Hier (sfgate.com) wat meer informatie over het 'geval'.
Blijkt dat de inbreker vroeger wel 's bij de oude dame gewerkt had, alhoewel zij hem in die nacht niet herkende.
Zij hoorde 's nachts gestommel voor haar huis, deed toen de deur open (dom dom dom), waarop de inbreker haar vastpakte en een doek over haar mond deed om haar stil te houden. Uiteindelijk wisten ze elkaar te kalmeren, waarna ze op de bank gingen zitten. Toen de dame hoorde dat zijn maag knorde, ging ze als een goede gastvrouw naar de keuken en kwam terug met wat eieren, maar de inbreker gaf te kennen meer te voelen voor een banaan en een glas melk. Hij sprak slecht engels, en zij geen spaans, dus hun conversatie beperkte zich voornamelijk tot wijzen en knikken. Toen, hopend dat hij enigzins religieus was, liet de dame wat plaatjes van st. Theresa zien, en haar kerk naamplaatje, en begon naast hem te bidden. Ze liet 'm ook foto's zien van haar kleinkinderen, en vertelde over hen. Uiteindelijk moest de inbreker naar de WC, en als een goede gast, meldde hij toen hij terugkwam, dat hij het laatste velletje wc-papier had gebruikt. Daarna ging de inbreker weer op de bank zitten, en viel in slaap. De oude dame pakte vervolgens een draadloze telefoon die ze had weten te verstoppen, en sloot zichzelf op in de badkamer. Daar belde ze naar haar dochter, omdat ze de inbreker eerder had beloofd geen contact met de politie op te nemen. De dochter liet zich hier uiteraard niets aan gelegen liggen, en belde wel de politie. De inbreker liet zich zonder verzet inrekenen.
/edit: typo