Even met de TU-Delft gebeld: "Goedemorgen, Oplopers hier. De heer Waas aanwezig?"

De ingenieur die de telefoon had opgenomen vertelde mij dat de heer Waas niet in de gelegenheid was, aan de lijn te komen. Hij was druk bezig, zijn bureau uit te ruimen wegens de voortijdige beëindiging van zijn werkzaamheden. Ik drong even aan. Met succes. Marco Waas kwam toch aan de lijn en informeerde chagrijnig naar wat ik van hem wilde. Ik wilde niets: "Nee, ik bel je even op om je te feliciteren. Steeds als ik Delft passeer, dan word ik zo enorm vrolijk. Ik zit schaterlachend in de trein. En dat heb ik aan jou te danken." De heer Waas vroeg mij, of ik het een beetje kort kon houden. Hij had niet veel tijd. Hij moest nog naar een champagnelunch, en had eigenlijk al onderweg moeten zijn. Waarom ik dan zo moest lachen, was zijn vraag. "Ik vind die TU van jullie zo enorm lollig. Twee jaar terug. Het hoofdgebouw afgebrand. De Bouwkunde-faculteit zat erin, maar door bouwkundige fouten bleek de huisvesting niet tegen een klein brandje bestand. Zo lollig. En het was begonnen met een in de fik gevlogen koffiezetapparaat. Dat was ontworpen door jullie faculteit Werktuigbouwkunde. Zo leuk." Marco Waas schreeuwde in de telefoon, dat een ongeluk in een klein hoekje zat. Dat kon zijn, maar ik was niet overtuigd: "Hou toch op. Die universiteit van jou, die levert alleen maar prutsers af. Omdat jullie studenten steeds stommer worden, stellen jullie de exameneisen naar beneden bij. Mafkees. Waar vroeger diepgaande studies werden gelezen, geldt tegenwoordig ook het blaadje van de Gamma als vakliteratuur. Schei uit." Waas brieste in de telefoon, dat mijn aantijgingen schandelijk waren. De TU-Delft werd immers buitengewoon professioneel geleid. Weer fout. "Nee, helemaal niet. Jij en je vriendjes zijn je te buiten gegaan aan enorme schranspartijen en luxe-reisjes op kosten van de zaak. In totaal declareerden jij en je bestuursvriendjes tussen 2008 en 2011 voor dik 900.000 euro aan vreten, hotels en een werkkamer voor het bedrijf van een van de echtgenotes. Volkomen terecht dat je nu bent ontslagen. Maar een ding moet ik je nageven." Marco Waas informeerde argwanend, wat dat dan wel mocht wezen. Tijd voor de afronding: "De TU gaat over techniek. Er is in ieder geval één techniek die heel goed wordt beheerst door jou en je bestuursvriendjes. De techniek van het graaien." Hysterisch schreeuwend maakte Waas een einde aan het gesprek, met de mededeling dat hij mijn commentaar beschouwde als abject en infaam.

Abject en infaam. Waar heb ik dat meer gehoord? O ja. Uit de mond van Bram Moszkowicz. Die was een paar jaar geleden nogal pissed-off omdat de rechter had bepaald dat hij wel degelijk ‘maffiamaatje' mocht worden genoemd. Logisch ook. Bram laat zich in met het ergste tuig uit strafrechtland. Dat geldt trouwens voor die hele familie Moszkowicz. Zoals nu ook weer. Kent u Robby van der Leeden nog? Hij was een van die hufters die tijdens de strandrellen in Hoek van Holland trachtte een stel politiemensen met flessen en stokken dood te slaan. Volkomen terecht trokken die agenten hun wapen, en schoten Robby van der Leeden dood. Groot gelijk. Het enige wat ik jammer vind, is dat uitsluitend die Robby van der Leeden toen is doodgeschoten. Ik had liever gezien dat er zo'n honderd van die losgeslagen en doorgesnoven hooligans waren afgeknald. De wereld was er dan veel beter aan toe geweest. Helaas, de teller is toen blijven steken op 1. Dat waren er dus 99 te weinig. Maar goed. De ouders van Robby van der Leeden, die hebben Max Moszkowicz in de arm genomen om de Rotterdamse politieleiding aan te pakken. Een achterhoedegevecht trouwens, want de rechter heeft al geoordeeld dat de betrokken agenten niet hoeven te worden vervolgd. De ouders van de terecht overhoop geschoten Robby van der Leeden zijn asociale Tokkies die hun kind wat beter hadden moeten opvoeden, en die Max Moszkowicz is een vuile profiteur. Als je met zulke flauwekul je geld verdient, zou je uit je advocatenambt moeten worden getrapt. Net als die broer van Bram. Robert, heet die geloof ik. Maar maffiamaatje Bram is nu ook het spoor geheel bijster. Die wil een talkshow op televisie beginnen. Echt, ik beleefde heerlijke momenten toen ik dat las. Zo vrolijk. Een neuzelende slome bekakte eikel die een talkshow wil. Wie zijn dan zijn gasten? Haagse Henkie (goed voor zes moorden)? Vieze Karel (vier verkrachtingen)? Katendrechtse Hugo (dertig stadionverboden overtreden)? Cor Bosman (de PVV is wél een fatsoenlijke partij)? Heerlijke gedachten spelen door mijn hoofd. Of gaat penoze-Brammetje dan leuk zijn vriendinnetje interviewen? Over "het vak"? En dat zij dan een week later Bram interviewt in haar dommige zondagochtendshow bij pulpomroep WNL? Ook over "het vak"? Ik word sowieso een beetje lacherig, als ik mensen interessant hoor doen, met hun geouwehoer over "het vak". Schei toch uit. Nee, die Bram Moszkowicz is wat mij betreft niets meer dan een pedante, zelfingenomen lul.

Maar denk niet, dat Moszkowicz de ergste is, qua in het nieuws deze week. Nee, de hoofdprijs gaat naar het personeel van een paar politiebureaus in de Regio Utrecht. Mensen van een onderzoeksprogramma hadden portemonnees met dik 100 euro erin naar het bureau gebracht. Zogenaamd gevonden. Een paar dagen later gingen anderen hun portemonnee weer ophalen. De politie beweerde, dat deze portemonnees dus niet waren gevonden. Nee. Die bleken te zijn verdwenen in de zak van een paar agenten. Dus die pet past ons allemaal, en intussen ben je gewoon een vuile dief. Verbijsterd las ik het bericht, dat aan agenten met stresstoornis geen hulp meer wordt vergoed. Ja? En? Ik word toch ook niet vergoed? Als ik een smeris zie, dan krijg ik ook last van stress. Want hoe weet ik nou of die bromsnor wel of niet deugt? Lastig. Of is het aantal strepen op hun mouw een indicatie voor hoeveel ze al achterovergedrukt hebben? Je weet het niet.

Maar het is dan toch ook logisch, dat de Nederlandse burger zijn belangstelling in het maatschappelijk welzijn verliest? De onderwijstop vult zijn zakken. Oom agent blijkt een ordinaire dief. Mensen hebben er geen zin meer in om zich nog langer maatschappelijk en politiek ergens aan te verbinden. Dat zie je ook aan het ledental van politieke partijen. Dat is afgelopen jaar weer met duizenden gedaald. Behalve bij de PVV. Die zijn constant. Eén lid.

Lees ook:

delen |