Pijltjes schieten. Ik gebruikte er de NCRV-gids altijd voor vroeger. Die likte het lekkerst. Je kreeg er de mooiste pijlen mee. Ik knipte lange repen papier uit de gids. Welke dag, dat maakte geen verschil. Zaterdagen schoten net zo nauwkeurig als maandagen. De strook papier wikkelde je om wijs- en middelvinger. Dan trok je de wikkel voorzichtig in een scherpe punt, bevochtigde je met je tong het stukje papier aan het uiteinde en je had een pijl. In een PVC-buis leggen, mikken en blazen maar. Ik schat dat ik indertijd de programmering van dik een half jaar televisie door open ramen in de buurt moet hebben geschoten. Leuk als je tien bent, stom als je elf wordt. Zo snel gaat dat. Bij de meesten tenminste, want niet alle kleintjes worden groot.
Pijltjes worden ijzeren balletjes, een PVC-buis wordt een luchtbuks en open ramen worden gesloten autoruiten. Et voilá, bizarre toestanden op de snelweg zijn geboren. Nederland is in de ban van een snelwegschutter. Alsof een waxinelichthoudersmijter en een Damschreeuwer nog niet genoeg zijn. Het kan gekker. Afgelopen maandag heeft Malle Eppie voor de vierendertigste keer een auto beschoten. Achterruit aan diggelen en de bestuurder over zijn toeren. Wanneer bedenk je dat je op rijdende auto's gaat schieten? Hoeveel pillen moet je hebben geslikt (of juist hebben overgeslagen) om met een buks in lang helmgras te gaan liggen wachten, totdat er een rode Fiat Panda voorbij komt? Ik denk veel. Heel veel. En dan het aantal beschietingen! Bij één keer denk ik nog aan iemand die het moeilijk heeft met een prijsverhoging van het ANWB-lidmaatschap, maar vierendertig keer? Dan is er meer aan de hand dan voor de tweede keer in een week een lekke band hebben en een rood stoplicht tegenkomen waar je niet op zit te wachten.
Dat er een verknipte maniak in de struiken langs de snelweg op auto's schiet is erg. Maar erger is de aandacht voor deze mislukkeling. Ik vraag me af of ik de enige ben die het door heeft. Die door heeft dat juist televisie en kranten zorgen dat hij blijft aanleggen voor weer een nietsvermoedende automobilist op de A29. Thuis lieten ze mij vroeger gewoon mijn gang gaan met mijn pijltjes. Niet te veel van zeggen, dan waait het zo weer over.
Reacties op dit bericht
quote:Nou.... er waren serieverkrachters die los van hun andere needs ook media needs nodig hadden. Ik ben het met je eens dat het aannames zijn. Ikben het met je eens dat op dit moment niet bekend is wat de schieter of schieters (copy gedrag??) drijft. En die laatste groep he, die copy verkrachters en copy schieters....Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 18:47 schreef B-FliP het volgende:
Ik weet niet, een btje kip-ei verhaal wat ook maar op aannames is gebaseerd.. Wie weet welke motivatie deze verknipte freak heeft om op auto's te schieten... Aandacht in de media kan zijn, maar er zijn zoveel meer redenen te bedenken waarom iemand iets doet.. Een serieverkrachter die continu in het nieuws komt doet het waarschijnlijk ook niet omdat hij dan de voorpagina wil halen..
harry64 (Redactie Frontpage) 31-08-2011 @ 01:09
quote:Helemaal mee eensOp woensdag 31 augustus 2011 @ 01:09 schreef harry64 het volgende:
[...]
Stel dat het inderdaad om aandacht zou gaan, en er wordt geen aandacht aan besteed. De gek zou ook nog kunnen besluiten tot nog radicalere acties om die aandacht alsnog te krijgen.
Karrs (Moderator Frontpage) 31-08-2011 @ 13:22
quote:Waarom? Misschien is het een mediageil-iemand die graag kat-en-muisspelletjes speelt. Dat maakt iemand nog niet gelijk een potentiele TBS-klant.Op woensdag 31 augustus 2011 @ 13:22 schreef Karrs het volgende:
Plus TBS, natuurlijk, want gek is hij.
