Ooit meldde ik me op een doordeweekse ochtend bij een nieuwe tandarts. De vorige was met pensioen gegaan en dus moest zijn klantenbestand – waaronder ik – op zoek naar een andere. Verpest als ik was door de schooltandartsbeulen uit de jaren ’70 – “Hou die tong opzij of ik boor erin”- gaf ik hem met knikkende knieën een hand. “Ik ben Bangert”, zei hij. “Ik ook”, was mijn reactie. Persoonlijk heb ik het niet zo op tandartsen en dat komt niet alleen door de onplezierige behandelingen waar de heren en dames om bekend staan.

Wel eens een prijsopgave gehad van je tandarts voordat hij zijn angstaanjagende arsenaal aan instrumenten op je losliet? Ik ook niet. Meestal hangt hij eerst wat van die enge prik-, schraap- en boordingen in mijn mond en begint dan vanachter dat mondkapje onbegrijpelijke dingen te mompelen tegen zijn assistente. Protesteren of deelnemen aan de discussie is er dan niet meer bij, met al dat gereedschap in je waffel. En achteraf doet hij me nog een keer pijn, als de rekening op de mat valt. Dan blijkt dat ik weer honderdenzoveel eurootjes lichter ben. “Wordt automatisch van uw rekening afgeschreven.” Daar sta je dan, met je mond vol tanden.

Eigenlijk is het te belachelijk voor woorden. In een tijd dat we steeds meer zelf opdraaien voor zulk soort kosten, zou je toch op zijn minst moeten weten waar je aan toe bent voordat je tandarts jouw kiezen en zijn zakken vult. En of Bruin dat wel trekt, voordat hij jouw ivoren wachters trekt. Gelukkig wordt daar nu iets aan gedaan. De tarieven voor tandartsbehandelingen worden vrijgegeven en wij mogen met z’n allen op zoek naar de beste deal. Leve de marktwerking!
 
Misschien heb ik een te levendige fantasie, maar ik zie dat zo voor me:
“Goedemorgen, ik wilde eens informeren naar uw tarieven voor wortelkanaalbehandelingen.”
“Wij rekenen 72 euro 50 voor de behandeling. Dat is exclusief verdoving. Die kost u 39 euro. Voor de nacontrole en het aanbrengen van een nieuwe vulling, wat in principe één behandeling is, rekenen wij 69 euro. Maar hier hebt u onze volledige prijslijst, dan kunt het op uw gemak allemaal nog eens nalezen.”
“Fijn. Dank u voor de informatie. Ik kijk nog even verder.”
En dat zo’n tafereel zich dan een keer of wat herhaalt, net als wanneer je op zoek bent naar een nieuwe televisie. Ik zal er maar gelijk bij zeggen dat ik de bedragen uit mijn duim gezogen heb. Ondanks dat ik minimaal twee keer per jaar een rekening ontvang, heb ik geen idee van wat een tandarts vraagt voor zijn diensten. Maar daar gaat dus verandering in komen. Gelukkig.

Vanaf 1 januari 2012 nieuw bij uw tandarts: een volledige prijslijst en de mogelijkheid om te onderhandelen. Dat uw smoelsmid, na het diagnostisch onderzoek, u eerst vertelt wat er allemaal moet gebeuren en wat u dat gaat kosten, zodat u kunt roepen: “Zo duur? Doe het maar voor de helft minder, anders ga ik naar tandarts Croon”, die overigens – ik verzin het niet – echt bestaat. Dat nieuwe traject kost natuurlijk enige tijd en moeite dus ik zou als ik u was verdacht zijn op posten als ‘offertekosten’ of ‘administratieve afhandeling’ op uw factuur. Toch juich ik het plan toe. Het zou ons, als consumenten, best eens voordeel op kunnen leveren, al zien ze volgens mij een essentieel ding over het hoofd: garantie.

Of ze nou Croon heten of Bangert, zoals ik al eerder zei: ik heb het niet zo op tandartsen. Met name het preventief vervangen van vullingen is iets dat bij mij nooit in één keer goed lijkt te gaan. Meestal blijft het bij het feit dat de boel niet meer past zoals daarvoor, maar de laatste keer was er wel iets meer aan de hand. Ik voelde het al toen ik onderweg naar huis was. De volgende dag had ik een ontsteking die alle kanten uit etterde. Had er maar afgebleven, dacht ik nog, maar zo werkt dat dus niet. Binnen de kortste keren zat ik weer in de tandartsstoel. Of ie me van die pussende bende af kon helpen en of hij en passant de zaak ook weer passend kon maken. Dat kon hij. Drie afspraken later is de boel weer zoals vóór de nieuwe vulling en ben ik een zakje euro’s lichter. En dat vind ik gek. Als ik nieuwe onderdelen geleverd krijg, mag ik toch verwachten dat ze minstens zo goed, zo niet beter, functioneren dan de oude? En daarom pleit ik ervoor dat ik, net zoals bij de aanschaf van een televisie, reparaties aan mijn auto en de verbouwing van mijn badkamer, gewoon garantie krijg op verbouwingen aan mijn smoelwerk. Ik wil garantie op mijn vullingen! 

Of ik na 1 januari van tandarts ga veranderen, weet ik nog niet, maar ik betwijfel of de prijs doorslaggevend zal zijn. Liever kies ik voor de tandarts met de beste garantiebepalingen. Wie biedt?

Lees ook:

delen |