Met een vriendin keek ik vanmiddag de onderhoudende, maar minder goede remake van Doctor Zhivago. Het verhaal is wereldberoemd: een verboden liefde in een setting die van adellijk naar straatarm gaat, van bijna afgeslacht worden door Tsaristen tot Sovjet-veroordeling tot concentratiekampen in Siberië, en alle andere gruwelen van de verwoestende Eerste Wereld- en burgeroorlog, die Rusland bijna een decennium in hun greep hadden.

Ik had het verhaal alweer jaren niet gezien en het zet je beslist aan het denken. Dertig jaar lang -tot 1988- verboden in de Sovjet-Unie, is het een kritiek op beide systemen; de massamoordende communisten met hun doodseskaders en zuiveringen, alsook de evenzo vaak beestachtige 'Witten', een samenraapsel van alles wat de Tsaar nog steunde. Uiteindelijk is het voor de Russische adel ellendig verlopen. Behalve degenen die wisten te vluchten, is het overgrote merendeel beroofd en tegen de muur gezet.

Zo ook de Kaiser van Duitsland, en ook het dankzij Versailles opeens non-existente Habsburgse Oostenrijk-Hongarije, allemaal in een tijdsbestek van nog geen jaar. In 1919 waren Wilhelmina, George en hun transeuropese evenknieën een stukje eenzamer geworden. Zo'n beetje alles in Europa ten oosten van Frankrijk verkoos al dan niet gedwongen plots voor democratie en zelfbeschikking (en/of marxisme) boven adel en koningschappen. De realiteit van de elitewereld, de schilderachtige gouden kooi van al die Prinses Sissi's die na en voor Sissi kwamen, had definitief afgedaan.

De Duitse vorst vluchtte per trein naar Doorn, de Russische werd bruut afgeslacht. Overal in het oude Europa werd de adel nóg een stuk minder belangrijk dan ze al was geworden sinds eeuwen eerder golven van Reformatie en Verlichting over het continent spoelden. Hoewel ook ik in de klas heb gezeten bij een heuse baron, is het hele concept van overerfbare adellijke titels anno 2011 zo'n beetje overal verdwenen en stelt zo'n titel weinig meer voor.

Landhuizen worden nu vaker bewoond door bedrijven of celebrities dan door oud geld. Zelfs het Britse parlement heeft in de twintigste eeuw moeten toegeven aan het gepeupel. Op wat exclusieve feesten en partijen, nog steeds ver van de echte wereld vandaan na, is het schluss voor de adel. Geen keurvorsten, leenheren en kruistochten meer, geen prinsen die prinsessen uit torens redden, geen koning en stadhouder tegelijk, die tijd is voorbij. Sinds 1848 en de grondwetswijzigingen sindsdien zijn de overgebleven vorstenhuizen van Europa een stuk minder machtig geworden.

De Belgische koning wordt gewoon afgezet als hij een wet niet wil ondertekenen, om een dag later weer in zijn macht hersteld te worden. Toch heeft onze Bea een beetje meer macht dan haar Romaanse en Scandinavische lotgenoten: er is groeiende steun in de Tweede Kamer om haar rol in de formatie van een kabinet drastisch in te perken. Inderdaad leek onze Trix bij de formatie van Rutte-I persoonlijke voorkeur mee te laten spelen in haar keuzes voor informateurs. Al bleek achteraf vooral de VVD geen énkele zin te hebben in onderhandelingen over Paars +, en kun je de Von Amsbergjes (of de PvdA, for that matter) niet álles in de schoenen schuiven.

Toch is de schijnbaar in Nederland wat sterker overgebleven macht van het Koningshuis, direct of indirect, nog steeds vaak zichtbaar. Behalve de succesvolle Bilderbergconferenties die decennialang door Alex, Trix en d'r vader voorgezeten werden, behalve de bezoekjes aan landen als Oman terwijl tegelijkertijd de Dalai Lama wordt afgescheept met Maxime Verhagen om China niet pissig te maken, behalve de tientallen miljoenen die het nog steeds jaarlijks kost om die kostbare lijn van oranjeblanjebleu bloed op stand in leven te houden, behalve de in de afgelopen jaren toegenomen veiligheidsmaatregelen alom, is er al eeuwen de wet omtrent majesteitsschennis.

U ziet, het schenden van onze majesteit (een woord dat ik buiten de context van Bea en consorten eigenlijk alleen heb gehoord in de kerk) is bij wet verboden, dat weet eenieder. Een ludiek t-shirt drukken met de keunegin in een positie die je niet van d'r zou verwachten op bejaarde leeftijd, daar zou je voor opgepakt kunnen worden. Van 't Reve schreef over seks met God, maar eenzelfde diepgaand en ranzig epistel schrijven over anale plezierigheden met een wulps sekskoninginnetje, kan je weleens een behoorlijk probleem opleveren. Wat je ook doet of schrijft, voor je het weet hijgt de RVD als een wilde hond in je nek.

Dus is het zaak je aangaande onze koningin enigszins koest te houden als columnist. Dat staat nog los van het feit dat klaarblijkelijk nog steeds ruim viervijfde van de bevolking fervent voor het behoud van het koningshuis is, al zal datzelfde onderzoek ongetwijfeld hele andere statisitieken opleveren als niet de RVD, maar het Nieuw Republikeins Genootschap het zou uitvoeren. We hebben met minder dan tien procent wekelijkse kerkgangers (moslims meegeteld) nog wel overal koopzondagen.

En met in elke discussie direct het niet te beargumenteren argument 'ja maar de PR van een koning(in) levert ons miljárden per jaar óp! Afschaffen snijdt onszelf in de vingers!', zal het koningshuis inderdaad nog wel decennia blijven, of Wimlex moet iets behoorlijker verkloten dan hij tot nu toe al heeft gedaan aangaande pers, Mozambique et cetera. Geen ellenlang betoog tegen het koningshuis dit keer, dus. Het is toch zinloos. Wat wél van belang is, is vrijheid, gelijkheid en broederschap.

Vrijheid, omdat we die na die kutmoffen hebben gewonnen en koesteren. Iemand opsluiten omdat hij een waxinelichtjeshouder tegen de Gouden Koets aanslingert, soit. In de eighties deden ze dat ook met rookbomgooiers. Toen werd men echter na een tijdje weer vrijgelaten. Een jáár in voorarrest, púúr omdat het om de Heilige, Onschendbare, Eeuwige, Oranje, Heerlijkheid van een Majesteit gaat. Zo ook de Damschreeuwer, overigens, een arme enigszins ontspoorde vent die nu ook voor elke scheet de maximale drie weken mag blijven zitten.

En já, het JAAR gevangenschap zonder veroordeling is puur om Bea. Ik stel me voor de lol voor dat ik naar het politiebureau ga omdat iemand een waxinelichtjeshouder tegen mijn auto heeft gegooid. Al heb ik vanuit zeven standpunten live 3D-camerastreams, zesendertig woedende hooivorkgetuigen achter me in de politielobby bij de donuts en het koffiezetapparaat paraat om hun verhaal te doen, al heb ik een gros pagina's geschreven verklaringen en dertigduizend verontruste handtekeningen, al lever ik de dader middels een humaan burgerarrest voor de voeten van de politie áán, dan nog zou de agent in kwestie z'n schouders ophalen en mompelen “dan komt u bij óns? Belt u maar met de verzekering, hier hebben we geen tijd voor.”

Die rechtsongelijkheid moet wat mij betreft zo snel mogelijk stoppen. Of we worden allemaal behandeld als volwaardige mensen die serieus genomen dienen te worden, of ook Beatrix krijgt nul op het rekest bij een aangifte van vernieling, bedreiging of crap-in-your-pantsing. Blauw bloed maakt mij geen donder uit, ze zijn even sterfelijk en faalbaar als elk mens, wellicht zelfs wat meer wegens de honderden jaren incest tussen de diverse adellijke families Europawijd, ze begaan ook nu nog enorme blunders van Wimlex' Villa en Camilla tot Lockheed en nazikoning Edward VIII, maar tóch is er die onschendbaarheid.

Toch is het in de onsterfelijke woorden van Orwell heel simpel gezegd: “All animals are equal, but some animals are more equal than others.” En dat is, 163 jaar na de grondwetswijzigingen, 94 jaar na de (Russische) Revolutie, 20 jaar na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en daarmee het eind van welke ideologische strijd dan ook, onbestaanbaar, onbegrijpelijk, onwenselijk, onoirbaar en ontoelaatbaar dat plofkop Lexus binnenkort als demigod verheven kan zijn boven welke wetgeving ook, een more-equal-than-others-Sonderbehandlung krijgt.

Ik zie het wetsartikel dat Beatrix nog altijd verheft boven het klootjesvolk niet alleen graag geschrapt, ik zou zoals al gezegd ook graag een écht gelijke monniken, gelijke kappen-verhaal zien: ik ben daarom er benieuwd hoe men om zal gaan met de verwarde “ik geloof in Allah maar gelukkig heb ik geen bom”-vent, al vrees ik het ergste; hij lijkt in no-time voor eeuwig naar een psychiatrische inrichting verwezen te zijn. Want als je ook maar een schéét laat in de omgeving van Beatrix, moet je wel een verdómd goed Breivik-manifest geschreven hebben om te verklaren wat je redenen zijn voor majesteitsbeledigende flatulentie. En zelfs dan kun je rekenen op jarenlange tralies voor je neus.

Het lijkt me te triest om waarheid te zijn, maar het is de bittere pil die 'realiteit' heet en die eenieder moet slikken: de Koning(in) is nog altijd God in Nederland (en leeft als God in Frankrijk, Mozambique en/of Lech).

Lees ook:

delen |