviteiten en vaker een praatje maken met het verzorgend personeel, oordelen positiever over hun leven. Het gaat dan niet zozeer om gesprekken tijdens de zorg, maar meer om een praatje tussendoor. "Door zo'n praatje oordelen bewoners positiever over hun woonomstandigheden", stelt Van Beek. ,"Ze voelen zich bijvoorbeeld meer thuis, voelen zich veilig en vervelen zich minder. Zo'n praatje werkt ook door in de contacten met anderen. Bewoners voelen zich bijvoorbeeld minder eenzaam en ervaren meer warmte en genegenheid."

Het Nivel adviseert de zorginstellingen om meer groepsactiviteiten te organiseren en om contacten tussen het personeel en de bewoners te stimuleren. Op die manier kan de kwaliteit van leven van deze mensen verbeteren.

Bron: ANP


Lees ook:

» 17:12 Stormloop op rollators door Lenteakkoord14
» 17:11 Kraangrijper knijpt man dood18
» 15:36 Bijeenkomsten voor ex-patiënten omstreden neuroloog3
» 15:27 Sap bij winst Dibi misschien niet in Kamer17


delen | eKudos nujij

4535 views / 32 reacties
Reacties op dit bericht
32  van 32 reacties op deze pagina. Pagina  1
Eenzaamheid is geen nieuw probleem. Wordt er tegenwoordig niet al veel aandacht geschonken aan groepsactiviteiten?
userIcon
Lang leve de verzorgingsstaat.

Dit verbaast me niets.
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:31 schreef billyT het volgende:
Eenzaamheid is geen nieuw probleem. Wordt er tegenwoordig niet al veel aandacht geschonken aan groepsactiviteiten?
Volgens mij komt het ook doordat dit toch de laatste fase van hun leven is.Wat komt er hierna nog?
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:33 schreef Mellonatje het volgende:

[..]

Volgens mij komt het ook doordat dit toch de laatste fase van hun leven is.Wat komt er hierna nog?
Als je geluk hebt wederopstanding.
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:37 schreef Muggy het volgende:

[..]

Als je geluk hebt wederopstanding.
userIcon
Belevingsgerichte zorg toepassen, zeg ik!
userIcon
Stop 2 eenzame figuren bij elkaar en je hebt, ja eh, 0 eenzame figuren over.
Doe dat 4 miljoen keer en het probleem is opgelost.
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:49 schreef veldmuis het volgende:
Stop 2 eenzame figuren bij elkaar en je hebt, ja eh, 0 eenzame figuren over.
Doe dat 4 miljoen keer en het probleem is opgelost.
Dat is wel makkelijk gedacht, er moet wel een *klik* zijn he
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:31 schreef billyT het volgende:
Eenzaamheid is geen nieuw probleem. Wordt er tegenwoordig niet al veel aandacht geschonken aan groepsactiviteiten?
Lees je wel goed, eenzaamheid los je niet op door een lampenkap te knutselen ofzo.
Het is het verliezen van je eigen leven, het afstaan van je spulletjes aan het grofvuil omdat je oud bent geworden en dus naar een tehuis moet, het is het verliezen van je eigen ritme, je eigen tijd dat jij een kopje thee wil met een koekje.
Het is het verliezen van de mogelijkheid om te plassen ipv te moeten wachten tot iemand je belletje beantwoord.
Het wachten of je vandaag wel je bed uit mag of dat het te druk is en je dus maar weer een dagje in je pyama moet blijven.
Het verliezen van de mogelijkheid je gebit in te doen omdat je nooit zonder liep maar nu bepaald iemand anders wanneer je deze in mag.
Het verliezen van je prive leven, een kamer delen met drie of vijf anderen mensen want dat scheelt plek.

Kortom, het is het verliezen van jezelf, van je menselijkheid, je waardigheid, je leven.
Snap mij niet verkeerd, de meeste verpleegsters bedoelen het goed, zij komen alleen om in het werk, er zijn te weinig mensen om een menswaardige begeleiding te geven.
Liever geeft de regering zijn geld aan mense in het buitenland, die het zeker ook slecht hebben, maar zou je niet eers om je heen kijken.
Liever geven wij geld aan goede doelen dan dat wij een dagje iemand opzoeken om een kopje thee mee te drinken en desnoods voor de tiende keer hetzelfde verhaal aan te moeten horen.
Dat is wat je iemand verschuldigd bent die jou heeft grootgebracht, die je moeder of vader heeft grootgebracht.
Het is onze verplichting aan elkaar.
Want de dag komt dat wij allen oud worden en dan is dit onze toekomst, liever willen wij niet horen of zien, een nare eigenschap van de mens, maar zien wij het wel als het zover is.

Zoveel ouderen worden verwaarloosd, mishandeld, ook in tehuizen, en daar sluiten wij onze ogen voor.
Liever maken wij Fokgrapjes want wees eerlijk, het is eigenlijk te walgelijk voor woorden, het is een schande, een schaamte wat wij met ouderen doen.
Maar op een dag bij jij aan de beurt......
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:55 schreef lagulalupis het volgende:

[..]

Lees je wel goed, eenzaamheid los je niet op door een lampenkap te knutselen ofzo.
Het is het verliezen van je eigen leven, het afstaan van je spulletjes aan het grofvuil omdat je oud bent geworden en dus naar een tehuis moet, het is het verliezen van je eigen ritme, je eigen tijd dat jij een kopje thee wil met een koekje.
Het is het verliezen van de mogelijkheid om te plassen ipv te moeten wachten tot iemand je belletje beantwoord.
Het wachten of je vandaag wel je bed uit mag of dat het te druk is en je dus maar weer een dagje in je pyama moet blijven.
Het verliezen van de mogelijkheid je gebit in te doen omdat je nooit zonder liep maar nu bepaald iemand anders wanneer je deze in mag.
Het verliezen van je prive leven, een kamer delen met drie of vijf anderen mensen want dat scheelt plek.

Kortom, het is het verliezen van jezelf, van je menselijkheid, je waardigheid, je leven.
Snap mij niet verkeerd, de meeste verpleegsters bedoelen het goed, zij komen alleen om in het werk, er zijn te weinig mensen om een menswaardige begeleiding te geven.
Liever geeft de regering zijn geld aan mense in het buitenland, die het zeker ook slecht hebben, maar zou je niet eers om je heen kijken.
Liever geven wij geld aan goede doelen dan dat wij een dagje iemand opzoeken om een kopje thee mee te drinken en desnoods voor de tiende keer hetzelfde verhaal aan te moeten horen.
Dat is wat je iemand verschuldigd bent die jou heeft grootgebracht, die je moeder of vader heeft grootgebracht.
Het is onze verplichting aan elkaar.
Want de dag komt dat wij allen oud worden en dan is dit onze toekomst, liever willen wij niet horen of zien, een nare eigenschap van de mens, maar zien wij het wel als het zover is.

Zoveel ouderen worden verwaarloosd, mishandeld, ook in tehuizen, en daar sluiten wij onze ogen voor.
Liever maken wij Fokgrapjes want wees eerlijk, het is eigenlijk te walgelijk voor woorden, het is een schande, een schaamte wat wij met ouderen doen.
Maar op een dag bij jij aan de beurt......
AMEN, hoe lang ben jij wakker?
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 09:55 schreef lagulalupis het volgende:

[..]

Lees je wel goed, eenzaamheid los je niet op door een lampenkap te knutselen ofzo.
Het is het verliezen van je eigen leven, het afstaan van je spulletjes aan het grofvuil omdat je oud bent geworden en dus naar een tehuis moet, het is het verliezen van je eigen ritme, je eigen tijd dat jij een kopje thee wil met een koekje.
Het is het verliezen van de mogelijkheid om te plassen ipv te moeten wachten tot iemand je belletje beantwoord.
Het wachten of je vandaag wel je bed uit mag of dat het te druk is en je dus maar weer een dagje in je pyama moet blijven.
Het verliezen van de mogelijkheid je gebit in te doen omdat je nooit zonder liep maar nu bepaald iemand anders wanneer je deze in mag.
Het verliezen van je prive leven, een kamer delen met drie of vijf anderen mensen want dat scheelt plek.

Kortom, het is het verliezen van jezelf, van je menselijkheid, je waardigheid, je leven.
Snap mij niet verkeerd, de meeste verpleegsters bedoelen het goed, zij komen alleen om in het werk, er zijn te weinig mensen om een menswaardige begeleiding te geven.
Liever geeft de regering zijn geld aan mense in het buitenland, die het zeker ook slecht hebben, maar zou je niet eers om je heen kijken.
Liever geven wij geld aan goede doelen dan dat wij een dagje iemand opzoeken om een kopje thee mee te drinken en desnoods voor de tiende keer hetzelfde verhaal aan te moeten horen.
Dat is wat je iemand verschuldigd bent die jou heeft grootgebracht, die je moeder of vader heeft grootgebracht.
Het is onze verplichting aan elkaar.
Want de dag komt dat wij allen oud worden en dan is dit onze toekomst, liever willen wij niet horen of zien, een nare eigenschap van de mens, maar zien wij het wel als het zover is.

Zoveel ouderen worden verwaarloosd, mishandeld, ook in tehuizen, en daar sluiten wij onze ogen voor.
Liever maken wij Fokgrapjes want wees eerlijk, het is eigenlijk te walgelijk voor woorden, het is een schande, een schaamte wat wij met ouderen doen.
Maar op een dag bij jij aan de beurt......
Wat een gelul zeg. De generatie van voor deze ouderen die hadden het pas slecht. Onze ouderen zijn de eerste ouderen die op een waardige manier hun oude dag beleven. Toen deze ouderen jong waren had je ouderen waar je jouw woorden op kunt toepassen
quote:
Liever maken wij Fokgrapjes want wees eerlijk, het is eigenlijk te walgelijk voor woorden, het is een schande, een schaamte wat wij met ouderen doen.
Maar op een dag bij jij aan de beurt.....
dramzak.
Nog eerdere generaties gingen eerder dood en woonden vaker bij familie in huis. Die hoefden dus geen jaren in een kamertje van een vz-tehuis te slijten.
Maar op een dag ben jij aan de beurt......

lagulalupis netjes gezegt

Simpele dingen is voor deze mensen al heel wat



quote:
Op Saturday 9 February 2008 @ 09:55 schreef lagulalupis het volgende:

[..]

Lees je wel goed, eenzaamheid los je niet op door een lampenkap te knutselen ofzo.
enz enz enz
Maar op een dag bij jij aan de beurt......
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 10:13 schreef Aidix het volgende:
Nog eerdere generaties gingen eerder dood en woonden vaker bij familie in huis. Die hoefden dus geen jaren in een kamertje van een vz-tehuis te slijten.
Laten we ons dan de vraag stellen of het wel het belang is voor deze oudjes om levensverlengende pillen, operaties en dergelijke te verschaffen. We zetten dure middelen in voor kasplantjes, mensonwaardig en jammer geld.
@lagulalupis: Helemaal mee eens!!!
@overaloptegen: Vertel jouw ervaringen wat zo positief is?!
Als een dierbare die in een verpleegtehuis terecht komt, zie je het van dichtbij gebeuren en er zijn een aantal dingen die niet kloppen. Mijn ervaring is dat hoe goed het personeel het allemaal bedoelt, ze hebben het te druk voor dat stukje aandacht wat zo nodig is. De ouderen worden neergestalt in een gemeenschappelijke ruimte wat eigenlijk een wachtruimte is. Wachten op een kopje koffie o.i.d. wachten opdat ze naar het toilet kunnen, wachten om even naar buiten te kunnen gaan. En bij de meeste wachttijden duurt het lang eer zij geholpen worden.
Ik heb dit zelf meegemaakt. Als wij op bezoek gingen, en dat deden we praktisch elke dag, hebben we geprobeerd om een gezellige sfeer te maken door wat drinken te verzorgen en een praatje gemaakt met onze dierbaren en mede-bewoners. Maar het is dan wel zo, ons kopje koffie moesten we wel elders halen, want wij woonden er niet.
Dat is wrang, want als jouw ouders in een verpleegtehuis zitten en je gaat ze bezoeken, is het niet meer als thuis. Je bent overgeleverd aan de regels van de instelling.
Er kwam dan 1 keer per 2 weken een vrijwilligster op een avond voor dat stukje gezelligheid.
Wij ( mijn partner en ik ) hebben gezien hoe de gemeenschappelijke woonkamer als "wachtruimte" nageleefd wordt.
Mijn ouders hadden altijd gezegd dat zij niet in dat soort instellingen terecht wilden komen, maar door omstandigheden die niemand kan voorzien, is dat toch gebeurd. Nu zijn ze overleden en nu weet ik dat naast gevallen als ernstige ziekten zoals kanker en dementie, ook voor wonen in een verpleegtehuis, de dood een verlossing kan zijn.
Dus @overaloptegen, vertel me wat zo verbeterd is voor die generatie...
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 10:58 schreef Nederlijder het volgende:
@lagulalupis: Helemaal mee eens!!!
@overaloptegen: Vertel jouw ervaringen wat zo positief is?!
Als een dierbare die in een verpleegtehuis terecht komt, zie je het van dichtbij gebeuren en er zijn een aantal dingen die niet kloppen. Mijn ervaring is dat hoe goed het personeel het allemaal bedoelt, ze hebben het te druk voor dat stukje aandacht wat zo nodig is. De ouderen worden neergestalt in een gemeenschappelijke ruimte wat eigenlijk een wachtruimte is. Wachten op een kopje koffie o.i.d. wachten opdat ze naar het toilet kunnen, wachten om even naar buiten te kunnen gaan. En bij de meeste wachttijden duurt het lang eer zij geholpen worden.
Ik heb dit zelf meegemaakt. Als wij op bezoek gingen, en dat deden we praktisch elke dag, hebben we geprobeerd om een gezellige sfeer te maken door wat drinken te verzorgen en een praatje gemaakt met onze dierbaren en mede-bewoners. Maar het is dan wel zo, ons kopje koffie moesten we wel elders halen, want wij woonden er niet.
Dat is wrang, want als jouw ouders in een verpleegtehuis zitten en je gaat ze bezoeken, is het niet meer als thuis. Je bent overgeleverd aan de regels van de instelling.
Er kwam dan 1 keer per 2 weken een vrijwilligster op een avond voor dat stukje gezelligheid.
Wij ( mijn partner en ik ) hebben gezien hoe de gemeenschappelijke woonkamer als "wachtruimte" nageleefd wordt.
Mijn ouders hadden altijd gezegd dat zij niet in dat soort instellingen terecht wilden komen, maar door omstandigheden die niemand kan voorzien, is dat toch gebeurd. Nu zijn ze overleden en nu weet ik dat naast gevallen als ernstige ziekten zoals kanker en dementie, ook voor wonen in een verpleegtehuis, de dood een verlossing kan zijn.
Dus @overaloptegen, vertel me wat zo verbeterd is voor die generatie...
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 10:50 schreef overaloptegen het volgende:

[..]

Laten we ons dan de vraag stellen of het wel het belang is voor deze oudjes om levensverlengende pillen, operaties en dergelijke te verschaffen. We zetten dure middelen in voor kasplantjes, mensonwaardig en jammer geld.
Dat is een goede vraag wat dan gesteld moet worden.
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 10:00 schreef Anoussshka het volgende:

[..]

AMEN, hoe lang ben jij wakker?
Sinds mijn oma vijf jaar in een tehuis heeft gezeten, daar ben ik heel wakker van geworden...
quote:
Op Saturday 9 February 2008 @ 10:58 schreef Nederlijder het volgende:
@lagulalupis: Helemaal mee eens!!!
@overaloptegen: Vertel jouw ervaringen wat zo positief is?!
Als een dierbare die in een verpleegtehuis terecht komt, zie je het van dichtbij gebeuren en er zijn een aantal dingen die niet kloppen. Mijn ervaring is dat hoe goed het personeel het allemaal bedoelt, ze hebben het te druk voor dat stukje aandacht wat zo nodig is. De ouderen worden neergestalt in een gemeenschappelijke ruimte wat eigenlijk een wachtruimte is. Wachten op een kopje koffie o.i.d. wachten opdat ze naar het toilet kunnen, wachten om even naar buiten te kunnen gaan. En bij de meeste wachttijden duurt het lang eer zij geholpen worden.
Ik heb dit zelf meegemaakt. Als wij op bezoek gingen, en dat deden we praktisch elke dag, hebben we geprobeerd om een gezellige sfeer te maken door wat drinken te verzorgen en een praatje gemaakt met onze dierbaren en mede-bewoners. Maar het is dan wel zo, ons kopje koffie moesten we wel elders halen, want wij woonden er niet.
Dat is wrang, want als jouw ouders in een verpleegtehuis zitten en je gaat ze bezoeken, is het niet meer als thuis. Je bent overgeleverd aan de regels van de instelling.
Er kwam dan 1 keer per 2 weken een vrijwilligster op een avond voor dat stukje gezelligheid.
Wij ( mijn partner en ik ) hebben gezien hoe de gemeenschappelijke woonkamer als "wachtruimte" nageleefd wordt.
Mijn ouders hadden altijd gezegd dat zij niet in dat soort instellingen terecht wilden komen, maar door omstandigheden die niemand kan voorzien, is dat toch gebeurd. Nu zijn ze overleden en nu weet ik dat naast gevallen als ernstige ziekten zoals kanker en dementie, ook voor wonen in een verpleegtehuis, de dood een verlossing kan zijn.
Dus @overaloptegen, vertel me wat zo verbeterd is voor die generatie...
Natuurlijk is het bedroevend om te zien dat je ouders compleet hun onafhankelijkheid verliezen. Maar dat wil niet zeggen dat ze het slecht hebben. Mensen in een verzorging tehuis doen hun uiterste best voor deze mensen. Als ik zie hoe mijn oma in die tijd is opgevangen door het personeel dan neem ik mijn petje daar voor af. Maar dit is niet genoeg, belangrijk is dat familie regelmatig op de koffie komt, er vaste tijden in het tehuis zijn om met de oudjes onderling dingen te doen etc. Mijn oma genoot ervan om met haar leeftijdgenoten een bakkie te doen sávonds. Wij vonden zelfs dat ze opknapte omdat ze toen ze nog op zichzelf woonde, sávonds in dr eentje voor de tv zat omdat dr 2e man een paar jaar daarvoor gestorven was. Ik vind het zwak en beschamend om de schuld te leggen bij de regering en bij overal en iedereen behalve bij jezelf, is jouw familielid eenzaam? Ga er dan wat vaker heen voor een bakkie.

Edit: Natuurlijk zen er uitzonderingen. Dat jij elders je koffie moet halen is ronduit belachelijk. Maar dit is echt de uitzondering op de regel.
Onzinnig om verpleeghuispatienten en verzorgingshuisbewoners bij ekaar op te tellen. Verpleeghuispatienten hebben in bijna alle gevallen niet meer enige regie over het eigen leven. Weten bij God niet wanneer familie is geweest of wanneer er moet worden gegeten. Partners zijn veelal overleden, kennissen idem of komen niet meer langs. Enkel familie en vrijwiligers en niet te vergeten de verzorgenden die zich om hen kommeren.
Die mensen zijn vooral gelukig bij het moment. Houden zo. Als dan een uitkomst van een onderzoek is 70% is gelukkig dan moeten we enerzijds daar blij om zijn maar anderzijds die uitkomst gelet op de habitus van de geenqueteerden die uitkomst ernstig relativeren
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 11:06 schreef lagulalupis het volgende:

[..]

Sinds mijn oma vijf jaar in een tehuis heeft gezeten, daar ben ik heel wakker van geworden...
Ik wist het dat jij ook iemand was die het heeft ervaren.
Jammer dat mensen dit soort situaties eerst moeten ervaren om te kunnen begrijpen hoe het is. Ik hoop echt dat er snel een positieve ommezwaai zal komen, want ik gun niemand zo'n trieste situatie.
De prioriteit tegenwoordig, hoe ik het zie, ligt meer aan de buitenkant: hoe het gebouw eruit ziet, verzorging lichamelijke klachten, dan aan de binnenkant: het geestelijk welzijn, huiselijke sfeer kunnen maken i.s.m. familie/ vrienden.
Het personeel hoe goed zij hun best doen, is niet voltallig genoeg om dit op te kunnen lossen. Dit is aan de regering om hier verandering in te brengen. Maar dan zullen zij dat eerst zelf moeten ervaren om wakker te worden. Dan nog geldt het voor mensen en ouderen met geld andere regels.

http://youtube.com/watch?v=jNV5bgsv984
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 11:25 schreef overaloptegen het volgende:

[..]

Natuurlijk is het bedroevend om te zien dat je ouders compleet hun onafhankelijkheid verliezen. Maar dat wil niet zeggen dat ze het slecht hebben. Mensen in een verzorging tehuis doen hun uiterste best voor deze mensen. Als ik zie hoe mijn oma in die tijd is opgevangen door het personeel dan neem ik mijn petje daar voor af. Maar dit is niet genoeg, belangrijk is dat familie regelmatig op de koffie komt, er vaste tijden in het tehuis zijn om met de oudjes onderling dingen te doen etc. Mijn oma genoot ervan om met haar leeftijdgenoten een bakkie te doen sávonds. Wij vonden zelfs dat ze opknapte omdat ze toen ze nog op zichzelf woonde, sávonds in dr eentje voor de tv zat omdat dr 2e man een paar jaar daarvoor gestorven was. Ik vind het zwak en beschamend om de schuld te leggen bij de regering en bij overal en iedereen behalve bij jezelf, is jouw familielid eenzaam? Ga er dan wat vaker heen voor een bakkie.
Fijn, jouw oma had gelukkig positieve ervaringen hiermee.
Dat is erg mooi voor haar!
Maar dat je het zwak en beschamend vindt dat ik ( want dat doe ik!!! ) de schuld leg bij de regering, ben ik het natuurlijk niet met je eens. Het zal wel heel erg kort door de bocht gezegd wezen voor jou als ik daar de schuld op leg. Maar ik vind het erg kort door de bocht gezegd dat men gewoon wat vaker naar dierbaren moet gaan. In mijn geval gingen we praktisch elke dag op bezoek en dan nog is het erbarmelijk!!
Daar kan de regering wel wat aan doen. Natuurlijk moeten familieleden zich vaker laten zien. Natuurlijk doet het personeel hun uiterste best.
Het feit blijft dat er ouderen zijn die zich minder zelfstandig kunnen redden als jouw oma, overgeleverd zijn aan de regels van de instelling en die zijn niet hetzelfde als het zich thuis kunnen voelen.
userIcon
Ik denk dat er buiten verpleeghuisen ook heel veel mensen eenzaam zijn...
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 11:44 schreef tinkerbell- het volgende:
Ik denk dat er buiten verpleeghuisen ook heel veel mensen eenzaam zijn...
Zijn allemaal te vinden op Fok.
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 10:07 schreef overaloptegen het volgende:

[..]

Wat een gelul zeg. De generatie van voor deze ouderen die hadden het pas slecht. Onze ouderen zijn de eerste ouderen die op een waardige manier hun oude dag beleven. Toen deze ouderen jong waren had je ouderen waar je jouw woorden op kunt toepassen
Dus omdat eerdere generaties het slechter hadden, is het onmogelijk dat zij het nu slecht hebben? Een drogreden eersteklas
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 14:02 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:

[..]

Dus omdat eerdere generaties het slechter hadden, is het onmogelijk dat zij het nu slecht hebben? Een drogreden eersteklas

Lees mijn standpunt hierover iets verder door.
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 14:03 schreef overaloptegen het volgende:

[..]


Lees mijn standpunt hierover iets verder door.
Dat heb ik gedaan en ik blijf daarbij, bovendien denk ik niet dat je de ervaring met je oma kunt projecteren op de algemene situatie in een Nederlands verpleeghuis. Wellicht was zij nog redelijk vitaal en goed van geest, ik geloof best dat je er dan nog wat van kunt maken, maar dit geldt lang niet voor iedereen en ik elk verpleeghuis.
quote:
Op Saturday 9 February 2008 @ 14:10 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:

[..]

Dat heb ik gedaan en ik blijf daarbij, bovendien denk ik niet dat je de ervaring met je oma kunt projecteren op de algemene situatie in een Nederlands verpleeghuis. Wellicht was zij nog redelijk vitaal en goed van geest, ik geloof best dat je er dan nog wat van kunt maken, maar dit geldt lang niet voor iedereen en ik elk verpleeghuis.
En dus zeg ik precies hetzelfde over de klagers hier. Ik denk niet dat je de ervaringen van de klagers kunt projecteren op de algemene situatie. Je kunt daar wel bij blijven maar blijkbaar kun je dan niet goed lezen. Omdat de ouderen van nu goede zorg krijgen zoals een goed bed, goede zorg, activiteiten en fatsoenlijk voedsel, iets wat voor de oorlog totaal ontbrak. Ja, onze oudjes hebben het goed, voeral in vergelijk met vroeger. We mogen nog maar afwachten of we als wij zelf zo oud zijn ook deze zorg krijgen, ben er bang voor.
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 14:31 schreef overaloptegen het volgende:

[..]

En dus zeg ik precies hetzelfde over de klagers hier. Ik denk niet dat je de ervaringen van de klagers kunt projecteren op de algemene situatie. Je kunt daar wel bij blijven maar blijkbaar kun je dan niet goed lezen. Omdat de ouderen van nu goede zorg krijgen zoals een goed bed, goede zorg, activiteiten en fatsoenlijk voedsel, iets wat voor de oorlog totaal ontbrak. Ja, onze oudjes hebben het goed, voeral in vergelijk met vroeger. We mogen nog maar afwachten of we als wij zelf zo oud zijn ook deze zorg krijgen, ben er bang voor.
Jaja, dat goede bed waar m'n schoonmoeder prachtige doorligplekken van kreeg staat dan in een piepklein kamertje met 3 andere goede bedden waar mensen in lagen in de laatste fase van dementie.
Daar lig je dan, in de strontlucht van een ander, verplegsters die geen tijd hebben haar te helpen als ze moet plassen, voer dat je je hond nog niet wil voeren, regeltjes waar je achterlijk van wordt (denk aan dat bakkie koffie), geen tv, geen radio (want: geen toezicht) niks te doen dan wachten...op koffie, op aandacht, op de dood....
Godverdomme, wat hebben onze ouderen het toch goed, ik kan niet wachten tot ik ook oud ben!
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 14:31 schreef overaloptegen het volgende:

[..]

En dus zeg ik precies hetzelfde over de klagers hier. Ik denk niet dat je de ervaringen van de klagers kunt projecteren op de algemene situatie. Je kunt daar wel bij blijven maar blijkbaar kun je dan niet goed lezen. Omdat de ouderen van nu goede zorg krijgen zoals een goed bed, goede zorg, activiteiten en fatsoenlijk voedsel, iets wat voor de oorlog totaal ontbrak. Ja, onze oudjes hebben het goed, voeral in vergelijk met vroeger. We mogen nog maar afwachten of we als wij zelf zo oud zijn ook deze zorg krijgen, ben er bang voor.
Gosh wat ben jij naief. Maar is goed ik zal alvast een bed reserveren voor wanneer jij oud bent. En een feest dat het zal worden joh

Ieder mens met gezond verstand ziet heus wel dat het te walgelijk is voor woorden wat wij met onze oudere mede-mens doen.
userIcon
quote:
Op zaterdag 9 februari 2008 @ 14:31 schreef overaloptegen het volgende:

[..]

Je kunt daar wel bij blijven maar blijkbaar kun je dan niet goed lezen.
Ik zie goed hoe je het bedoelt, maar ik ben het alleen niet mee eens.
quote:
Omdat de ouderen van nu goede zorg krijgen zoals een goed bed, goede zorg, activiteiten en fatsoenlijk voedsel, iets wat voor de oorlog totaal ontbrak. Ja, onze oudjes hebben het goed, voeral in vergelijk met vroeger.
Geheel mee eens, maar dat is geen reden om te stoppen met het verbeteren van de situatie, stel dat ze in de jaren 70 waren gestopt met het verbeteren van auto's omdat het veeeel beter was dan in de jaren 40, dan was de uitkomst voor de veiligheid niet goed geweest.

Of wanneer men in 1950 zou stoppen met onderzoek en verbetering in de geneeskunde, het was immers beter dan in 1575, dus mensen moeten niet klagen.

Ik ben bang dat jij degene bent die niet goed kan lezen, maar ik hoop dat je het met enkele voorbeelden wel begrijpt. Je moet altijd naar verbetering en vooruitgang streven.
quote:
We mogen nog maar afwachten of we als wij zelf zo oud zijn ook deze zorg krijgen, ben er bang voor.
Zeker alles kan altijd slechter, maar dat neemt niet weg dat we ons niet in een situatie moeten schikken indien verbetering mogelijk is.
32  van 32 reacties op deze pagina. Pagina  1


Lees ook:

» 17:12 Stormloop op rollators door Lenteakkoord14
» 17:11 Kraangrijper knijpt man dood18
» 15:36 Bijeenkomsten voor ex-patiënten omstreden neuroloog3
» 15:27 Sap bij winst Dibi misschien niet in Kamer17


delen | eKudos nujij

Gebruikersnaam 
Wachtwoord
 
online adverteren www.m4n.nl
Video's



True ©1999-2012 FOK! INTERNET SITES  |  gratis nieuws op je site?  |  algemene voorwaarden