Mannen, wij mannen, zijn per definitie allemaal bloody bastards. Ben zelf zo'n genetisch gemankeerd reageerbuisexemplaar. Zie mezelf vanzelfsprekend als overjarige ervaringsdeskundige. Dus blindengeleidehond, looprek, digitaal gehoor in het loopoor en prostaat vergroot tot tennisbal. Inderdaad, dat pist plezant. Een midlifecrisis die voortduurt tot de uitvaart erop volgt. Enkel in voor één ding: een lichamelijke smak-smak-smak-snack. Graag snel, graag veel. Voor- en naspel. Huh?! Buitenspel, toch? Jongelui op leeftijd kennen namelijk maar één spelletje. Voetbal.

Wij, terminalen, zijn gezegend met bindingsangst, nemen nooit onze verantwoordelijkheid. Veilig vrijen? Soa of erger? Manlief is de veroorzaker, de verspreider. Liever een proefrit in de buurvrouw of bij de autodealer, dan bloedprikken bij de GG&GD. We beschikken over ongeschoren tronies, slecht geschrobde jonge heren en aan renovatie toe zijnde gebitten. Die je groen groezelig aangrijnzen. Verfrissend. Ouder, loslopend manvolk, vertwijfeld op zoek naar die ene jeugdige, hersendode blondstoot waarmee we bruikbaar pronken, uitgezakte ego's opblazen en, het allerbelangrijkste, de 'liefde' bedrijven. Handenvol Viagra en hop op de geit. Zolang vernauwde kransslagaderen de druk aankunnen en het tedere hart blijft pompen. Leve de Partij voor de (jonge) Dieren. Huh?!

Wij, hufters, altijd speurend naar de piepuitvoering van degene die we met bloedjes van loensende kinderen hebben achtergelaten. Geven huis plus hypotheekaftrek plus openhaard op, doneren (heel soms) alimentaties om ons vegeteren wat op te leuken c.q. op te krikken. Pril geluk dus. Belegen kerels, de CO2-uitstoot der samenleving, altijd op excursie naar een volgende ronkende climax. Onze kutkids dan wel verwekt kreupelkroost sterk verwaarlozend. Tragisch. De schuldige ex neemt haar verantwoordelijkheid, bedenken wij stinkende griezels.

Ons kloffie; een rubriek exclusief. Bezopen kleurencombinaties, verkeerde spencers, truien én morsige verfomfaaide colbertjes. Volledig uit de mode geraakt Zeeman-textiel. Wat een horizonvervuiling. Gelukkig hebben we Scapino-schoeisel weten te scoren en zijn walmende zweetpoten in het wit gehuld. Smaak hebben we zeker als sterk geslacht op leeftijd. Ranzige rouwnagels, smeuïg zwemmerseczeem en een harige, aangekoekte bouwvakkerspleet moeten heftig bijdragen tot vrolijk consumeren. Ook appetijtelijk: bossen schaamhaar vrolijk springend uit neus en oren. Smakelijk. Huh?!

Ons kwijlend inschrijven op datingsites is, naast het rondspelen van de bal, geliefd. Getrouwd, niet getrouwd, om het even. Op afspraken in het wild verschijnen wij, grijze romantici, meestal niet. Mocht het wonder toch geschieden dan leuteren we oeverloos over auto's, het spelletje 2 x 45 minuten, nieuwe gadgets en natuurlijk de zaak. Een toko, die in het geheel niet bestaat. Of failliet is gegaan door verpletterend mismanagement. Vooraf een originele attentie uit de hoge hoed toveren ligt buiten de belevingswereld van ons mensapen (M). Eén verdroogde roos, herkenbaar aan de doornen, getuigt al van een hoge mate aan doorleefde creativiteit. Een opgerolde "Grootste-krant-van-Ingeslapen-Nederland" moet veelal een teken van herkenning zijn. Naast onze intelligente oogopslag en wijduitstaande oren. Een afgeleefde vent met ballen laat zich verder traceren door geurtjes van de Aldi, in combinatie met een alcoholwalm, die duidelijk maakt dat afspraken binnen de AA-gespreksgroep ook niet worden nagekomen. Droogkloten. Huh?!

En ja; ons (war)hoofd. Doorrookt, doorvoed, doorleefd. Doortrekken dan maar. Ouder ogend dan de kalenderleeftijd. Nicotine, alcohol en geluk hebben een prijs. Ouderdomsbinken liegen uiteraard over hun geboortejaar. We doen ons jaren jonger voor, misbruiken op een paringsite een foto van een aantrekkelijke jongere neef. Beschikken inmiddels zelf over een Bavaria-bierbast. Proportie XXXL. Een weelderige haardos blijkt abrupt een armetierig blootgevallen glimmend schedeldak. Spiegelen, jongens. Of implanteren, waardoor onze verlopen harses er echt uitziet als een kraterveld. Gevoelens dan misschien? Huh?!

Wij, bejaarde adonissen, beschikken over de diepgang van een drooggevallen soepbord. Anders gingen we niet zo jachtig van bil. Onbevredigend voor de altijd onderliggende partij. Hoe zo, fantasie. Sensitiviteit zit bij mannetjesdieren in de schaam(!)streek. Snelkookpannen leggen het daarbij reutelend af. Luisteren is voor heren een brug en date te ver. Binnen het beëindigde guerrillahuwelijk hadden we óók altijd al het hoogste woord. Ondergeschikten in de opgedoekte business waren natuurlijk een en al luisterend oor. Kortom; echt versleten gozers: een vloed aan woordbagger. Gecombineerd met weinig praatjes tussen de lakens. Allicht in een tergend lage frequentie. Schokkend. Wij, demente patsers, willen minimaal te nat zoenen na afloop van de sprankelende setting. Gezien de welriekende adem. Flossen, eikels! Liever nog gratis onversneden seks in hapklare brokken. Prostituees zijn duur, parenclubs prijzig. Kortom, wij seniorenmacho's: zielige kneuzen, labiele landgenoten, uitschot van de fantasieloze relatiemarkt. Infantiele 'geluk'-zoekers die vrouwen kwetsen voor het leven en vol desillusies achterlaten. Gelukkig zijn er (schaarse) uitzonderingen. Huh?!

Lees ook:

delen |