Eigenlijk krab ik me een beetje achter het oor. Moet ik nu tevreden zijn dat ik de langst zittende columnist ben binnen FOK!, of is het eigenlijk heel erg zielig? Als ik als doel had om nu ondertussen ontdekt te zijn, en mijn eerste boek op de markt te hebben gehad, dan is zielig wel het goede woord. Als ik gewoon wilde schrijven, en daarvoor dankbaar een podium met gevarieerd publiek accepteerde, dan kan ik tevreden terug kijken. Het uiteindelijke antwoord ligt in het midden.

Niet dit leven, niet in een vorige. Parijs is een mooie stad, maar ze is uiteindelijk niet aan mij besteed. De mensen zijn er mooi, de gebouwen inspiratievol, de geschiedenis bewogen, de metro fantastisch. Eigenlijk klopt alles wel aan Parijs, dus ik denk dat ik de vreemde eend in de bijt ben. Ik zal er nooit hebben gewoond.

Voor mij heerst totale chaos. Geschreeuw en gekwetter, allemaal zijn ze op zoek naar de beste plek. Wild slaan ze om zich heen, meer komen er bij, sommigen haken af. Ineens schrikken ze op, ze waaieren uit naar alle kanten, om na drie rondjes het tafereel opnieuw te beginnen. Waar ik naar kijk? Een kale eenzame boom, fier tegen een donkere zondagmiddag herfstlucht, belaagd door honderden vogels.

Ik kan mij concentreren op de lijntjes om je ogen, de rondingen van je wangen, de spitsjes van je oor. Steeds zie ik iets anders, een nieuwe jij. En bij dat alles zit nog jouw karakter, je emotie, je ziel, die zich spiegelen op je gelaat. Wie ben je?

Al enige tijd begin ik mijn hobby, schrijven, minder interessant te vinden ten koste van de fotografie. Een foto zegt nu eenmaal meer dan duizend woorden, en is daardoor ook letterlijk veel sneller tot je te nemen. En dat kan ik niet zo goed hebben, dat mijn schrijfseltjes het gaan onderdoen voor allerhande multimedia shit. Dus heb ik tegenwoordig zelf ook een camera en upload ik al enige tijd wat fotootjes op de freakpagina's. De vraag rijst nu of ik van hobby moet gaan wisselen.

Ik heb een lange tijd geprobeerd mijzelf innerlijk te verbeteren. Zelfonderzoek is een prachtige hobby, zo niet een levenslang doel. Nu werk ik zestig uur per week (in een leuke baan) en lijken al mijn grootse ideeën langzaam als sneeuw voor de ziel te verdwijnen. Niet meer stilstaan bij levensvragen, geen snakken naar esoterische kennis, geen dorsten naar het eeuwige water. Leven om te leven.

Wij kennen dood, verderf, armoede en ziekte voor het grootste deel van de TV. De TV die ons één kanaal verder van luchtigheid voorziet om bij weg te dromen. Door alles; nieuws, soaps, films en series door dit kastje te zien, lijkt het steeds een beetje verder weg te staan. Het lijkt allemaal niet meer waar. Hoe reëel is reëel nog, wanneer je met je duim de macht hebt om alles te laten ophouden?

Als ik in de kroeg sta, wil ik naar het theater, zit ik in het theater dan wil ik naar de disco, sta ik in de disco dan wil ik naar de bioscoop en als ik in de bioscoop zit dan wil naar huis. Als ik thuis zit voel ik me alleen maar heb ik een vriendin, dan wil ik vrijgezel zijn. Ben ik vrijgezel, dan neuk ik te weinig, maar als ik neuk zit ik liever achter de computer.

De enorme stenen rollen traag over de boomstammen. 'Trek. Duw. Harder.' Een paar mannen veegt het zweet van hun gezicht. Hoelang doen ze dit nu al? Hoeveel stenen hebben ze al over hoeveel kilometers verplaatst? Geen heeft een idee. Anderen kreunen, mopperen, krijgen water toegediend van de vrouwen die met de karavaan meereizen. Bruingebronste lichamen lichten fel op in de late namiddagzon. 'Doorgaan,' klinkt het bevel. De touwen trekken zich strak, spieren spannen, dieprode striemen schrijnen over het lichaam. De heuvel in de verte ligt er verlaten bij, over een maand is zij het middelpunt van verering. Over duizend jaar weet niemand meer waarom.

Soms begrijp je me zo slecht. Of misschien laat ik me niet begrijpen. Ik wil geen ruzie maken, maar misschien ben ik daar zelf het meest schuldig aan. Er zijn er altijd twee bij. Misschien had ik dat niet moeten zeggen, misschien had jij dat niet moeten doen. Misschien was jij dan niet weggelopen. Misschien had ik dan deze column niet hoeven te schrijven. Misschien moesten we maar gewoon...

Hij leek op mij. Echt precies. Geen twijfel mogelijk. Nog geen half jaar geleden was hij niets. Nu keek hij mij aan, met dezelfde ogen, dezelfde mond, hetzelfde haar. Ik kneep even in zijn wangen. Hij was echt. Zo echt als ik, maar zonder verleden. Maar ook dat zou niet lang duren. Wilde ik dit wel? Wilde ik dit echt? Zou hij echt mij zijn, tot op de detail? Wilde ik werkelijk dat deze man straks zijn lippen liefkozend om de tepels van mijn vrouw krulde?

Onbehagen is een prachtig woord. Alles wat ons niet zint, maar waar we geen vinger op kunnen leggen is onbehagen. Is het niet de politiek, dan wel de integratie, of de euro, de snelle voortgang in het leven, de mallemolen van economie versus consumptie, de sluiting van de kruidenier op de hoek. Onbehagen beheerst ons leven, wie redt ons?

'Dit mag nooit meer gebeuren,' weerklinkt een vertrouwde stem vanuit de beeldwand. De spreker staat achter vijf ringen met de kleuren en de vorm van de continenten. Beelden schieten voorbij van de laatste continentale oorlog. Verminkte mensen slaan hun handen voor de ogen, hun geschrei breekt harten over de hele wereld. 'Stem daarom voor één Federatie der Continenten.'

'Er is geen macht zo sterk als de macht van vrijheid', zei hij. Wie? Bush, tijdens de herdenking op Nederlandse bodem. Bush, onze voorvechter. De man die de geschiedenis in zal gaan als de Nostradamus van de 21ste eeuw. Hij heeft alles voorzien. Van de val van Bagdad tot de democratisering van de Afghaanse grotbewoners. Is het een vogel, is het een vliegtuig? Nee het is Airforce One, en hij is geland in Maastricht. Hij komt ons vrijheid brengen.

Je kan toch niet anders dan een beetje glimlachen als uit onderzoek blijkt dat allochtone jongeren vier keer zo vaak in contact met de politie komen dan autochtone jongeren. En wonder boven wonder, het zijn in die groep ook nog de Marokkanen die er met kop en schouders boven uitsteken. En minister Donner die geschrokken reageert. Echt? Ja sukkel, dat roepen ze hier op FOK! al jaren.

April is de maand van de filosofie. Het onderwerp? Overvloed en onbehagen. Wat dat is? Het gevoel dat er iets niet klopt. Het gevoel dat de maatschappij ruk is, dat je nooit genoeg hebt. Onbehagen is dat ontevreden stemmetje dat altijd wel ergens voedingsbodem vindt, of het nu nostalgie is, of het gevaar voor terrorisme. We zijn rijker dan ooit, maar klagen over alles. En hoe komt dat? De maand van de filosofie zal ons het antwoord zeker niet geven. Zij doen er immers net zo hard aan mee.

Dan loop je op je zaterdagmiddag door Eindhoven, een gemoedelijke lichtstad met druk winkelend publiek. Bij de V&D zit een invalide geestelijk gechristelijkte met luide stem Jezus te prijzen en iets verderop stelt een indianenfamilie in outfit zich op om het publiek te vermaken. Tot zover niets vreemds. Totdat je in de verte gebrul hoort. Je kijkt op en ziet zwart witte legeroutfits met gestrekte arm door de winkelstraat lopen. Even schrik je en meteen daarna word je overstelpt door medelijden.

Na drie jaar ben ik weer terug van weggeweest. Mijn nieuwe computer is gearriveerd, en mijn oude verslaving slaat keihard terug. Wanneer je 's avonds gaat slapen met als laatste gedachte wat de beste strategie is om Europa te veroveren in Rome: Total War, dan begint er op een gegeven moment een belletje te rinkelen. Ben ik niet een beetje aan het overdrijven?

Daar komt de grondwet. Het is nog vroeg, meer dan de helft van de bevolking heeft er nog nooit van gehoord, de ander weet niet wat er in staat. Politieke partijen schermen met argumenten die er niet toe doen en het kabinet is bereid diep in de buidel te tasten om het volk middels commerciele voorlichting voor zich te winnen. Nu het CDA heeft gezegd dat zij de uitslag zullen accepteren bij normale opkomst (30%) en een duidelijke voorkeur (60%) zullen we de komende maanden worden doodgebeukt met allerhande grondwettig materiaal. Hebben we er zin in?

Aan mijn muur hangt een rijtje van foto’s. Silhouetten van mij in de ondergaande zon van de Himalaya, of een plaatje van mij, zittend met de benen gekruist bij de zonsverduistering van enkele jaren geleden. Als ik ze bekijk zie ik niet mezelf, maar een verlangen. Een symbiose tussen mens en natuur. Deze foto’s zijn in mijn beleving tijdloos. Panorama’s zonder menselijk ingrijpen geven de inzittende macht over de eeuwen. Ze kan kijken naar het begin van een planeet en de geboorte van beschavingen.

Een pracht van een verkiezing natuurlijk. Op TV ermee. Even de regels vaststellen. Wanneer je beschaafd bent, ben je ‘net volgens de regels van de maatschappij', aldus de Van Dale. De beschaving is dan ook het peil van maatschappelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling aldus hetzelfde woordenboek. Komt allen nu kijken. Wie zal de prijs ‘meest asociale beschaving ooit’ in de wacht slepen?

Voor mij geen stoppen met roken spaarrekening, voor mij geen afvalrace van twee maanden. Ik ga mijn leningen niet af betalen en zeker niet mijn geld stoppen in goede doelen. 2005 wordt het jaar van overleven. Geen normen meer, geen waarden. De koek is op, schraap je kruimels bij elkaar en vier met mij nog één jaar zinloosheid, nog één jaar het vrije woord: ‘I surfed the Tsunami 2004’.

Sinds zes december loopt de gezamenlijke kerstverhalenwedstrijd van NCRV, Sp!ts, en FOK! Het aantal inzendingen dat geplaatst werd op de speciaal ingerichte website was enorm. Uit ongeveer 270 verhalen zijn de vijf besten geselecteerd. De schrijvers van deze verhalen werden afgelopen week door de Sp!ts geinterviewd en hun verhalen zijn te horen geweest op PleinPubliek AM 747. Dit is allemaal op de website terug te vinden.

Juryleden Anne van der Meiden, Nilgün Yerli en Jan Marijnissen zullen de uiteindelijke winnaar om drie uur zondagmiddag bekend maken middels het programma Schepper & Co (AM 747). In het gelijknamige TV programma zondagmiddag 16.15 zullen de juryleden hun keuze verder verduidelijken.

Op de volgende pagina vind je de vijf genomineerde verhalen in willekeurige volgorde.

De helft van de Nederlanders kijkt met kerst TV, aldus het nieuwsbericht van gisteren. Natuurlijk krijg je dan vrede op aarde; als iedereen binnen zit, is het niet moeilijk om een gevoel van rust te krijgen. We zien dan ook liever geen geweld op TV zegt hetzelfde nieuwsbericht. Vrede op aarde betekent in Nederland kennelijk je kop in het zand steken.

De kroon op het werk van de filosoof was zijn Utopia. Na lang denken en debatteren was het moment daar, dat de handen uit het grijze haar verdwenen en zich naar het papier bewogen. Inkt vormde de basis van de ultieme samenleving. Blauw bevuilde maagdelijk wit: ‘Als ik God was,’ schreef hij in gekrulde letters.

Op de weblog worden ook regelmatig mooie stukjes geschreven. Deze column van Cochese wilden we jullie niet onthouden.

Terwijl ik met een loeiende kater op het perron sta te wachten op de sprinter naar Amsterdam, wordt mijn aandacht getrokken door drie jonge Marokkaanse mannetjes. Alledrie hebben ze petjes op, alledrie gymschoenen, en jawel, alledrie een soortgelijk trainingspak. "Hoe voorspelbaar"; denk ik smalend, terwijl ik kijk hoe het groepje over het perron heen en weer stuitert, lawaaimakend, lachend, proberend elkaar af te troeven in mannelijkheid.

Cruoninga stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

Het eeuwige cliché als het gaat om abstracte kunst: “Wat is daar nou knap aan? Dat kan mijn kleine broertje ook wel." Het kan menig kunstliefhebber tot wanhoop drijven. Wanneer de leken der kunst de abstracte uitingen van de geest van Appel, Rotkho en Corneille weer eens afdoen als kinderlijk kladwerk.

Ik sta wel eens op straat, om goede doelen aan de man te brengen. Jazeker, ik ben diegene waar jullie allemaal met een boog omheen lopen. Maar soms, heel soms stoppen jullie, en dan doe ik mijn verhaal. Over mensen ver van jullie vandaan, die geen dak boven het hoofd hebben. Of kinderen, ook ver bij jullie vandaan, wiens ouders gestorven zijn aan aids. Jullie knikken dan heftig, en wachten allemaal op die vraag die onherroepelijk gaat komen:

hal9k stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

De laatste tijd heb ik gemerkt dat (neo)nazisme steeds vaker zichtbaar is. Op straat zie je vaak mensen lopen die op de een of andere manier toch nazisme uitdragen. Bijvoorbeeld jongens met bomberjacks en een white power teken achterop, of iets meer verborgen op de arm bijvoorbeeld. Dat vond ik al heel schokkend, om nog maar niks te zeggen over de jongens die er bijlopen als skinheads.

Vroeger waren er mensen, die joelden als iemand aan de schandpaal genageld werd. Het hele dorp liep uit, en kinderen kregen een rot tomaatje en een ei om hun hand- oogcoördinatie te verbeteren. Veelal wist men nauwelijks waarom iemand daar hing, of wie het was, maar lachen was het wel. Tegenwoordig hoef je niet meer te gooien, een druk op de knop doet meestal wel genoeg. Pizza voor meneer de boosdoener? Hier nog een mailbommetje en was u al aangemeld voor elk gratis tijdschrift? Oude tijden herleven, internet op zijn best.

Nynex stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

"Wist u dat volgens rapporten van Europol en enkele geheime diensten er verspreid door heel Europa zich actieve terroristische cellen bevinden? Ook in Nederland? Wist u dat toen ongeveer een jaar geleden de politie een inval deed in een Al-Qaeda schuilplaats in Straatsburg, er plannen zijn gevonden om het Europese Parlement met Sarin aan te vallen? Wist u dat er aanwijzingen zijn dat terroristische cellen in Nederland een aanval beramen op diverse doelwitten met biologische en chemische wapens?"

andromeda1968 stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:


Mensen uiten allerlei schijnbaar rationele argumenten om hun gebruik van dieren te legitimeren. Onlangs hoorde ik iemand weer zo'n drogreden verkondigen. Een jonge vrouw zei ongeveer het volgende: "Mensen jagen al eeuwenlang op dieren, dus wie zijn wij dan om dat helemaal af te schaffen?"

Er is ontdekt dat de column zonder toestemming en zonder naamsvermelding van de auteur, is ingestuurd. Dit is uiteraard niet de bedoeling van de submit. Het eerdere artikele is hier te vinden. Onze welgemeende excuses aan de schrijver.

Hawaii_Tim stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

In Nederland houden we van zeuren. Zeuren kan over heel veel verschillende dingen gaan, zoals het weer, de politiek, wat er allemaal op tv te zien is (waarbij seks favoriet is bij sommige groepen, ikzelf heb het niet zo op operaties rond etenstijd). Een ander favoriet onderwerp is de NS. En daarover gaat dit stukje.

...zo deed ik op dezelfde dag ook mijn telefoonnummer onder de ruitenwisser van de geparkeerde auto die ik raakte. Ik liet de mevrouw met twee producten wijselijk voor aan de kassa, ook al had ze een beetje grote mond toen ik haar nog niet zo snel had ontdekt...

De Nederlandse Wandelvereniging Nemo is het zat, maar dan ook spuugzat. Al jarenlang wordt hen de toegang tot de meest mooie plekjes natuur verboden met hekjes en blauwe bordjes ‘die je in elke ijzerwinkel kan kopen’. En dus pikken ze het niet langer. Harde actie is gewenst. Eénmaal per maand ‘they will boldly go, where no shoe has gone before’!

MasterJoris stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

Het is een aaneenschakeling van déja-vu’s: je slaat de krant open, tweede pagina Binnenlands Nieuws en waarachtig, daar staat het weer: een politicus die op het verval van normen en waarden denkt in te moeten gaan. We zijn het er intussen allemaal al over eens dat je geen telefooncellen kapot mag slaan, geen graffiti op schoolmuren mag spuiten en geen ‘kankerjoden’ mag roepen in een voetbalstadion, toch? Juist, maar wordt het niet eens tijd dat we gaan letten op de kleine normen en waarden? Kleine dingen, zoals opstaan voor oudere mensen in de bus, of er soms bij stilstaan dat je niet alleen op de wereld bent. Niet alleen op de wereld? Hoezo? Nou, gewoon, door nooit eens om je heen te kijken, of je bijvoorbeeld niet in de weg staat!

andromeda1968 stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

We kennen allemaal wel de Pravda of de Waarheid, zo zijn er vele geschriften en uitgaven geweest en zullen er nog vele komen, die beweren de waarheid te brengen, die beweren datgene te vertellen dat goed voor het volk en het vaderland is.

‘Met gepaste trots presenteren wij u: ‘In gesprek met Bas’, op internet ook wel Tha_BlonT genoemd. Nog geen vijf minuten geleden is namelijk deel zeven uitgekomen van zijn nu al legendarische beschrijving van de hoofdzonden. Al wekenlang kijkt Nederland elke twee weken reikhalzend uit naar een nieuwe aflevering en mede door deze afleveringen zijn de waarden- en normendebatten in Nederland pas echt van de grond gekomen. Er wordt gefluisterd dat president Balkenende hem dan ook wil opnemen in zijn persoonlijke advieskring. Luistert u mee?’

Soundbite stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

Inmiddels is ook voor mij elke politicus de rechterhand van El Diablo en is alles wat in Den Haag gebeurt één grote conspiracytheorie. En ik moet zeggen: het lucht enorm op!

MrReaL stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

President Bush is boos! Een prachtig plan had hij uitgestippeld, toen bleek dat hij de binnenlandse problemen in zijn land niet op kon lossen. Om maar een paar voorbeelden te noemen; het gigantische verschil tussen arm en rijk, de hoge criminaliteit, de verslavingsproblemen en de neergang van de economie. Hij had een fantastisch plan bedacht om hier de aandacht van af te leiden. Vijanden zoeken in het buitenland, met een propaganda-offensief ervoor zorgen dat het hele volk achter hem zou staan, en samen laten zien hoe ver verheven de VS boven de rest van de wereld is.

Gierigheid is dat wat links en rechts Nederland verenigt. Gierigheid is de moeder van alle zonden, alhoewel ze eigenlijk nooit bij naam genoemd wordt. Dit omdat gierigheid tegenwoordig sociale democratie heet.

nathaniel stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

Jarenlang heb ik gedacht dat TMF niks was voor mij. Omdat de presentatie van het niveau niks was, en de muziek nog daaronder. Die fout maken velen met mij. Soms verveel je je. Van die keren dat je je verveelt, staat er soms een televisietoestel in de buurt. En soms, in die gevallen, denk je: laat ik eens kijken hoe het gaat met TMF.

In onze mailbox vonden wij vandaag een open brief aan de heer Van Gaal van niet een niet geregistreerde user. En wij van FOK! stellen open brieven altijd op prijs.

Onderwerp: De transfer van Zlatan Ibrahimovic.

Praatpaal.net stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

Ieder jaar zijn er weer duizenden studenten die een diploma achter hun naam mogen schrijven en veel van hen, inclusief ik zelf, gaan na deze opleiding nog verder met een vervolgstudie of slaan zelfs een geheel nieuwe studierichting in. En om te mogen beginnen met een nieuwe studie zal natuurlijk wel eerst een inschrijving plaats moeten vinden.

andromeda1968 stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

Oorsprong van alle religie is angst. Angst voor onbekende denkwijzen. Religie is het dwangmatig vasthouden aan drogbeelden, om mensen hun angst weg te nemen

Jullie zijn luie eikels. Allemaal. En jullie zullen voor eeuwig op de tredmolen van de hel rennen. Elke dag doen jullie hier een mening op, proberen die soms nog te weerleggen ook, maar de helft van de tijd komt er niets zinnigers uit dan; 'oe wat mooi' of, 'oe wat kut.' Nou beste mensen, jullie worden op jullie wenken bediend, want vanaf nu mogen jullie het zelf doen.

darktower stuurde via de Columnsubmit de volgende column in:

De Amerikaanse krant The Oregonian bracht vorige week het verhaal naar buiten dat Iraakse agenten direct na de machtsoverdracht van de Amerikanen aan de Irakezen, gevangenen gemarteld zouden hebben. De foto's zijn niet mis en de gouverneur van Oregon, Ted Kulongoski, prees de Amerikaanse eenheid die ingreep bij het zien van de verschrikkingen.

Een column van nieuwsposter weetnie.

Wippeding, zo schijn ik ‘m als kind een tijdje te hebben genoemd, maar dat heb ik van horen zeggen. Toen me dat later verteld werd vond ik dat zo alleraardigst klinken dat ik 't nog wel eens gebruik, als koosnaampje.

In samenwerking met NCRV's literair radioprogramma Nachtlicht is er het afgelopen half jaar een schrijfwedstrijd gehouden, met als thema 'De Liefde'.

De uiteindelijke finale gaat tussen vier weekwinnaars die gekozen zijn door Manon Uphoff en Arthur Japin. Dit zal in de uitzending van volgende week zondag bekend worden gemaakt.

Vandaag de vierde en laatste finalist; Nonna. Veel succes allemaal.

De McDonald's is wel gezond.
De McDonald's is niet gezond.
De McDonald's is wel gezond.
De McDonald's is niet gezond.

En bij het laatste plukje sla dat ik van mijn hamburger trek, gooi ik de hamburger ook maar weg. Tijd voor een balletje uit de muur, ik ben toch geen konijn?