quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:36 schreef RemcoDelft het volgende:
Ik denk dat-ie gelijk heeft: een *ziekte* is iets wat je "zomaar" krijgt: reuma dus!
Een wiphlash is iets wat je na een flinke klap krijgt, anders zou je een bult op je hoofd op een blauwe plek ook een "ziekte" kunnen noemen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:53 schreef longinus het volgende:
1.Als artsen iets niet kunnen vinden zit het tussen de oren.
2.Als het niet tussen de oren zit heb je niks.
Conclusie: we stellen ons aan.

Verbaast me nog dat hij alleen maar haatmails krijgt, de politiek zou zijn opvattingen wel eens kunnen misbruiken.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:43 schreef didx het volgende:

[..]

En als een persoon nou bijvoorbeeld na een ongeluk spierdystrofie krijgt?

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:36 schreef RemcoDelft het volgende:
Ik denk dat-ie gelijk heeft: een *ziekte* is iets wat je "zomaar" krijgt: reuma dus!
Een wiphlash is iets wat je na een flinke klap krijgt, anders zou je een bult op je hoofd op een blauwe plek ook een "ziekte" kunnen noemen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:49 schreef ForeverEternalFreak het volgende:
Het is ook onzin wat hij schreef. Vijftig jaar geleden had misschien nog niemand van een burn-out gehoord, maar het bestond wel degelijk, danwel onder andere benoemingen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:57 schreef Ard het volgende:

[..]

Dat doen ze dus al.
Bij mijn WAO-keuring werd mij doodleuk verteld dat de ziekte Fibromyalgie door de overheid niet als ziekte werd erkend en dat zij er dus niets mee konden doen.
En dat terwijl artsen dus wel deze ziekte constateren

quote:

De symptomen die gepaard gaan met ME / CVS kunnen worden opgedeeld in vier categorieën. De symptomen uit categorie 1 zijn het meest kenmerkend. Symptomen uit de categorieën 2 t/m 4 komen niet bij iedereen voor.

1 Perioden van voortdurende, allesoverheersende geestelijke en lichamelijke uitputting
ME / CVS patiënten hebben perioden waarin de ernst van ziekte sterk is toegenomen. Eén uiting daarvan is een allesoverheersende vermoeidheid. Vaak gaat dit samen met krachteloosheid van de spieren en pijn in de gewrichten. Eenvoudige taken zoals de eigen lichamelijke verzorging (douchen, tandepoetsen etc.) kunnen al teveel zijn. Geestelijke activiteit zoals een boek lezen kan het zelfde effect hebben. De herstelperiode van bovengenoemde voorbeelden is erg lang en kan dagen danwel weken duren.

2 Storingen in het zenuwstelsel
De storingen in het zenuwstelsel kunnen zich uiten in klachten als:
- slecht geheugen, onvermogen tot concentreren
- slaapstoornissen (omkering dag- / nachtritme, niet verkwikkende slaap, nachtmerries)
- emotionele labiliteit, prikkelbaarheid, depressies. Deze klachten komen ook voor bij mensen die voor de ziekte emotioneel stabiel waren
- onhandigheid. Eenvoudige handelingen die voorheen zonder problemen werden uitgevoerd kunnen nu soms veel moeite kosten
- moeite met praten of schrijven. Er kan niet op een woord gekomen worden, letters worden niet in de juiste volgorde opgeschreven
- overgevoeligheid voor licht, geluid (muziek, pratende mensen) of geuren
- hoofdpijn, druk op het hoofd of een zweverig gevoel in het hoofd (een hoofd vol watten)
- wazig zien of dubbel zien
- gevoeligheid voor kou en weersveranderingen
- wisselende lichaamstemperatuur, gecombineerd met overmatige transpiratie
- plotseling opkomende aanvallen van duizeligheid of misselijkheid na lichamelijke of geestelijke inspanning. Soms gaat dit gepaard met flauwvallen en verschijnselen die op verlamming lijken
- vaak moeten plassen

3 Slecht functioneren van het immuunsysteem
Een slecht functioneren van het immuunsysteem kan zich uiten in een voortdurende opeenvolging van griepachtige verschijnselen en infecties zoals vaginale infecties, rode ogen, steenpuisten, neusverkoudheden, kaakholte-ontstekingen etc. Tevens kunnen allergieën ontstaan.

4 Overige klachten
- flauwtegevoelens (en een enorme behoefte aan zoet eten), deze kunnen zich ook uiten in plotselinge geïrriteerdheid
- darmstoornissen, zowel verstopping als diarree
- voedselovergevoeligheden
- alcohol intolerantie en overgevoeligheid voor drugs

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:08 schreef idiotforaliving het volgende:
mooi stukje tekst, jammer dat mensen dit verkeerd opvatten.

quote:

Opinie 33: 'Je bent pas iemand, als je ziek bent'

Vijftig jaar geleden had niemand ooit van burn-out gehoord. Nu is het een veel voorkomende klacht van mensen die zich "over de kop hebben gewerkt". Hetzelfde geldt voor whiplash, fibromyalgie en ME, waarbij de zogenaamde patiënten denken dat er een lichamelijke oorzaak aan ten grondslag ligt. Allemaal "ziektes" die zijn ontstaan nadat grote groepen mensen vroegen om een sluitende diagnose voor hún klachten. De medische wetenschap geeft die diagnoses, al was het alleen om mensen tegemoet te komen. 'Soms is men gewoon op zoek naar een stukje erkenning', meent hoogleraar sociale psychologie Bram Buunk. 'Want je bent pas iemand, als je ziek bent.'

Modeziektes zijn sterk cultureel bepaald en vaak tijdgebonden. Soms hangen ze samen met technologische ontwikkelingen. Whiplash was bijvoorbeeld geen issue voordat de auto werd uitgevonden en RSI kwam pas op toen mensen massaal achter een pc gingen werken; iets waar het menselijk lichaam helemaal niet op is gebouwd. 'Het betekent niet dat de symptomen van pijn of vermoeidheid niet bestaan', helpt Buunk een veelgehoord misverstand uit de wereld. 'De pijn is echt, het leed is er. Maar mensen willen een labeltje voor die pijn en het liefst van de medische wetenschap.'

Oververmoeidheid

Neem ME, het oververmoeidheidsyndroom. We gaan allemaal wel eens te laat naar bed en we slapen over het algemeen te weinig. Als je zelf al je aandacht naar die vermoeidheid verplaatst, is het geen wonder dat je op symptomen stuit die duiden op oververmoeidheid. Het trieste vindt Buunk dat mensen met dit soort "ziektes" de neiging hebben om zichzelf gelijk te stellen met écht zieke mensen, bijvoorbeeld reumapatiënten. 'Enige bescheidenheid past hier wel, denk ik.'

De symptomen van modeziektes kunnen worden versterkt door de patiënten zelf. Bijvoorbeeld omdat er veel aandacht voor is in de media. Dan horen ze over een bepaalde ziekte en gaan de eigen vage symptomen daarin herkennen. Daarnaast is er volgens Buunk een sterke invloed van patiëntengroepen. Die worden steeds mondiger, verenigen zich en willen antwoorden op hun vragen. Ze gaan zoeken in de medische wereld waar ze hun pijn moeten plaatsen en leggen zo de nadruk erop. Ze staren zich blind op hun ziekte, en willen vervolgens erkenning.

Modeziektes

Whiplash, fibromyalgie, ME, lage rugklachten en burn-out; volgens Buunk zijn het veelal massapsychologische verschijnselen die komen en ook weer gaan. RSI is nog vol in de aandacht, maar over ME of whiplash hoor je nog maar weinig. Buunk: 'Het wachten is op een volgende aandachtsgolf. Bij de eerstvolgende uitzending over ME op televisie staan de volgende dag een stuk meer mensen op de stoep bij de huisarts. En anders dan vroeger nemen die mensen geen genoegen meer met de diagnose: u mankeert niets. Ze willen aandacht en erkenning, want die maken een wezenlijk onderdeel uit van de eigen identiteit.'

De reden voor het ontstaan en opkomen van modeziektes moet volgens de psycholoog gezocht worden in onvrede met een bepaalde situatie of met het leven in het algemeen. 'Mensen gaan zich beter voelen wanneer hun onvrede, die zich uit in de klachten, wordt erkend. Soms gaat het zover dat huisartsen diagnoses geven die helemaal niets betekenen. Een a-specifieke ontsteking bijvoorbeeld, of een postviraal prikkelingssyndroom. Het is dat placebo-operaties niet uitgevoerd mogen worden, anders waren veel mensen zonder al te veel moeite van hun kwalen af.'

Curriculum Vitae

Bram Buunk is hoogleraar sociale psychologie en sinds 1990 verbonden aan de RUG. Daarvoor was hij universitair hoofddocent organisatiepsychologie in Nijmegen, waar hij in 1980 promoveerde op jaloezie als reactie op overspel. Buunk was onder meer columnist voor De Volkskrant. Hij doet voornamelijk onderzoek naar psychologische aspecten van gezondheid en de evolutionaire achtergronden van menselijk gedrag. Eén van zijn huidige onderzoeken gaat in op de vraag hoe het komt dat mensen zich altijd willen vergelijken met anderen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:09 schreef Lampenkap het volgende:
Wat een belachelijk artikel van die ongeinformeerde drol.
Hij zou eens moeten weten hoe het is om ME te hebben, het is wel degelijk een ziekte. Ik lijd er nu zelf al 3 jaren aan en ik kan iedereen vertellen dat het wel degelijk een echte ziekte is.

quote:

Het jammere is dat er nog (té) weinig over bekend is, met als gevolg dat sommige mensen meteen gaan concluderen dat het dan ook geen échte ziekte is.

quote:

Mensen met bijvoorbeeld ME kunnen totaal verschillende symptomen hebben, en tóch is de oorzaak van die klachten vaak hetzelfde.

quote:

Nu vind ik het een beetje kinderachtig om haatmails te sturen naar die man, aangezien hij blijkbaar een vervormd idee van deze ziekten heeft.

quote:

Ik zou voorstellen hem te bombarderen met mails die info bevatten over in dit artikel gepubliceerde ziektes.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:09 schreef Lampenkap het volgende:
Wat een belachelijk artikel van die ongeinformeerde drol.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:23 schreef sinquer het volgende:
Lezen jullie wel?

Als je het artikel goed leest komt het er eigenlijk op neer dat mensen met vage klachten graag een ziekte-stempel willen hebben. Deze psycholoog ontkent niet dat de genoemde ziektes bestaan en wil al helemaal niet stellen dat het hebben van zo'n ziekte niet erg is. Het enige wat hij eigenlijk zegt is dat mensen te makkelijk de ziekte-stempel krijgen van een arts.

Waardoor de patient blij is...

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:15 schreef ThE_ED het volgende:

[..]

Hij is iig hoogleraar en denkt vanuit zijn vakgebeid de klachten te kunnen verklaren.

En jij? Alleen vanuit je eigen ervaring? Dat is nauwlijks een wetenschappelijke basis te noemen. Door gelijk maar iemand van iets te beschuldigen werk je zelf niet echt mee aan de oplossing van de problemen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:23 schreef sinquer het volgende:
Lezen jullie wel?

Als je het artikel goed leest komt het er eigenlijk op neer dat mensen met vage klachten graag een ziekte-stempel willen hebben. Deze psycholoog ontkent niet dat de genoemde ziektes bestaan en wil al helemaal niet stellen dat het hebben van zo'n ziekte niet erg is. Het enige wat hij eigenlijk zegt is dat mensen te makkelijk de ziekte-stempel krijgen van een arts.

Waardoor de patient blij is...

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:28 schreef Lampenkap het volgende:

[..]

Ik werk wel degelijk mee aan een oplossing van de problemen.
Aan de medische universiteit in Utrecht is bij mij geconstateerd dat ik ME heb, door een team van kundigen die hun vak al heeeeel lang uitoefenen,
Na die constatering van ME, heb ik meegedaan aan een grootschalig onderzoek die de lichamelijke verschillen tussen ''gezonde'' mensen en mensen die aan ME lijden.
Daaruit zijn enorm veel verschillen gevonden, en het toonde aan dat veel, zo niet alle ME-ers enorm veel met elkaar gemeen hadden op lichamelijk gebied.
Wel geef ik toe dat ik bijvoorbeeld iemand ken waarvan ik weet dat die persoon in kwestie doet alsof, om aandachtschreeuwerij.
MAAR ik kan zó boos worden om mensen die ME nog STEEDS niet serieus nemen en NOG STEEDS niet geloven dat ik aan iets ''echts'' lijd, terwijl dit al door ENORM veel dokters is aangetoond dat het wel is.
Dit is dus bij mij en VEEL van m'n ''lotgenoten'' (gvd wat een kutwoord) geen fucking modeziekte.
En nu kap ik met deze zooi want waarschijnlijk zal ik toch niemand hier op fok kunnen overtuigen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:51 schreef classpc het volgende:
Dit is een klassiek symptoom van de artsenziekte: als ik niks van vinden mankeert de patient dus niks. Al ligt hij te krimpen van de pijn, dat is allemaal aanstellerij.
Als de patient vervolgens dood gaat noemen ze dat gewoon hartstilstand en is iedereen gelukkig.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:44 schreef skunkah het volgende:
Deze meneer weet waar hij het over heeft, en blijkbaar hebben de mensen die aan deze 'ziektes' leiden te veel tijd over om haatmail te schrijven want ze zien het al aankomen dat hun WAO-uitkering wordt ingetrokken!

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:36 schreef RemcoDelft het volgende:
Ik denk dat-ie gelijk heeft: een *ziekte* is iets wat je "zomaar" krijgt: reuma dus!
Een wiphlash is iets wat je na een flinke klap krijgt, anders zou je een bult op je hoofd op een blauwe plek ook een "ziekte" kunnen noemen.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:53 schreef longinus het volgende:
1.Als artsen iets niet kunnen vinden zit het tussen de oren.
2.Als het niet tussen de oren zit heb je niks.
Conclusie: we stellen ons aan.

Verbaast me nog dat hij alleen maar haatmails krijgt, de politiek zou zijn opvattingen wel eens kunnen misbruiken.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 12:07 schreef Sessy het volgende:

[..]

ME is iets wat je zomaar krijgt.

Deze gedachte heeft voor mij toch duidelijk de tendentie om het beleid van onze regering t.a.v. de gezondheidszorg waarbij steeds meer ziekten buiten het bereik van de ziekenfonds en de arbeidsongeschiktheidsuitkering worden geplaatst te promoten, wat natuurlijk perfect past in het verhaaltje over de vrijgevige medeburger die dat allemaal uiteindelijk wel zelf opvangt (lees: de kerk die de armen wel gaat helpen uiteindelijk) waarin het CDA ons graag zou doen geloven. Voor de CDA is dit een bijzonder productieve tactiek, wanneer mensen niets te eten hebben gaan ze wel weer terug naar de kerk, dit is dus eigenlijk gewoon een promotiebeleid voor de kerk.
Ik denk echter dat wanneer men dingen als ME en RSI niet meer als ziektes beschouwt, onze samenleving een kleinschalige demografische ramp wacht.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 12:11 schreef Curchulain het volgende:
Heeft überhaupt iemand hier door dat de schrijver van het artikel geen medicus maar een psycholoog is?

Ik heb heel vluchtig het fragment dat hier gepost is doorgelezen en vind zijn woordkeuze ongelukkig, maar uiteindelijk gaat het er dus om dat aandoeningen die per definitie geen ziekte zijn maar een syndroom vaak voor ziekte worden versleten teneinde serieus genomen te worden door [vul maar in], iets wat doorgaans een positieve psychologische uitwerking heeft op de patiënt.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 11:49 schreef TftD het volgende:
Hij weet niet waar hij het over heeft ! Hoogleraren zijn altijd nog lager dan professoren, ik zit nu bij een professor in het Academisch ziekenhuis in Utrecht en die heeft wel degelijk ME geconstanteerd als een "echte" ziekte !

Trouwens, ME is geen eens zijn afdeling ! Hij doet psychologie !

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 10:53 schreef longinus het volgende:
1.Als artsen iets niet kunnen vinden zit het tussen de oren.
2.Als het niet tussen de oren zit heb je niks.
Conclusie: we stellen ons aan.

quote:

Op zondag 31 oktober 2004 14:14 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik wil even een en ander duidelijk maken aangezien ik me hierover behoorlijk zit op te fokken:
- Buunk is een psycholoog en geen arts.
- Niet iedereen met deze "zelfverzonnen" ziekte wil of zit in de WAO.

Ik heb zelf al 2,5 jaar een whiplash. Ik heb een botsing gehad met 40 km/uur. Je zult mij dus ook nooit horen klagen over maximumsnelheden enzo .
Die Buunk schrijft alsof iedereen met ME/FM/WL hypochondrisch is. Ik wil niet ziek zijn, ik wil geen extra aandacht, ik wilde niet mijn baan kwijtraken, ik wil kunnen sportenen kunnen stappen en ik wil zelf naar de wc kunnen. Ik wil geen 40-urige werkweek aan alle therapien en administratie. Ik ben gvd pas 23.
Ik zit niet in de WAO maar ik studeer weer. Ik kon niet in de WAO, ik kon best een uur achter elkaar 10 kilo boven mijn hoofd dragen (volgens uwv arts). Prima, dan ga ik weer lekker studeren.
Inmiddels ben ik bijna afgestudeerd. Hierna ga ik nog een studie doen, want werken kan ik nog steeds niet. Maar ik heb met deze studie wel de kans om na verloop van tijd er bij te gaan werken. Maar of dat lukt weet ik niet want ik moet ook nog 3 keer in de week naar een revalidatiecentrum.
LEUK HE, JE EIGEN ZIEKTE VERZINNEN?!?!