Tot gisteren had ik nog nooit van Willem Cool gehoord. Voor hem, maar zeker ook voor D66, was het beter geweest als dat zo was gebleven. Het Noord-Hollandse statenlid Cool kon maandag bij het stemmen voor de Eerste Kamer verkiezing het rode potlood niet vinden en gebruikte zijn blauwe pen. Pragmatische aanpak, maar niet zonder gevolgen. Zijn stembiljet werd ongeldig verklaard en daardoor verloor D66 een zetel aan de SP. Proceduredingetje. Regels. Dikke fout. Kan zijn, maar ik wil Cool als premier! Vandaag nog. Eindelijk een man die daadkrachtig is op momenten dat het echt spannend wordt. Hij laat zijn mensen niet stikken. Grijpt alternatieven met beide handen aan en bereikt zo zijn doel.

Cool is de man waar heel politiek Den Haag jaloers op moet zijn. Een wijsgeer met visie, die Nederland vérder helpt. "Ik zag het potlood nergens liggen, dus pakte ik mijn pen." Zo simpel, maar zo goed. Niet treuzelen, maar meteen doorpakken. Een ei in boter bakken als je ziet dat de olijfolie op is. Je weet dat het slecht is voor je cholesterol, maar je hongergevoel is mooi wel verdwenen. Willem Cool ziet een gebroken fles Merlot liggen en fietst daar over de stoep met een flinke boog omheen. Verboden misschien, maar dat deert hem niet. Zonder lekke band bereikt hij zijn bestemming. Ik kijk nu al uit naar zijn aanpak van Haagse problemen. Cool wordt niet bang van een tekort aan gekwalificeerd personeel in de zorg. Daar lacht hij om. In een split second besluit hij om een meute zwervers van de straat te plukken en trekt ze een witte jas aan. Een visionair als Cool brengt het volk niets dan goeds. Dat weet ik zeker.

Zover zal het jammer genoeg niet komen. De politiek zou de politiek niet zijn als ze Cool voor zijn vergissing niet vakkundig en keihard af zouden rekenen. Rood is immers rood en geen blauw. De kiescommissie volgt het kleurenprotocol en verklaart zijn stem ongeldig. Zonder pardon wordt het budget van een nieuwe snelweg met miljoenen met overschreden, maar wee je gebeente als je een pen met een potlood verwisselt. Waar een klein land nog veel kleiner in kan zijn. Rood is de kleur van schaamte. Dat kan geen toeval zijn.

Lees ook:

delen |