Wat is het leven toch simpel als je kind bent. Je beste vriendje of vriendinnetje is gewoon degene die net als jij graag cowboytje speelt of lustig erop los 'Legoot'. Dat je verder niks met elkaar deelt, maakt op die leeftijd niets uit. De desillusie komt jaren later.
Mijn beste vriendin op de lagere school, Joke, kwam uit een zeer gereformeerd tuindersgezin in het Westland. Qua reservaat is deze Glazen Stad vergelijkbaar met Volendam en Urk. Mijn familie behoorde er tot ‘de import’. De christelijke basisschool waar ik op zat, was bedoeld om mij wat normen en waarden bij te brengen.
Als ik bij Joke speelde, at ik tussen de middag vaak mee. In de sombere, bruin-ingerichte woonkamer stond de lange eettafel, waar een tapijtdik boerenkleed op lag. Vader en moeder zaten aan de hoofdeinden.
Vader gaf het startschot: het gebed.
Daarna prakten de familieleden in diepe borden aardappels, draadjesvlees, jus en sla-uit-eigen-tuin met blendersnelheid door elkaar. Met een vork aten ze in hetzelfde tempo alles op, likten hun borden schoon en lepelden er daarna vla uit.
Speciaal voor mij lag er een mes.
Na afloop las vader uit de Bijbel. Hij ademde per alinea in en prevelde in één teug, in afnemend volume, over zaken als zonden en stenen werpen.
Spelen deden we vooral buiten, op de ‘tuinderij’. Ik op mijn keurige, leren Pinokkioschoenen, Joke in blauwe overall met kaplaarzen. Op de tuinderij was er altijd wel een kat die zwanger was. Kort na de geboorte waren de poesjes vaak alweer weg, nog voordat ik ze gezien had. Tot mijn grote teleurstelling.
Maar Joke kwam met een alleszins logische verklaring.
Haar vader gooide de kittens in een vuilniszak met baksteen in de sloot.
"Niemand kon toch voor zoveel poesjes zorgen?"
Ik was er nooit bij als Joke en haar familie op de zondagen twee keer naar de kerk gingen. Maar de collectes daar waren vast niet voor de Dierenbescherming.
Toen we een jaar of tien waren, kochten Joke en ik van ons zakgeld altijd de Popfoto. We plakten onze agenda’s vol met foto’s van John Travolta en andere idolen. Joke wilde altijd dat haar kamerdeur dicht bleef.
Toen ik op een dag bij haar vader moest komen, begreep ik waarom.
Daar zat hij, in een rookfauteuil, met in zijn handen ONZE Popfoto.
Of ik dat soort bladen wel vaker kocht?
Of dat ook mocht van mijn ouders?
Ik zei enthousiast dat ik mijn zakgeld vrij mocht besteden!
Hij vond de Popfoto niet geschikt voor Joke.
Die wilde daarna heel vaak liever bij mij thuis komen. Vooral in het weekend, tijdens haar middelbare schooltijd. Want uitgaan was voor Joke uit den boze. Zodra de klok op zaterdagnacht twaalf sloeg, begon de zondige zondag namelijk. Joke bleef dus bij de ene na de andere vriendin ‘gezellig logeren’.
De volgende dag miste ze alleen ’s ochtends de kerk.
Ik begreep ineens waarom rolletjes pepermunt zo populair waren in het Westland.
Na mijn eindexamen verhuisde ik naar mijn studiestad. Ik kreeg nog een kaartje van Joke: ze ging, negentien jaar jong, trouwen. Met een jongen van de kerk.
Ik ben blij dat het allemaal goed is gekomen met Joke.
Mijn beste vriendin heb ik daarna nooit meer gezien.
Lees ook:
»
18:00 Vrijwilligerswerk voor PostNL4
»
13:00 Muziek als laatste redmiddel3
»
06:00 Eindelijk openheid bij politici1
»
22/05 Moord en doodslag0
|
Die katjes gingen dus gewoon naar meneer Onderwater
Tja... iedereen kan zo?n verhaal schrijven. Ik zie de clou misschien niet, maar volgens mij is er geen. Dat hoeft niet. Maar na het lezen van deze column borrelt de vraag bij mij op waarom ik dit in de god van je vriendinnetjes naam heb gelezen. Of was het weer een poging om zo stoer tegen het christendom te doen?
Tja, een tragisch, maar niet uniek verhaal. Indoctrinatie komt nog steeds overal voor, ook in ons eigen landje.
Het zal nog lang duren voordat de mensheid eindelijk vrij is van de waanzin van religie.
Ik vind het een ontroerend stuk, wat ook voor mij herkenbare elementen heeft
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 18:40 schreef Marks het volgende:
Tja... iedereen kan zo?n verhaal schrijven. Ik zie de clou misschien niet, maar volgens mij is er geen. Dat hoeft niet. Maar na het lezen van deze column borrelt de vraag bij mij op waarom ik dit in de god van je vriendinnetjes naam heb gelezen. Of was het weer een poging om zo stoer tegen het christendom te doen?
Ze vertelt hier een persoonlijk verhaal, en jij vat dat op als ''stoerdoenerij''.
Ach ja, arme Christenen, waar hebben ze deze kritiek aan verdiend? Het zijn toch fatsoenlijke mensen die geheel buiten hun schuld om generatie na generatie verstandelijk en emotioneel beschadigde mensen op de wereld zet.
Zelfde geldt voor de Islam, voordat een of andere wijsneus van wal steekt.
Iets over een splinter en een balk in je eigen oog.
quote:
Ik ben blij dat het allemaal goed is gekomen met Joke.
Als ik je volgende zin lees, vraag ik mij dat echt af...
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 18:56 schreef Vader_Aardbei het volgende:
[..]
Het zijn toch fatsoenlijke mensen die geheel buiten hun schuld om generatie na generatie verstandelijk en emotioneel beschadigde mensen op de wereld zet.
Zelfde geldt voor de Islam, voordat een of andere wijsneus van wal steekt.
Iets over een splinter en een balk in je eigen oog.
Driewerf hoera voor het grote nuanceren. Volwassen, maar bovenal niet wereldvreemd.
Overigens, grote kans dat jouw ouders, hun ouders of de ouders daarvan ook christen dan wel religieus waren. In feite val jij dus ook binnen die 'generatie na generatie verstandelijk en emotioneel beschadigde mensen'. Iets met overerving van genen.
Goed, dat terzijde, ik zou nog even wat gal kunnen spuwen, maar ik houd op met het kwaad met kwaad vergelden. Immers heb ik vast ook meerdere balken in mijn oog, ik wees alleen even op jouw splinter.
Leuke column, dacht inderdaad dat het de richting op zou gaan van 'kijk, wat een idiote gedachte, religie'. Gelukkig niet, alhoewel ik scepticisme door de regels lees. Misschien terecht, ik weet het niet.
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 20:48 schreef cachet het volgende:
Overigens, grote kans dat jouw ouders, hun ouders of de ouders daarvan ook christen dan wel religieus waren. In feite val jij dus ook binnen die 'generatie na generatie verstandelijk en emotioneel beschadigde mensen'. Iets met overerving van genen.
Verstandelijke en emotionele schade door indoctrinatie is niet genetisch overerfbaar.
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 21:05 schreef AtheistischFundamentalist het volgende:
[..]
Verstandelijke en emotionele schade door indoctrinatie is niet genetisch overerfbaar.
Tuurlijk zijn ze overerfbaar, indoctrinatie in het midden gelaten.
Tot hier het vernederend praten over christenen, dan wel gereformeerden.
Ik weet niet waar de anderen het geschop of vernedering zien tegen het christendom, of scherper nog, gereformeerden? Dit is geschreven als een verhaal over vriendschap dat uit elkaar groeit.
Het is een mooi verhaal, heel oprecht. Geen poespas, gewoon zoals het echt gebeurd kan zijn. Van onschuldig kind naar een puberale zoektocht naar vrijheid en het volwassen compromis. Ik vind die details in het gezin mooi, zoals die vla die in dat schoongeschraapte bord komt. Zoiets deden mijn opa en oma soms ook als ik er at, het heeft iets lekker ouderwets en simpels over zich. Het is geen heftig verhaal met een grote wending, maar dat heeft het ook niet nodig. Mooi gedaan.
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 22:49 schreef Neuskleuter het volgende:
Ik weet niet waar de anderen het geschop of vernedering zien tegen het christendom, of scherper nog, gereformeerden? Dit is geschreven als een verhaal over vriendschap dat uit elkaar groeit.
Het is een mooi verhaal, heel oprecht. Geen poespas, gewoon zoals het echt gebeurd kan zijn. Van onschuldig kind naar een puberale zoektocht naar vrijheid en het volwassen compromis. Ik vind die details in het gezin mooi, zoals die vla die in dat schoongeschraapte bord komt. Zoiets deden mijn opa en oma soms ook als ik er at, het heeft iets lekker ouderwets en simpels over zich. Het is geen heftig verhaal met een grote wending, maar dat heeft het ook niet nodig. Mooi gedaan.
Ok, maar ik zie echt totaal het nut niet. Ik bedoel, wat dacht de schrijfster toen ze dit stuk ging maken? Nee, doe dan de verhaaltjes van Bert (Superworm) van iets van 1,5 jaar terug, waar OOK een beeld van vroeger werd geschept. Alleen op een veel genialere manier... Ik kan ze niet terug vinden zie ik nu, helaas.
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 18:56 schreef Vader_Aardbei het volgende:[..]
Ze vertelt hier een persoonlijk verhaal, en jij vat dat op als ''stoerdoenerij''.
Ach ja, arme Christenen, waar hebben ze deze kritiek aan verdiend? Het zijn toch fatsoenlijke mensen die geheel buiten hun schuld om generatie na generatie verstandelijk en emotioneel beschadigde mensen op de wereld zet.
Zelfde geldt voor de Islam, voordat een of andere wijsneus van wal steekt.
Iets over een splinter en een balk in je eigen oog.
Hallelujah!
quote:Op vrijdag 4 december 2009 @ 00:08 schreef Marks het volgende:
[..]
Ok, maar ik zie echt totaal het nut niet. Ik bedoel, wat dacht de schrijfster toen ze dit stuk ging maken? Nee, doe dan de verhaaltjes van Bert (Superworm) van iets van 1,5 jaar terug, waar OOK een beeld van vroeger werd geschept. Alleen op een veel genialere manier... Ik kan ze niet terug vinden zie ik nu, helaas.
Kerel zeg dan niks, als je je aangevallen voelt omdat je de realiteit niet onder ogen wil zien is kut voor je. Maar breng wat in als je ook echt wat in te brengen hebt. Al bij al een leuk verhaal
quote:Op donderdag 3 december 2009 @ 18:52 schreef Vader_Aardbei het volgende:
Tja, een tragisch, maar niet uniek verhaal. Indoctrinatie komt nog steeds overal voor, ook in ons eigen landje.
Het zal nog lang duren voordat de mensheid eindelijk vrij is van de waanzin van religie.
Ik kan het niet meer eens zijn met je! Want dat heeft de mensheid nodig om de volgende stap te zetten. Stiekem hoop ik nog altijd de dag mee te maken dat de gemiddelde intelligentie van de mensheid zo is gestegen dat plots iedereen beseft dat het onzin is. Maar zoals je al zij denk ik helaas dat het nog wel een paar honderd jaar duurt...
quote:Op vrijdag 4 december 2009 @ 11:31 schreef MicrowaveMe het volgende:
[..]
De waanzin van religie. Wat bedoel je daarmee in het kader van deze column? Klopt het dat je erop doelt dat die vader Travolta verbied en tegelijkertijd dieren vermoord en dat je dit alles niet vind stroken met waar het christendom voor staat?
Maar in dat geval is het toch juist het tegen de religie in handelen wat als waanzin zou moeten worden gezien?
Vertel dat maar eens tegen zo'n Grefo. Die verklaart je voor heiden.
Het is steeds weer opvallend dat inconsistent handelen bij religieuzen veel harder wordt gekritiseerd dan dat van agnosten. Ik denk soms: hebben jullie echt niks beters te doen? Easy victims en zo.
quote:Op vrijdag 4 december 2009 @ 15:16 schreef MicrowaveMe het volgende:Mijn religie kent geen regels behalve die ene oproep om de ander lief te hebben. Dan gaat de rest vanzelf. En heb je helemaal geen achterlijke regeltjes nodig.
Gisteren nog op 1vandaag, een opgenomen stem van zo'n creepy griffodominee: "God haat de zonde. Zo erg, er is niets dat hij erger haaaat dan de zonde. Wordt je daar nu niet een klein beetje bang van?"
Volgens mij haat God hypocrisie meer dan zonde. Maar ja, dat kun je maar beter niet verkondigen in een (willekeurige) volle kerk.
Het Westland is inderdaad aardig gelovig, maar dat is per dorp, zelfs per straat, enórm verschillend. Als mijn geheugen me niet in de steek laat is het grootste deel echter Hervormd.
Wel kan ik me verhalen van mijn moeder herinneren die (als katholieke) in het dorp kwam wonen. Het duurde bij sommige buren járen voordat er normaal mee te praten viel.
Leuk om eens iets van een mede (ex-?) Westlander te lezen.
Ik herken veel uit de column. Maar dan uit mijn volwassen leven. Ik dacht ook, dat ik tot een warme familie behoorde, totdat ik besloot om van mijn man te gaan scheiden.
Gek genoeg raakte ik ineens allemaal vrienden kwijt, vrienden van de kerk waar ik toe behoorde. En niet omdat ze partij voor mijn ex-man kozen, want dat komt vaker voor bij een scheiding, nee, ook hem lieten ze vallen als een blok. Maar omdat ik me niet aan de regels had gehouden: Gij zult niet echtbreken.
Wat ik toen nodig had, waren echte vrienden, die hun armen om me heen zouden slaan, en het naar voor me zouden vinden.
Dat is, denk ik, de belangrijkste reden waarom ik 3 jaar geleden besloten heb om te breken met de kerk.
De gedachte, dat ik ineens met heel andere ogen bekeken word, terwijl ik nog gewoon dezelfde persoon ben, vind ik heel erg. Dat schaadt je vertrouwen als mens.
Een heel erg goede column NaatjeNaaitje!
Joke dat ben ik, tot aan het huwelijk op mijn 19e aan toe. Opgegroeid in een artikel 31 gezin, maar mijn ouders waren nog net een stapje strenger dan de ouders van Joke. Een heiden vriendinnetje... nee, die kwam er bij ons echt niet in.
Gelukkig ben ik uit de dwangbuis losgebroken, gescheiden en een totaal nieuw leven begonnen. Alleen mijn vader en broer accepteren dit, maar de overige familie wil geen contact met het zwarte schaap.
quote:Op vrijdag 4 december 2009 @ 00:08 schreef Marks het volgende:
[..]
Ok, maar ik zie echt totaal het nut niet. Ik bedoel, wat dacht de schrijfster toen ze dit stuk ging maken? Nee, doe dan de verhaaltjes van Bert (Superworm) van iets van 1,5 jaar terug, waar OOK een beeld van vroeger werd geschept. Alleen op een veel genialere manier... Ik kan ze niet terug vinden zie ik nu, helaas.
Kom op zeg! Ik heb in mijn columns geschreven over mijn YouTube-avonturen en gehaktstaven, en ik heb geregeld mijn ergernis over de Volendamse muziekscene geuit. Daarbij had ik beslist niet tot doel om een brede maatschappelijke discussie op gang te brengen. Het doel was dan vooral “vermaak”.
Als je hier bepaalde voorkeuren in hebt, kun je ook gewoon kiezen welke columns je wilt lezen. Een liefhebber van de columns in NRC zal ook niet de columns in de Story lezen.
Deze column is een ervaring geschreven vanuit haar perspectief. Daar kan iedereen van alles van vinden, maar dit is haar beleving. Dat is het mooie van schrijven: het hoeft geen nut te hebben en je hoeft het niet te herkennen. Dat geldt overigens niet voor mij- voor mij was dit een "feest" van herkenning. Mijn complimenten.
Reacties op dit bericht
Neuskleuter (Redactie Frontpage) 03-12-2009 @ 22:49
Gramps (Redactie Frontpage) 04-12-2009 @ 12:32
