Mannen zijn watjes. Ik moet toegeven dat het nogal een boude uitspraak is, maar don’t kill the messenger. Het zijn niet mijn woorden. Maar onlangs is wetenschappelijk vastgesteld dat vrouwen pijn intenser waarnemen dan mannen. Volgens onderzoekers van de Stanford University School of Medicine gebruiken mannen en vrouwen namelijk verschillende hersencircuits bij pijn, waarbij ook verschillende neurotransmitters en receptoren in de hersenen worden aangesproken. Daardoor is er een verschil in pijnbeleving tussen mannen en vrouwen. En vrouwen hebben volgens dit onderzoek de hoofdprijs gekregen; de meest intense pijnwaarneming. Gefeliciteerd dames!
Dus dat wil feitelijk zeggen –even voor de duidelijkheid- dat bij exact hetzelfde lichamelijke euvel vrouwen meer pijn zouden voelen dan mannen. Tjonge, dan vraag ik me toch af waarom de natuur of God (zoals je wilt) dit zo bepaald heeft. Wat is de achterliggende noodzaak - evolutionaire veranderingen en verschillen zijn tenslotte nooit ‘toevallig’- van een lagere pijnbeleving bij mannen? En dat terwijl ze ooit bedacht zouden zijn als het ‘sterke geslacht’. Die kunnen wel wat hebben, zou je denken. Of zijn ze tijdens het onderzoek soms heel toevallig op een evolutionair foutje gestuit? Spectaculair zeg! Dat moet haast wel, want zo niet, dan zou je de natuur (of God) van sadisme moeten betichten. Wie laat nou degene met de hoogste pijnbeleving kinderen baren? Voor hetzelfde geld hadden de pijngevoelige vrouwen er de brui aan gegeven en waren we allang uitgestorven als soort. En dat terwijl baren voor de gemiddelde man wellicht een eitje was geweest.
Eerlijk gezegd ben ik niet zo blij met de uitkomsten van het onderzoek. Het strookt niet met mijn opvattingen en ervaringen dat de mate van pijnervaring specifiek man- of vrouwgebonden zou zijn. Maar ja, als het allemaal geheel wetenschappelijk onderbouwd kan worden, dan zal het toch wel waar zijn? Die onderzoekers, onder de bezielende leiding van dr. Atul Butte, zullen toch niet uit hun nek kletsen? Die gaan echt niet over één nacht ijs, daar gaan jaren aan gedegen onderzoek aan vooraf. Wie ben ik dan om het in twijfel te trekken? Ik ben dan wel een vrouw, inclusief pijntjes en trots survivor van drie bevallingen, maar ik heb echt geen kaas gegeten van de werking van de zogenaamde neurotransmitters en receptoren in mijn hersenen. En daar gebeurt het blijkbaar allemaal. Zeggen ze.
Toch noopt mijn ongeloof mij tot wat verder onderzoek. En wat blijkt? Ik vind zowaar datgene waar ik naar op zoek ben; namelijk -eveneens erkende- wetenschappers die stellen dat pijnbeleving niet seksebepaald is, maar persoonsgebonden. Dit alles ook weer geheel wetenschappelijk onderbouwd natuurlijk. Zij kennen de onderlinge verschillen in pijnbeleving toe aan persoonlijke hormonale en anatomische factoren, maar ook aan verschillen in opvoeding, cultuur en ervaring. Kijk, now we're talking! Hier kan ik persoonlijk helemaal in mee gaan. Als je gewend bent bij elk pijntje liefdevol vertroeteld te worden, zul je doorgaans sneller gehoor geven aan pijn. Binnen een cultuur waar de norm heerst dat mannen altijd flink moeten zijn, zullen mannen eerder geneigd zijn zich te verbijten. Datzelfde geldt overigens voor vrouwen. Iemand (m/v) die altijd chronische pijn heeft, zal over het algemeen een hogere pijngrens ontwikkeld hebben dan iemand die weinig ervaring heeft met pijn.
Ooit ging ik ervan uit dat iets dat wetenschappelijk bewezen was, een vaststaand feit was. Daar viel niet aan te tornen. Niets blijkt minder waar. Er is meestal minstens zoveel wetenschappelijk onderzoek verricht om het tegendeel te bewijzen. Het komt er op neer dat je je eigen visie altijd wel met een of ander wetenschappelijk onderzoek kunt onderbouwen. Zelfs wetenschap blijkt een kwestie van opvatting en uitgangspunt te zijn. Totdat het tegendeel is bewezen. Of dit nu de kracht of juist de zwakte is van de huidige wetenschap,daar ben ik nog niet helemaal uit. Ik ben in ieder geval wel blij dat ik -geheel wetenschappelijk verantwoord- de stelling ‘mannen zijn watjes’ kan herzien:
Sommige mannen zijn watjes. Sommige vrouwen trouwens ook.
quote:Grrrrrraaaah!Op woensdag 1 februari 2012 @ 12:39 schreef LaFleur het volgende:
Precies. Gewoon even door dat carpaal tunnel syndroom heen bijten en jagen op die Orcs.
Gramps (Redactie Frontpage) 01-02-2012 @ 13:27
peets (Redactie Frontpage) 01-02-2012 @ 14:08
quote:Ha, daar issie weer, de oerman!!Op woensdag 1 februari 2012 @ 12:30 schreef Kiegie het volgende:
Bij het jagen en vechten is pijn een minder handige bijzaak die je moet negeren. Als je eikeltjes raapt en bloempjes plukt, heb je alle tijd om even lekker te gaan zitten mokken.
Lijkt me duidelijk.
quote:Zo werkt evolutie niet. Het is niet dat eigenschappen die niet meer nodig zijn, langzaam verdwijnen.Op woensdag 1 februari 2012 @ 14:08 schreef peets het volgende:
[..]
Ha, daar issie weer, de oerman!!
Maar, mócht je al gelijk hebben, zou dat dan inmiddels niet weggeëvalueerd zijn?
Wat heeft een gemiddelde hedendaagse man tegenwoordig nog te lijden, dan hooguit eens een onfortuinlijke uitschieter met z'n scheermes?
quote:Dat heb je met die vrouwen, die willen altijd alles maar weg-evalueren.Op woensdag 1 februari 2012 @ 14:08 schreef peets het volgende:
[..]
Ha, daar issie weer, de oerman!!
Maar, mócht je al gelijk hebben, zou dat dan inmiddels niet weggeëvalueerd zijn?
Wat heeft een gemiddelde hedendaagse man tegenwoordig nog te lijden, dan hooguit eens een onfortuinlijke uitschieter met z'n scheermes?
peets (Redactie Frontpage) 01-02-2012 @ 16:33
quote:Klopt, die hebben daar allemaal een eigen plekje bevochten.Op woensdag 1 februari 2012 @ 16:33 schreef peets het volgende:
O ja, opeens wordt DE oerman in mannen weer wakker... maar een beetje vuur maken of beer neerknuppelen, ho maar ;-(
Maar ik begin het eindelijk te begrijpen hoe het zit met wetenschap;
De kéúze voor een bepaalde wetenschappelijke conclusie is seksebepaald! Stanford heeft vast veel mannen in dienst....
peets (Redactie Frontpage) 01-02-2012 @ 17:12
quote:Tjonge, dit soort nuttige wetenswaardigheden lees je nou nooit eens in bouquetreeksjes...Op woensdag 1 februari 2012 @ 17:03 schreef Kiegie het volgende:
Overigens moet je een beer niet proberen neer te knuppelen. De schedel van een beer is een van de hardste voorwerpen op deez' planeet. Heb je nooit Winnetou gelezen?
Bij een ontmoeting met een beer neme men de benen, om dan het eerste de beste beestje van een ander soort alsnog neer te knuppelen, ter compensatie en om de stresshormonen tot bedaren te brengen.
quote:I rest my case.Op woensdag 1 februari 2012 @ 17:12 schreef peets het volgende:
[..]
Tjonge, dit soort nuttige wetenswaardigheden lees je nou nooit eens in bouquetreeksjes...
peets (Redactie Frontpage) 01-02-2012 @ 17:16
quote:Hartelijk bedankt voor je leerzame bijdrage dan maar ;-)
peets (Redactie Frontpage) 02-02-2012 @ 07:54
quote:Misschien is het handiger dat je eerst de column leest, voordat je reageert.Op donderdag 2 februari 2012 @ 05:25 schreef AgitoM het volgende:
Hey Peets, als mannen watjes zijn, en vrouwen beter tegen pijn kunnen. Kun je dan misschien uitleggen waarom als mannen het niet met elkaar eens zijn dat uiteindelijk met een paar klappen over en weer opgelost kan worden, maar als vrouwen het niet met elkaar kunnen vinden ze dagen en maanden elkaar psychologisch het leven zuur maken met allerhande achtbakse dingen?
Verder ben ik het eens met Kiegie en Dizorn. Intens pijn waarnemen is niet handig in een gevecht of tijdens de jacht. Precies weten wat er in je lichaam aan de hand is, is wel handig tijdens een bevalling.
peets (Redactie Frontpage) 02-02-2012 @ 14:58
quote:Dank je voor deze heldere toelichting!Op donderdag 2 februari 2012 @ 14:40 schreef Girly_Canard het volgende:
Je krijgt 2 verschillende uitkomsten bij die 2 onderzoeken omdat er 2 verschillende dingen onderzocht zijn. De eerste vraag die je je zou moeten stellen is 'wat is pijn?' en dan 'is pijn hetzelfde als pijnbeleving?' Pijn is een fysiek ding, pijn beleving psychologisch.
In het eerste onderzoek is pijn beschreven als de afvurende neuronen. In het andere onderzoek worden ook psychologische factoren (opvoeding, cultuur) meegenomen. Dus de uitkomsten zijn anders. Je zou dan ook niet moeten kijken naar de conclusie, maar de uitkomst. De uitkomst is de data die uit een onderzoek rolt, de conclusie is wat men zegt dat de data zou betekenen.
Bovendien kunnen beiden onderzoeken kloppen. Om eens een voorbeeld te geven: stel dat de pijnbeleving voor normale personen normaliter valt tussen de 20% en de 80%. Bij vrouwen valt het meer tussen de 30% en de 80%, en bij mannen meer tussen de 20% en 70%. Dan is er verschil tussen de mannen en de vrouwen, maar zijn de verschillen tussen individuen belangrijker.
Als je je afvraagt wat je nou nog kan geloven van wetenschappelijk onderzoek, neem dan nooit zomaar aan wat in de krant staat. Zoek het rapport op, kijk naar de methodes, de test groepen en de cijfers die eruit komen. Dan pas weet je wat er nou echt uit kwam.
quote:In het licht hiervan: Verklaar je titel eens. Ben benieuwd!Op donderdag 2 februari 2012 @ 14:58 schreef peets het volgende:
[..]
Dank je voor deze heldere toelichting!
Het zijn inderdaad de 'kreten'in de media, die de aandacht trekken, vaak populistisch geformuleerd. Ik vind het echt misleidend dat ze in dit soort stukken heel rijkelijk de term 'wetenschappelijk' in de mond nemen, terwijl het meestal de door hen zelf geïnterpreteerde versie van het verhaal betreft, vol aannames, suggestief en anticiperend op het populaire man/vrouw-gebeuren.
peets (Redactie Frontpage) 02-02-2012 @ 21:43
quote:Precies Herman, een populistische titel, een verhaal vol persoonlijke keuzes en aannames, anticiperend tegen het aloude oerman/vrouw principe.Op donderdag 2 februari 2012 @ 17:11 schreef groteherman het volgende:
[..]
In het licht hiervan: Verklaar je titel eens. Ben benieuwd!