Even met Beursgenoten gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier, Geert Graai in de buurt?” Een telefoniste met een bijna onverstaanbaar boers accent mompelde iets in de trant van “Ev’n kiek’n veur oe”, dus ik wachtte geduldig. Beleggen, immers, is toch vooral een kwestie van geduld. En inderdaad, na enige tijd werd mijn geduld beloond. Ik kreeg de beursfraudeur in hoogsteigen persoon aan de lijn, en hij informeerde knorrig, wat ik van hem wilde. Dus ik stak van wal: “Zo, Geert, nu ben je eindelijk met die ballentent van je door de mand gevallen hè? Voor drie jaar op de zwarte lijst van de brancheorganisatie Dutch Securities Institute! Nu is het eindelijk officieel: je bent gewoon een smerige flessentrekker!” Maar nee hoor, ik had het helemaal mis, brieste Geert in de telefoon. Want de DSI kón hem helemaal niet schorsen. Laat staan op de zwarte lijst plaatsen. Want Geert was immers zélf opgestapt. Tijd voor een duidelijk repliek: “De rechtsbuiten van FC Kampen, die een vliegende schaar op zijn tegenstander pleegt, en daarna het veld afrent, hoeft ook niet aan te komen met de smoes dat de scheids zijn overtreding niet heeft bestraft omdat hij al van het veld af was toen die zijn rode kaart trok. Datzelfde geldt voor jou. Je hebt gewoon gerotzooid met koersmanipulatie. Dat je voortijdig je lidmaatschap van de DSI hebt opgezegd, betekent nog niet dat je geen smerige oplichter bent.” Opnieuw probeerde de vadsige hufter mij af te troeven. Dit keer met de mededeling dat hij zich aan dat misdrijf helemaal niet schuldig had gemaakt. Immers, hij had een schikking getroffen met het Openbaar Ministerie. Een flinke som geld betaald en daarmee was de kous af. En weer had ik Geertje tuk: “Weet je, hoe we een schikking in gewone-mensentaal noemen? Een bekeuring. Kijk maar eens op dat gele briefje als je weer eens door rood bent gereden. Dan wordt je een schikking aangeboden. En? Betaal je die als je vindt dat je niet door rood reed? Nee toch? Nou dan! Je hebt die schikking gewoon betaald omdat je donders goed weet dat je er bij een eventuele strafzaak bij de rechter met boter en suiker in zou zijn gegaan.” Stilte aan de andere kant van de lijn. Bedeesd mompelde Geert nog iets van dat Beursgenoten u behoedt voor verkeerde beleggingsbeslissingen. Toen ik Geert vroeg om een voorbeeld van een verkeerde beleggingsbeslissing, mompelde hij iets over pindakaas met jam. En toen wist ik helemaal genoeg. Geschift, die vent. Dat zie je wel vaker, dat de syfilis in je hersenen slaat. Nieuwsgierig kijk ik zondag naar het fraudeprogramma van fraudemakelaar Harry Mens op fraudezender RTL-7. Ik durf mijn kop er om te verwedden dat Geertje daar mag komen uitleggen, hoe hij een onschuldig slachtoffer van de instituties is geworden.

Prachtig programma toch, dat bisnisklas. Een ander kopstuk uit de vriendenkring van fraude-Harry hoorde deze week drie en een half jaar cel tegen zich eisen. Meneer was als directeur van Easy Life -ook regelmatig te gast bij Harry- met de inleggelden van zijn beleggingsklanten naar een dure garage en naar de hoeren geweest, in plaats van naar de beurs, ofzoiets. En dat mag niet. Dus ook deze stakker is een onschuldig slachtoffer van de instituties. Wedden? Echt, ik kán niet wachten tot het weer Mens-tijd is. Kunnen ze meteen de hele hap in de boeien slaan. Al dat tuig in een keer!

Over boeien gesproken: de handboeien bij de politie worden vernieuwd. Want het glanzende grijs van de huidige handboeien wekt agressie op. De nieuwe handboeien worden zwart. Dan raakt de verdachte niet overstuur. Daar hebben psychologen erg lang op gestudeerd. Terwijl ik dit opschrijf, raak ík een beetje overstuur. Zwarte geitenwollen sokkenhandboeien. Donder toch op! Die ouwe handboeien zijn goed genoeg voor al dat ongedierte dat ermee wordt geboeid.

Over ongedierte gesproken: in het Duitse parlementsgebouw hebben ze last van een gigantische muizenplaag. Maar dat is nog niets, vergeleken met wat zich hier in Het Torentje afspeelt. Ratten! De grootste rat is Jan Peter Balkenende. Onze onbekwaamste premier ooit! Maakte zich vorige week nog onsterfelijk belachelijk met zijn oproep aan de Nederlandse burgers om de straat voor hun huizen huis even sneeuwvrij te maken. Dat was goed burgerschap. Je kon er natuurlijk op wachten: een journalist en een fotograaf gingen even kijken bij Huize Balkenende. U raadt het al: stoepje daar werd niet sneeuwvrij gemaakt. Dan val je toch onherroepelijk door de mand als eersteklas droplul? Maar het wordt nog erger: Balkenende heeft in alle opzichten gefaald toen ons kabinet de kamer wijs maakte dat onze soldaten echt een handje moesten helpen in Irak. Er was geen volkenrechtelijke legitimatie, en erger nog: de twijfels bij onze veiligheidsdiensten over de situatie in Irak werden voor de Kamer verzwegen. Dat is een politieke doodzonde. Balkenende moet gewoon opdonderen, en zich de rest van zijn leven doodschamen in de luwte. Maar nee hoor. De Kampioen Van Het Credo Fatsoen Moet Je Doen blijft gewoon zitten. Balkenende’s Waarden En Normen Anno 2010. En de kamer vindt het goed. Onbegrijpelijk. En niet lullen dat het allemaal gebeurde tijdens een vorige kabinetsperiode. Mag ik even de heer Van Eekelen in uw herinnering oproepen? Minister van defensie. Een jaar of 20 geleden alweer, maar toch... Was in een vorig kabinet betrokken bij de paspoortaffaire. Vond dat hij na een vernietigend rapport maar één ding kan doen. Aftreden. En het feit dat zijn geblunder zich had afgespeeld in een vorig kabinet deed daar wat hem betrof niets aan af. Zo’n houding is grote klasse! Zo zie je maar weer: sommige VVD-bewindslieden hebben heel wat meer fatsoen in hun donder dan dat hele CDA bij elkaar! Politiek Den Haag is totaal de weg kwijt.

Politiek Gouda trouwens ook. Daar worden allochtonen met de taxi naar de inburgeringsfietscursus gebracht. Ja, u leest het goed. Met de taxi! Oma van 83 moet een halve dag wachten, en dan maar hopen dat het bejaardenbusje haar op tijd voor haar afspraak naar het ziekenhuis brengt, maar de Goudse allochtonen mogen met de taxi naar het lokaal. Dat trouwens ook prima met de stadsbus bereikbaar is. Maar nee hoor, inburgeren doen we met de taxi. Want anders komen ze niet. Hoe gek wil je het hebben... Laat ze toch gewoon even een stukkie lopen! Dat waren ze in het Rif-gebergte toch ook zo gewend?

Lees ook:

delen |