Een psychiater kan ieder kind een geestelijke stoornis toekennen door het gedrag te vangen in een medisch model. Druk of juist stil zijn, verlegen, angstig of juist agressief. Ook bij onschuldig gedrag dat hoort bij het kind zijn, zoals spontaniteit, antwoord geven voor je beurt, afgeleid zijn van de schooltaken. Achterblijvende schoolprestaties worden aangevoerd als argument voor een psychiatrisch onderzoek. Wat handig dat we een officiële diagnose hebben voor kinderen die te lastig zijn of te stil, slecht luisteren, hun werk niet afmaken. Werden ze vroeger “stout” of “eenzelvig” genoemd – soms met een frons, soms met een glimlach van erkenning dat het nu eenmaal gewone kinderen waren – tegenwoordig weten we dat ze een stoornis hebben van biologische of genetische oorsprong.
Het screenen van kinderen op ‘stoornissen’ gebeurt steeds meer standaard, steeds intentiever en op steeds jongere leeftijd. Ouders worden onder druk gezet hun kind een onderzoek te laten ondergaan. Een dreumes die wat in zichzelf gekeerd of juist heel actief is of wat voor opvallend gedrag ook, zal geen beweging meer kunnen maken of uiting kunnen doen zonder dat deskundigen het nauwlettend volgen. De jongste kinderen worden bekeken en afgeluisterd, waarbij men actief zoekt naar afwijkend gedrag. Eenmaal een ernstig klinkende diagnose, krijgen ouders voorlichting over hoe de ‘stoornis’ doordringt in de ontwikkeling van het kind en hoe het gezin er onder zal lijden. Een aanpak gericht om het gedrag te verbeteren, meestal ook met ‘medicijnen’ is de standaard ‘behandeling’.
Veel ouders krijgen het advies het kind in een instelling te laten plaatsen, willen ze nog een leven hebben.
Speciaal onderwijs is een vermomming van een uitsluitingprincipe en een glijbaan naar levenslange arbeidsongeschiktheid. Iemand die pas op jongvolwassen leeftijd een diagnose kreeg heeft veel meer kans op een succesvol leven, dan wie als zesjarige, peuter of zelfs baby al patiënt was.
Kinderen en volwassenen die niet voldoen aan het gemiddelde, worden weggezet als een aparte groep, waarbij behandelaars uitsluiting, het tegen hun wil vasthouden en zelfs martelen van mensen legitimeerden.
Er zijn sneller escalaties, omdat de mening van een omstreden arts bepaalt wat er met iemand gebeurt en wat normaal is en wat gestoord. Weet dat homoseksualiteit tot in de jaren zeventig ook een psychiatrische diagnose was.
Als uitwerking in de samenleving betekent dit dat mensen het basale respect als mens (je bent onschuldig totdat het tegendeel bewezen is) al verloren hebben.
Psychische problemen bestaan weliswaar, maar zelden kijkt men naar de positie van iemand, zoals bepaalde ervaringen in de (vroege) kindertijd, financiële problemen, relatieproblemen, eenzaamheid, een verlieservaring. Het ligt altijd alleen aan de patiënt zelf, die volgens de meeste psychiaters een ernstige persoonlijkheidsstoornis heeft, genetisch bepaald "uiteraard". Voor iemands verhaal is geen aandacht, hoewel er geen wetenschappelijk bewijs is voor een chemisch onbalans of genetisch defect.
Je persoonlijkheid is niet veilig in de psychiatrie. Je denken, je beleving, je handelen, alles wordt gelinkt aan een ziektebeeld. Vrijheid van meningsuiting is wel het laatste dat je aan zult treffen in de psychiatrie.
Door middel van intimidatie, bedreigingen en als het nodig is geweld, krijgen behandelaren patiënten zover dat ze ‘zorg’ accepteren. Instellingen, ‘bemoeizorg’, beschermd of begeleid wonen, waar ‘hulpverleners’ regels kunnen opleggen en die ‘afspraken’ kunnen noemen. Patiënten kunnen geen autonomie opbouwen.
De psychiatrie is nauw verwant aan eugenetica (Rasverbetering). ‘Goede’ Duitse doktoren leverden zowel de theorie als de technieken voor Hitlers uitroeiing van de Joden: zij vermoordden honderdduizenden geesteszieke patiënten VOORDAT de Nazi’s de vernietigingskampen bouwden.
De band tussen Hitler en de psychiaters was zo nauw dat veel uit Mein Kampf letterlijk overeenkomt met de taal en de toon uit de belangrijke internationale vakbladen en psychiatrische studieboeken uit die periode. Om enkele passages in Mein Kampf te citeren:
“Eisen dat zwakzinnigen belet wordt even zwakzinnig nageslacht voort te brengen is een eis die om de meest zuivere reden wordt gesteld en, indien systematisch uitgevoerd, de meest humane daad van de mensheid betekent…”
“Zij die fysiek en geestelijk ongezond en onwaardig zijn, moeten hun lijden niet in de lichamen van hun kinderen laten voortduren… ”
“Het voorkomen van de mogelijkheid en de gelegenheid tot voortplanten bij fysiek gedegenereerden en geesteszieken … zou de mensheid niet alleen van een immens ongeluk bevrijden, maar tevens leiden naar een herstel dat vandaag de dag nauwelijks denkbaar lijkt.”
Nadat hij de macht had gegrepen, kreeg Hitler steun van psychiaters en sociale wetenschappers van over de hele wereld. Artikelen in de meest toonaangevende medische vakbladen van de wereld bestudeerden en prezen Hitlers eugenetische wetgeving en beleidsmaatregelen.
Eugenetica is een boterzachte wetenschap, bedacht door Francis Galton, een neef van Charles Darwin, die zich uitbreidde naar Amerika (Margaret Sanger, Planned Parenthood) en was tevens ook een belangrijke (pseudo)wetenschappelijke basis voor het nazibeleid.
De politieke beslissing van wie zich mocht voortplanten en wie niet, wordt tot de dag van vandaag toegepast door middel van o.a. gedwongen sterilisaties.
Onder andere in de psychiatrie vinden gedwongen sterilisaties en gedwongen abortussen plaats of mogen patiënten geen relatie hebben.
Kinderen van ouders met een diagnose, krijgen te horen dat de ziekte of stoornis erfelijk is. Mensen met een psychiatrische diagnose of een verstandelijke beperking krijgen hun kind niet altijd mee uit het ziekenhuis, zelfs als niets bijzonders met die mensen aan de hand is.
Ook het ontvoeren en indoctrineren van kinderen wordt gelegitimeerd met de retoriek: Het belang van het kind.
Ze spreken van een kind dat in zijn ontwikkeling wordt bedreigd, maar wat dat dan inhoudt? En wat heeft jeugdzorg zelf te bieden?
Kinderen kunnen zonder uitleg met politiegeweld van het schoolplein, uit huis of uit bed worden gesleurd en naar een geheim adres worden gebracht.
De thuissituatie moet wel heel schrijnend zijn wil een kind beter af zijn in een instelling of bij een pleeggezin. Veel kinderen zijn volledig bang gemaakt en geïndoctrineerd. Eens per maand een uurtje hun ouders mogen zien, zijn geen uitzonderingen. Ze kunnen niet vrijuit praten, er luistert altijd iemand mee. Kinderen durven niet te huilen of over iets anders te praten dan de koetjes en kalfjes, omdat er anders weer iets met ze kan gebeuren.
Jeugdzorg zegt zelf niet aan waarheidsvinding te doen. We leven in een land van vrijheid van meningsuiting. Het staat ook iedere instantie vrij om een mening op papier te zetten, met verregaande conclusies, gebaseerd op een mondeling onderhoud. Deskundigen nemen dossiers en rapportages klakkeloos van elkaar over.
Waar ouders alles driedubbel moeten bewijzen bij de rechtbank, nemen kinderrechters gewoonlijk aan dat de beweringen van jeugdzorg en de Raad van de kinderbescherming, kloppen
Er zitten honderden kinderen in de cel, niet omdat ze een misdrijf hebben begaan, maar omdat er geen andere plek is, of omdat het kind een psychiatrische diagnose heeft. Bijna 1300 kinderen met gedragsproblemen zitten in justitiële jeugdinrichtingen, omdat de reguliere hulpverlening geen plaats heeft. Eén uur bezoek per week, daar moeten die kinderen zeven dagen op teren. Ook met de feestdagen mogen ze geen bezoek ontvangen.
Hetzelfde regime voor onschuldige kinderen als voor wie iets strafbaars heeft gedaan. Sterker nog: criminelen lopen vaak vrij rond. Kinderen die weg lopen uit de inrichting en in prostitutie belanden, kunnen zonder pardon achter tralies worden gezet. De Pooiers zelf, daar kan de politie niets aan doen.
Het is een schending van de mensenrechten: Artikel 37b: de Staten die partij zijn, waarborgen dat geen enkel kind op onwettige of willekeurige wijze van zijn vrijheid wordt beroofd.
Als jeugdzorg de regeltjes maar nakomt, zijn ze in ieder geval gedekt. Er zijn wel toegewijde mensen bij wie het om het kind gaat en die de gezinssituatie willen verbeteren, maar zij worden belemmerd door procedures en administratieve rompslomp. 80% van de tijd gaat op aan papierwerk.
Met als gevolg dat mensen het recht in eigen hand nemen. Gezinnen vluchten naar het buitenland. Als kinderen naar willekeur worden weggerukt bij het gezin en opgesloten, waar blijft dan de intuïtie om op het rechte pad te blijven? Mensen begaan eerder een misdaad omdat ze weinig meer te verliezen hebben en geen voorbeeld kunnen volgen.
Weglopen of andere probleemgedrag is een schreeuw om hulp. Er kan pas echt iets veranderen als men een kindgericht beleid gaat voeren, afgestemd op de situatie en de persoon, in plaats van enkel procedures voeren. Weliswaar zijn er veel ouders die begeleiding nodig hebben voor een positiever contact met hun kind. Inzicht in de situatie. Het kind zou zelf ook een stem moeten krijgen in wat er moet veranderen thuis.
Er zijn kinderen die echt gevaar lopen thuis. Die in elkaar geslagen, misbruikt of ernstig verwaarloosd worden. Zij hebben een liefdevol thuis nodig, bij mensen die werkelijk om het kind geven en begrijpen wat het heeft doorgemaakt, in plaats van gewoon brood op de plank moeten hebben.
‘Deskundigen’ die hun patiënten of cliënten niet als mensen zien en zich niets in hen interesseren, kunnen beter wat anders gaan doen met hun leven. Worden ze zelf ook gelukkiger van.
Zien deze functionarissen achter de rapporten, diagnoses en prognoses nog de persoon en de nood?
Patiënten begrijpen elkaar doorgaans beter dan een hulpverlener hen begrijpt. Waarom? Omdat ze van mens tot mens met elkaar praten. Zij hebben het zelf ervaren en kunnen daarom op veel dieper niveau contact hebben.
Ook tussen een hulpverlener en een patiënt kan een vertrouwensband ontstaan, als er naar het verhaal van de patiënt geluisterd wordt, in plaats te stigmatiseren en de wil op te leggen. Ook de patiënt is een mens met z’n eigen gevoelens, gedachten, beleving en persoonlijkheid. Een open mind is nodig om iemand echt te begrijpen.
Als ik iemand zie gillen of huilen, zie ik geen ‘waanzinnige’.
Ik voel en zie dan intens verdriet, angst of pijn.
Bronnen: Psychiatrie-als-leerschool-voor-de-holocaust
Baby_Hendrikus_mag_weer_naar_huis
Ervaringsdeskundige-over-dwangopname-dwangbehandeling
Jeugdinrichtingen-een-uit-de-hand-gelopen-landelijke-tragedie
Medische-inquisitie-de-pedagogische-gestapo-en-moeders
Reacties op dit bericht
Xessive (Weblogger) 29-08-2011 @ 01:05
quote:Ik heb nog niet de tijd genomen het filmpje helemaal te bekijken, maar hulde! Een verhaal dat zegt waar het op staat en aan duidelijkheid niets te wensen over laat.Op maandag 29 augustus 2011 @ 01:03 schreef jeugdzorgbeleid het volgende:
Ik heb ook een filmpje gemaakt waarin een arts mij vertelde via de camera dat het huidige jeugdzorgbeleid een bedreiging is voor de volksgezondheid http://www.youtube.com/watch?v=4yJrqjmVWuw
quote:Het zou mooi zijn als het inderdaad zo gaat en dat gebeurt als de zogenaamde patiënten en hun familie het systeem doorzien en in hun kracht gaan staan.Op maandag 29 augustus 2011 @ 01:05 schreef Xessive het volgende:
Het mooie is natuurlijk dat je bij iedereen wel een bepaalde afwijking van de norm kan vinden. En als iedereen straks gek is, is niemand dat meer.
quote:Ik heb zelf de stap genomen om mezelf te laten onderzoeken in mijn late tienertijd. Ik denk dat als ik eerder de diagnose had gehad ik helemaal vervreemd was geraakt door een etiket. Ook zou ik veel minder geleerd hebben met dingen om te gaan omdat ik alles zou toewijzen aan dat etiket, het als een excuus gaan gebruiken, ook gebruiken ouders het dan als excuus voor je gedrag zodat je niet meer gecorrigeerd wordt.. Uiteindelijk is normaal relatief, en wat voor een ander normaal is, hoeft voor iemand anders weer niet normaal te zijn. Met of zonder etiket.Op maandag 29 augustus 2011 @ 11:42 schreef Demon-X het volgende:
Ik had zelf liever wat eerder een diagnose, maar ja ik kreeg het gevoel voorgelogen te worden op m'n 12e door de psychologe en besloot niet meer te gaan. 10 jaar later kom ik er eindelijk eens achter waarom mij niks loopt zoals het zou moeten.
Naar mijn mening ligt het probleem echter meer bij de ouders dan de jeugdzorg wat betreft beslissingen nemen zonder het kind er überhaupt over in te lichten.
quote:Als antwoord op je eerste vraag, om aan te tonen dat de psychiatrie fascistisch is vanuit de kern. Wil niet uitsluiten dat er ook welwillende therapeuten zijn, maar als wetenschap deugt het gewoon niet.Op maandag 29 augustus 2011 @ 10:52 schreef TimMer1981 het volgende:
Op zich eens, maar waarom altijd gelijk de nazi's en ubermenschen erbij halen?
Die discussie is een bijzonder hellend vlak: aan de ene kant wil je inderdaad geen superras creëeren omdat het menselijke dan weg is, maar aan de andere kant is het maar de vraag of je wel eerlijk tegenover je nageslacht bent als je de wetenschappelijke mogelijkheden hebt om ellende te voorkomen.
Ik zou de column beperkt hebben tot psychiatrie in Nederland, dat onderwerp op zich is al enorm groot en daar zit slechts een symptoom van het probleem.
Het probleem is namelijk niet de psychiatrie, het is de complete toplaag van de maatschappij: politiek, onderwijs, wetenschap en bedrijfsleven. Stuk voor stuk willen die alleen maar perfecte, hyperproductieve slaafjes die hun mond houden, niet zelf nadenken en blijven doorwerken op ziekelijk hoog tempo tot hun 85e (pensioenleeftijd over 20 jaar). Psychiatrie is slechts een werktuig van deze club.
Wil je hier dus wat aan doen dan zul je dus de complete mindset van deze maatschappij moeten veranderen; iets wat niet van vandaag op morgen zal gaan gebeuren.
quote:Een anoniem telefoontje kan genoeg zijn om cliënt van jeugdzorg te worden.Op maandag 29 augustus 2011 @ 10:39 schreef CC040 het volgende:
goed geschreven.
heel lomp:
"Eisen dat zwakzinnigen belet wordt even zwakzinnig nageslacht voort te brengen is een eis die om de meest zuivere reden wordt gesteld en, indien systematisch uitgevoerd, de meest humane daad van de mensheid betekent..."
dit moet ook zeker niet worden aangemoedigd imo.
maar ja schrijnende gevallen.. jeugdzorg..
.. maar jeugdzorg komt er toch niet zo maar bij kijken? niet dat dat hun handelingen altijd per se goed maakt.
quote:Hoi,Op maandag 29 augustus 2011 @ 11:42 schreef Demon-X het volgende:
Ik had zelf liever wat eerder een diagnose, maar ja ik kreeg het gevoel voorgelogen te worden op m'n 12e door de psychologe en besloot niet meer te gaan. 10 jaar later kom ik er eindelijk eens achter waarom mij niks loopt zoals het zou moeten.
Naar mijn mening ligt het probleem echter meer bij de ouders dan de jeugdzorg wat betreft beslissingen nemen zonder het kind er überhaupt over in te lichten.
quote:Mooi en duidelijk verwoord!Op maandag 29 augustus 2011 @ 13:26 schreef B-FliP het volgende:
[..]
Ik heb zelf de stap genomen om mezelf te laten onderzoeken in mijn late tienertijd. Ik denk dat als ik eerder de diagnose had gehad ik helemaal vervreemd was geraakt door een etiket. Ook zou ik veel minder geleerd hebben met dingen om te gaan omdat ik alles zou toewijzen aan dat etiket, het als een excuus gaan gebruiken, ook gebruiken ouders had dan als excuus voor je gedrag zodat je niet meer gecorrigeerd wordt.. Uiteindelijk is normaal relatief, en wat voor een ander normaal is, hoeft voor iemand anders weer niet normaal te zijn. Met of zonder etiket.
Een bevestiging dat je als kind 'anders'bent is niet handig, dan wordt je ook anders behandeld (door je omgeving, maar ook door je ouders) wat vaak helemaal niet ten goede komt van de ontwikkeling. Wat handig is is dat je de dingen die je niet kan verklaren een plaats kan geven, en dat kan je toch pas op een latere leeftijd doen, je kan dan meer relativeren en dingen plaatsen, dat kan je als kind gewoonweg niet.. Ik ben blij dat ik niet eerder de diagnose ADD gehad heb, want ik heb het naar mijn hand weten te zetten, en leren omgaan met de drempels, ik leer enorm snel alleen al door hyperfocus en geinteresseerd te zijn in dingen, ook blijft alles snel en lang hangen. Dat ik wat stiller was, en geen motivatie voor school kon opbrengen, en ik moeite had met bepaalde verantwoordelijkheden en disciplines is niet zozeer iets ergs... Ik ben er mee opgegroeid, en heb er mee om leren gaan. Daar moet je als kind gewoon de kans voor krijgen.
peets (Redactie Frontpage) 29-08-2011 @ 16:17
quote:Ik herken wel je verontwaardiging.Op maandag 29 augustus 2011 @ 16:17 schreef peets het volgende:
Ik heb eerlijk gezegd grote moeite met de toon die je zet. Je beroept je vervolgens op wat links, waar je jouw waarheid mee onderbouwt.
Ik geloof zeker dat er gevallen zijn, waarbij jeugdzorg en/of de psychiatrie gefaald hebben. Die gevallen kennen we, want ze worden breed in het nieuws gebracht. Maar daarmee is niet gezegd dat er niets van deugt. Je vervalt in het 'hedendaagse' stigmatiseren, een groep deugt niet, dus deugen ze allemaal niet. Jammer, want dat doen er al zoveel.
Ik werk zelf in het Speciaal onderwijs. De kinderen die daar zitten, zitten daar niet om 'los van de maatschappij te raken/koppelen'. Integendeel, juist om ze een redelijke kans van slagen te geven binnen de maatschappij. We sluiten ze niet op, gaan niet voor 'het etiketje' en al die andere dingen die jij ons verwijt.Wij zien geen etiketjes maar wij zien leuke, originele maar ook kwetsbare kinderen.
We bieden veel structuur, goed onderwijs, een luisterend oor, aandacht en leren de kinderen adequaat omgaan met hun problemen. In overleg en in samenspraak met hun ouders.
Voor deze kinderen was het echt minder effectief geweest om binnen groepen van rond de 30 kinderen te functioneren. Zij hebben behoefte aan meer begeleiding en minder grote groepen.
En zo werken alle Speciaal onderwijs scholen. Kindgericht, uitgaand van de onderwijsbehoeftes van deze kinderen.
Ik zou zeggen, neem ook daar eens een kijkje.
En als kinderen uit huis geplaatst worden, uiteindelijk, reken maar dat er dan thuis heel wat aan de hand is. Het heeft nooit de voorkeur.
Zet je gekleurde bril eens af en ga gewoon eens kijken in de praktijk. Dan zul je zien dat de betrokkenheid met de kinderen en hun ouders groot is. Juist om alle kinderen een eerlijke en goede kans te geven.
peets (Redactie Frontpage) 29-08-2011 @ 17:41
peets (Redactie Frontpage) 29-08-2011 @ 18:04
quote:Dag Peets,Op maandag 29 augustus 2011 @ 16:17 schreef peets het volgende:
Ik heb eerlijk gezegd grote moeite met de toon die je zet. Je beroept je vervolgens op wat links, waar je jouw waarheid mee onderbouwt.
Ik geloof zeker dat er gevallen zijn, waarbij jeugdzorg en/of de psychiatrie gefaald hebben. Die gevallen kennen we, want ze worden breed in het nieuws gebracht. Maar daarmee is niet gezegd dat er niets van deugt. Je vervalt in het 'hedendaagse' stigmatiseren, een groep deugt niet, dus deugen ze allemaal niet. Jammer, want dat doen er al zoveel.
Ik werk zelf in het Speciaal onderwijs. De kinderen die daar zitten, zitten daar niet om 'los van de maatschappij te raken/koppelen'. Integendeel, juist om ze een redelijke kans van slagen te geven binnen de maatschappij. We sluiten ze niet op, gaan niet voor 'het etiketje' en al die andere dingen die jij ons verwijt.Wij zien geen etiketjes maar wij zien leuke, originele maar ook kwetsbare kinderen.
We bieden veel structuur, goed onderwijs, een luisterend oor, aandacht en leren de kinderen adequaat omgaan met hun problemen. In overleg en in samenspraak met hun ouders.
Voor deze kinderen was het echt minder effectief geweest om binnen groepen van rond de 30 kinderen te functioneren. Zij hebben behoefte aan meer begeleiding en minder grote groepen.
En zo werken alle Speciaal onderwijs scholen. Kindgericht, uitgaand van de onderwijsbehoeftes van deze kinderen.
Ik zou zeggen, neem ook daar eens een kijkje.
En als kinderen uit huis geplaatst worden, uiteindelijk, reken maar dat er dan thuis heel wat aan de hand is. Het heeft nooit de voorkeur.
Zet je gekleurde bril eens af en ga gewoon eens kijken in de praktijk. Dan zul je zien dat de betrokkenheid met de kinderen en hun ouders groot is. Juist om alle kinderen een eerlijke en goede kans te geven.
quote:Dag Claro,Op maandag 29 augustus 2011 @ 17:13 schreef Claro het volgende:
[..]
Ik herken wel je verontwaardiging.
Als ik de andere reacties hierboven lees; mooie, open en kwetsbaar. Kennelijk heeft Sarah toch iets geraakt, wat voor mensen herkenbaar is.
Ik ben het wel met Sarah eens dat er veels te snel een predikaat (middels onderzoek) op kinderen wordt gelegd.
Ik ben het ook met de inhoud van je reactie eens trouwens. Ik zou er zelf alleen niet voor kiezen om te schermen dat Sarah zich baseert op wat links en jij in het onderwijs werkt. Vind ik wat jammer omdat ik het geen recht vindt doen aan de passie van Sarah en ik toch het idee heb dat ook zij weet waar ze het over heeft, net als jij. Dus geen onderscheid in wie zich waar op baseert en de 1 meer weet dan de ander. Dat kunnen we beter aan de Corine Ruiters van deze wereld overlaten.
Netsplitter (Forum Admin) 30-08-2011 @ 13:18
Netsplitter (Forum Admin) 30-08-2011 @ 13:20
quote:En dit is gewoon een vendetta tegen die joris.Op maandag 29 augustus 2011 @ 18:55 schreef jeugdzorgbeleid het volgende:
Het probleem ligt bij de overheid want immers die bieden de burger geen rechtbescherming omdat ze niet aan waarheidsvinding doen.
De kinderbescherming waar Joris Demmink verantwoordelijk voor is,is een onderdeel van justitie.
Volgens het landelijke directie van de kinderbescherming alswel de ministerie van VWS zeggen dat er niet in de wet staat verankert dat ze aan waarheidsvinding moeten doen.
Wel is zo dat ze beleidsmatig trachten zoveel mogelijk waarheidsvinding getrouw te handelen.
In andere woorden: Wie is op dat moment de raadsonderzoeker en hoe pedagogisch en ethisch is die persoon zelf ontwikkeld.
De kinderbescherming heeft wel de wettelijke taak de kinderrechter te adviseren.
Terwijl veel ouders beschuldigd worden van strafbare feiten wordt alles op civielrechtelijk afgehandeld.
Bij de uithuisplaatsingen wordt eerst per fax een VOTS aangevraagd en terwijl de politie vaak inhoudelijk niks weten van de casus gaan ze wel helpen de kinderen uithuis te halen.
Er wordt geen procesverbaal en/of mutatie opgemaakt.
Zodra de kinderrechter een uitspraak heeft gedaan trekt de overheid zich terug en is de burger overgeleverd aan willekeur van stichtingen.
Hoeveel gevallen zijn er dat ouders hulp zoeken en i.p.v dat ze hulp krijgen worden de kinderen uithuis gehaald en onthecht van de familiebanden? Heel veel kinderen...duizenden kinderen!
Nog iets...Joris Demmink word al 16 jaar zwaar verdacht van pedofilie maar mag blijven werken bij Justitie immers de aantijgingen zijn gebaseerd op veronderstellingen zegt men.
Okee..waarom mag Joris Demmink wel aanblijven omdat het veronderstellingen zijn maar wel onder zijn verantwoordelijkheid duizenden kinderen weggehaald worden uit de gezinnen?
De verhouding klopt niet, want er word heel veel kinderen uithuis gehaald waar niks mee aan de hand is in vergelijking met kinderen waar wel iets mee aan de hand is.
De kinderrechter is daarintegen wel wettelijk verplicht aan waarheidsvinding te doen wet op rechtvordering artikel 20-21
Je zal kunnen stellen of justitie stelt de rechter niet in staat om fatsoenlijk hun werk te doen alswel de rechter is strafbaar.
Nederland is reeds al 3 maal toe veroordeelt wegens schending van mensenrechten door het europese hof.
Ook ik ben in mijn persoonlijke casus bij de poot gepakt,zie:
Edwin Lauxen heeft geen Strafblad maar een AIVD verklaring van geen bezwaar
http://www.youtube.com/watch?v=H3L9dWZx4wA
quote:Toch bedankt voor je zeer waardevolle en gefundeerde bijdrageOp dinsdag 30 augustus 2011 @ 13:18 schreef Netsplitter het volgende:
Na je tweede alinea ben ik gestopt met lezen.
Wat een onzin ben je aan het typen zeg.
Dit komt over als iemand die zwaar gefrustreerd is over het verleden en daar nog stevig in leeft.
Ik heb de rest even snel gescanned, maar ook daar kom ik een hoop ongefundeerde frustratie in tegen.
quote:Nou nou nou, moet dat nu zo? Dat zijn best forse uitspraken, het komt op mij over als een persoonlijke kwalificatie van de schrijfster.Is dat ook je bedoeling? Kijk, geef dan aan waarom je vindt wat je vindt.Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 13:18 schreef Netsplitter het volgende:
Na je tweede alinea ben ik gestopt met lezen.
Wat een onzin ben je aan het typen zeg.
Dit komt over als iemand die zwaar gefrustreerd is over het verleden en daar nog stevig in leeft.
Ik heb de rest even snel gescanned, maar ook daar kom ik een hoop ongefundeerde frustratie in tegen.
harry64 (Redactie Frontpage) 30-08-2011 @ 16:57
quote:Die Joris? Maak er maar dé Joris Demmink van.Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 13:20 schreef Netsplitter het volgende:
[..]
En dit is gewoon een vendetta tegen die joris.
Dit omdat een kind vanaf 12 jaar namelijk persoonlijk bij de kinderrechter mag komen om zijn/haar verhaal te doen.
Netsplitter (Forum Admin) 30-08-2011 @ 16:59
quote:Iemand die dit schrijft:Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 16:43 schreef Claro het volgende:
[..]
Nou nou nou, moet dat nu zo? Dat zijn best forse uitspraken, het komt op mij over als een persoonlijke kwalificatie van de schrijfster.Is dat ook je bedoeling? Kijk, geef dan aan waarom je vindt wat je vindt.
Ik zag nog een toevoeging bij je naam "forum adm". Wat betekent dat eigenlijk?
quote:weet naar mijn idee niet waar ze het over heeft.Speciaal onderwijs is een vermomming van een uitsluitingprincipe en een glijbaan naar levenslange arbeidsongeschiktheid.
quote:Ik had gisteren ook al wat research gedaan. En ben het met je eens dat je niet zomaar over Demmink de zaak kunt wegwuiven met "12 jarige mogen hun verhaal voor de rechter doen".Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 16:57 schreef harry64 het volgende:
[..]
Die Joris? Maak er maar dé Joris Demmink van.
Lees je eerst maar eens in omtrent Joris Demmink voordat je commentaar geeft.
quote:Dank je wel, het wordt voor mij duidelijker.Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 16:59 schreef Netsplitter het volgende:
[..]
Iemand die dit schrijft:
[..]
weet naar mijn idee niet waar ze het over heeft.
Daarbij komen er een partij aanname's voorbij die te bizar voor woorden zijn.
En dat ze mein kampf er bij haalt is sowieso voor mij voldoende om verder niet in discussie te gaan.
Forum adm betekend Forum Administrator.
Netsplitter (Forum Admin) 30-08-2011 @ 17:15
quote:Is die ooit veroordeeld?Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 16:57 schreef harry64 het volgende:
[..]
Die Joris? Maak er maar dé Joris Demmink van.
Lees je eerst maar eens in omtrent Joris Demmink voordat je commentaar geeft.
Netsplitter (Forum Admin) 30-08-2011 @ 17:19
quote:Als je een column schrijft kan je tegengas verwachten.Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 17:06 schreef Claro het volgende:
[..]
Dank je wel, het wordt voor mij duidelijker.
Iedere vergelijking met Mein Kamp kent een gevaar, dat ben ik met je eens. En dat soort vergelijkingen worden, van wat ik lees, nogal oneigenlijk gebruikt.
Wat Sarah over het speciaal onderwijs schrijft; ik begrijp je reactie. Peets voelde zich daar ook over aangesproken. En Sarah heeft daar ook op gereageerd. En dus heb ik voor beide partijen (jij en Peets in het onderwijs, Sarah als iemand die speciaal onderwijs genoten heeft) begrip.
Ik weet niet hoe het op forumns gaat; een discussie is nooit gebaat bij je persoonlijk aangevallen voelen.
quote:Ik waardeer je reacties!Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 17:19 schreef Netsplitter het volgende:
[..]
Als je een column schrijft kan je tegengas verwachten.
En ja, dat is dan tegen de columnschrijver bedoeld en die moet daar tegen kunnen vind ik.
Zeker als je zo'n onderwerp als dit aansnijd moet je sterk in je schoenen staan qua reacties.
Ik kan hier zelf zeer fel op reageren, mijn excuus als ik dat gedaan heb.
Maar ik vind het veelte ver gaan om Hitler erbij te halen om krampachtig een puntje proberen te maken welke er niet is.
Vandaar dat ik zij dat ik nogal wat frustratie proef bij de schrijfster.
Unfinished business.
Netsplitter (Forum Admin) 30-08-2011 @ 19:25
quote:Mooie reactie. weet je wat het gekke is; vwb de vergelijking met Mein Kampf (column nog een keer doorgelezen; ja, komt toch iets te veel aan bod)Ik heb dan de neiging door dingen heen te prikken om de kern van Sarah haar verhaal te begrijpen. Ik voeg er wel aan toe; ik vond destijds de cartoon op Joop.nl met de gaskamer die Wilders voorleidde ook een oneigenlijke vergelijking dus worstel wel hier even mee zeg maar.Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 19:25 schreef Netsplitter het volgende:
Ik heb zelf op speciaal onderwijs gezeten en heb toch een goed betaalde baan.
En ik sta daar niet alleen in, dus om dan meteen iedereen af te schrijven of het systeem de grond in te boren vind ik niet eerlijk voor diegene die hard gevochten hebben om hun plaatsje in de werkmaatschappij.
Daarmee worden een hoop mensen onterecht tekort gedaan.
Daar ageer ik tegen.
En ook tegen de vergelijking met mein kampf.
Daarmee haal je naar mijn inziens meteen de mogelijkheid tot een normale discussie onderuit omdat het gewoon te bizar is qua vergelijking.
quote:Bedankt voor je uitleg. En ik kan iedere serieuze reactie waarderen, ook die van jou.Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 17:19 schreef Netsplitter het volgende:
[..]
Als je een column schrijft kan je tegengas verwachten.
En ja, dat is dan tegen de columnschrijver bedoeld en die moet daar tegen kunnen vind ik.
Zeker als je zo'n onderwerp als dit aansnijd moet je sterk in je schoenen staan qua reacties.
Ik kan hier zelf zeer fel op reageren, mijn excuus als ik dat gedaan heb.
Maar ik vind het veelte ver gaan om Hitler erbij te halen om krampachtig een puntje proberen te maken welke er niet is.
Vandaar dat ik zij dat ik nogal wat frustratie proef bij de schrijfster.
Unfinished business.
