Zeer eensch met de schrijver. Vroeg of laat is het in ieder geval gedaan met de papieren media, en houden we radio, tv en internet over.
Wat ik mihj afvraag: dreigt er versnippering? Het is immers veel eenvoudiger om een website op te zetten, dan een krant.

Of komt er vroeg of laat een shake-out?

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 11:46 schreef DriekOplopers het volgende:
Zeer eensch met de schrijver. Vroeg of laat is het in ieder geval gedaan met de papieren media, en houden we radio, tv en internet over.
Wat ik mihj afvraag: dreigt er versnippering? Het is immers veel eenvoudiger om een website op te zetten, dan een krant.

Ik hoop dat kranten nog wel een tijdje meegaan. Internet is voor wat betreft het brengen van het laatste nieuws HET medium geworden. De journaals en kranten brengen nog weinig wat ik gedurende de dag al niet ergens op een site heb gelezen. Kranten zie ik meer voor het brengen van meer achtergrond informatie bij het verhaal. En ik blijf het prettig vinden een krant te lezen.

Amper twintig jaar geleden waren er nog schrijvers en journalisten die hun werk met pen, blocnote en typemachine deden. Er werden zelfs nog complete romans met pen op papier geschreven. Dat mag inmiddels wel als gepasseerd station worden beschouwd.

Commentaar van fossielen als de heer van Willigenburg zul je altijd blijven houden. "Vroeger was alles beter" is een emotie waar intellectuelen blijkbaar net zo vaak last van hebben als de groenteboer, slager en melkboer die op Appie Heijn schelden.

Ondanks alle technische en maatschappelijke ontwikkelingen, voorzien we met z'n allen nog altijd in dezelfde mentale en fysieke basisbehoeften als "vroeger". We eten ondanks de supermarkten nog steeds zo veel mogelijk volgens de schijf van vijf. Zo zal het verdwijnen van het papieren voer voor de geest net zo goed worden opgevangen door de digitale versies.

Woorden zijn woorden. Nieuws is nieuws. En kennis is kennis. Of je ze nu met inkt of met pixels publiceert.

Ik ben het er niet mee eens dat dergelijke kleinerende kritiek per definitie demotiverend is, in een deel van de succesvolle gevallen zal het tegendeel blijken doordat de iniatiefnemers eigenwijs zijn. Voor hen zullen de kleineringen en kritiek juist wel een motivatie zijn om door te zetten. Dat komt tot uitting in de stijl van het weblog en het zal je niet verassen dat van de succesvolle logs er ook daadwerkelijke "eigenwijze" zijn. Lang niet iedereen laat zich stoppen door zuurpruimen en azijnplassers.

Zoals je aangaf zullen deze zuurpruimen, samen met de mensen die voorspelden dat koeien zure melk zouden gaan geven door de stoomtrein, over een aantal jaar tot dezelfde groep in het verleden behoren. Dergelijke critici zullen heus geen effect hebben die gelijkwaardig is aan de natuurlijke push die succesvolle blogs als een stoomwals laat doordenderen.

Vanzelfsprekend ga ik er van uit dat weblogs een uitstekende toekomst hebben (als medium), het is alleen te betreuren dat van de gehele blogosphere maar een minimaal aantal respectabel is, wat een verklaring zou kunnen zijn voor de motivatie van een zuurpruim om azijn te gaan plassen.

edit: kromme zinnen

Weblogs zijn niet te vergelijken met oude media. Weblog = opinie op basis van nieuws. Oude media brengen de nieuwsfeiten. Zij kunnen prima naast elkaar bestaan. Ongeacht of de oude media steeds digitaler worden.

Zeggen dat kleine weblogs niks voorstellen is mijn inziens hetzelfde als doen alsof lokale kranten geen doelgroep bedienen. Vrijwel alle serieuze weblogs zijn interessant voor hun doelgroep. Er zijn genoeg weblogs waar ik geen waarde aan hecht, maar waar anderen met plezier komen en andersom. Dat zal ook in de toekomst zo blijven.

quote:

Hogeschool Inholland

Mogen we even lachen? Waarom heeft deze corrupte incompetente school nog een onderwijsvergunning?

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 13:19 schreef zhor het volgende:
Ik ben het er niet mee eens dat dergelijke kleinerende kritiek per definitie demotiverend is, in een deel van de succesvolle gevallen zal het tegendeel blijken doordat de iniatiefnemers eigenwijs zijn. Voor hen zullen de kleineringen en kritiek juist wel een motivatie zijn om door te zetten. Dat komt tot uitting in de stijl van het weblog en het zal je niet verassen dat van de succesvolle logs er ook daadwerkelijke "eigenwijze" zijn. Lang niet iedereen laat zich stoppen door zuurpruimen en azijnplassers.

Zoals je aangaf zullen deze zuurpruimen, samen met de mensen die voorspelden dat koeien zure melk zouden gaan geven door de stoomtrein, over een aantal jaar tot dezelfde groep in het verleden behoren. Dergelijke critici zullen heus geen effect hebben die gelijkwaardig is aan de natuurlijke push die succesvolle blogs als een stoomwals laat doordenderen.

Vanzelfsprekend ga ik er van uit dat weblogs een uitstekende toekomst hebben (als medium), het is alleen te betreuren dat van de gehele blogosphere maar een minimaal aantal respectabel is,

Wanneer is een weblog naar jouw mening 'respectabel'? Wanneer niet?

quote:

wat een verklaring zou kunnen zijn voor de motivatie van een zuurpruim om azijn te gaan plassen.

Dat zou zomaar kunnen. Geldt dat volgens jou ook voor die meneer Van Willigenburg?

Bert Brussen schreef in zijn column:

quote:

Wie webloggen als een plicht ziet, te weinig verkeer naar zijn site ziet stromen, nauwelijks reacties losmaakt of gewoon elke dag het verplichte plaatsen van een post als een molensteen om de hals heeft hangen, moet direct stoppen. Zoals dat voor alle arbeid geldt: als het niet leuk is, of als je het niet kunt, ga dan vooral wat anders doen.

Wanneer is iets een molensteen? De lezer wil iets herkenbaars, liefst iedere (werk)dag op de zelfde tijd. Of is dat een achterhaalde stelling?

En ach, molensteen: wat is er mis mee, aan jezelf wat eisen te stellen? Altijd maar gemakzuchtig wat aanklooien lijkt me ook niet alles. Niet voor de schrijver, niet voor de lezer.

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 13:42 schreef pberends het volgende:

[..]

Mogen we even lachen? Waarom heeft deze corrupte incompetente school nog een onderwijsvergunning?

Omdat die school wordt geleid door de rotzooiende pisnicht getalenteerde manager Geert Dales. Die krijgt alles voor mekaar. Zelfs een volstrekt overbodige metrolijn.

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 13:44 schreef DriekOplopers het volgende:

[..]

Wanneer is een weblog naar jouw mening 'respectabel'? Wanneer niet?

Is dit een strikvraag

Wat ik daarmee bedoelde is, zonder te oordelen over de inhoud van het blog, het soort logs dat de columnist aangaf; blogs die invloed op de huidige situatie hebben, groot genoeg zijn om een aantal auteurs te hebben (vrijwillig of betaald, maakt niet uit), om door de interesse van de bezoekers (commercieel of niet) aantrekkelijk te zijn.

De lijst is langer, misschien kan ik beter zeggen wat ik NIET bedoel, niet respectabel vind het ik het blog van mijn zusje, of van mijn oma, dat door haar vriendinnen met tegenzin, uit vriendschap, maar niet uit interesse gelezen word. Zogenaamde online publieke dagboeken. Nu zou je kunnen zeggen dat deze niet meetellen in een serieus gesprek over weblogs, maar deze vertroebelen wel de blogosphere (en het intarweb).

quote:

DriekOplopers

[..]


Dat zou zomaar kunnen. Geldt dat volgens jou ook voor die meneer Van Willigenburg?

Waar meneer Van Willigenburg zijn frustratie vandaan komt speculeer ik liever niet over, ik heb nogal vuige fantasieën.

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 14:02 schreef zhor het volgende:

[..]

Is dit een strikvraag

Nee hoor, ik was benieuws en wilde verdere discussie uitlokken.

quote:

Wat ik daarmee bedoelde is, zonder te oordelen over de inhoud van het blog, het soort logs dat de columnist aangaf; blogs die invloed op de huidige situatie hebben, groot genoeg zijn om een aantal auteurs te hebben (vrijwillig of betaald, maakt niet uit), om door de interesse van de bezoekers (commercieel of niet) aantrekkelijk te zijn.

De lijst is langer, misschien kan ik beter zeggen wat ik NIET bedoel, niet respectabel vind het ik het blog van mijn zusje, of van mijn oma, dat door haar vriendinnen met tegenzin, uit vriendschap, maar niet uit interesse gelezen word. Zogenaamde online publieke dagboeken. Nu zou je kunnen zeggen dat deze niet meetellen in een serieus gesprek over weblogs, maar deze vertroebelen wel de blogosphere (en het intarweb).

We zijn het eens.

quote:

[..]

Waar meneer Van Willigenburg zijn frustratie vandaan komt speculeer ik liever niet over, ik heb nogal vuige fantasieën.

Het internet is afgeladen met blogjes van verveelde huisvrouwen en depresieve pubers, die amper worden gelezen en van geen enkele niveau getuigen. Het is de vraag hoeveel last je daar van hebt. Je hoeft het tenslotte niet allemáál te lezen.

De oude, vertrouwde kwaliteitskranten, waar Hans van Willigenburg zo voor pleit, vielen in het verleden ook met evenveel reclamefolders, wijkkrantjes en andere onzin in de brievenbus. Rond de bouwvak lagen daar de groeten uit zonnig Spanje, en in december de afgezaagde kerstkaarten nog tussen. En eens per jaar de Gouden Gids en het telefoonboek.
Ik ga er vanuit dat Hansepans het telefoonboek niet op dezelfde wijze las en beoordeelde als een column van Gerard Reeve, en de meeste folders ook gewoon meteen weg flikkerde.

Met een beetje slim Googelen en kritisch keuzes maken ontloop je de meeste bagger en kom je verdomd mooi werk tegen op internet.
Kijk maar eens naar mijn briljante bijdragen

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 14:13 schreef DriekOplopers het volgende:

[..]

Nee hoor, ik was benieuws en wilde verdere discussie uitlokken.

[..]

We zijn het eens.

[..]

[afbeelding]

Ook dit goede stuk van meneer Brussen is natuurlijk weer een mening die ik met veel aandacht gelezen heb. Zolang we meningen niet verwarren met feiten is het allemaal leuk. Eensch. Volgens mij is invloed hebben op de emoties van je lezers doormiddel van je mening wel het voornaamste. Willigenburg heeft ook 'zijn' lezers zoals Brussen die heeft, het afbranden heeft vaak weinig zin.

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 11:46 schreef DriekOplopers het volgende:
Zeer eensch met de schrijver. Vroeg of laat is het in ieder geval gedaan met de papieren media, en houden we radio, tv en internet over.
Wat ik mihj afvraag: dreigt er versnippering? Het is immers veel eenvoudiger om een website op te zetten, dan een krant.

Of komt er vroeg of laat een shake-out?

Ik denk dat het tijd wordt voor de digitale versnipperaar...

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 12:55 schreef Okaht het volgende:
Amper twintig jaar geleden waren er nog schrijvers en journalisten die hun werk met pen, blocnote en typemachine deden. Er werden zelfs nog complete romans met pen op papier geschreven. Dat mag inmiddels wel als gepasseerd station worden beschouwd.

En waarom zou dat een gepasseerd station zijn, wat is daar mis mee? Als ik iets schrijf dan doe ik dat vaak nog steeds eerst met pen en papier. Ik schrijf trqger dan ik type en kan op die manier mijn gedachten beter in toom houden. Als ik iets direkt intik op de computer maak ik meestal fouten. Niet zozeer taal en tikfouten maar foute zinsconstructies en vergeet ik delen of ik ga te snel met mijn gedachten. Het eerst opschrijven en daarna teruglezen maakt dat ik er twee keer over na moet denken en werkt beter voor mij.
Bovendien heb ik niet altijd mijn computer aan staan of bij me. Dus als me iets te binnen schiet dan schrijf ik het sneller op in een notitieboekje dan dat ik eerst mijn pc op ga starten.

Ik schreef dit niet omdat ik pen en papier afkeur. Het is gewoon steeds minder de gebruikelijke manier van werken.

Zelf ben ik ook nog van de generatie die zonder computers op is gevoed. Ook ik heb nog een lange periode gehad waarin ik liever pen en papier gebruikte. Toen ik nog als als technisch tekenaar werkte, heb ik ook nog lang met de hand schetsen gemaakt, vóórdat ik het in AutoCAD uitwerkte. Maar op den duur wen je eraan en ik schrijf tegenwoordig veel liever op de laptop. Zelfs aantekeningen maak ik digitaal op mijn (slimme) telefoon.
Slim omgaan met digitale middelen is op den duur net zo makkelijk - zo niet makkelijker - als het notitieboekje.

Mijn punt is vooral dat het middel in mijn ogen geen maat is voor de kwaliteit.

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 16:11 schreef Okaht het volgende:
Slim omgaan met digitale middelen is op den duur net zo makkelijk - zo niet makkelijker - als het notitieboekje.

Ik ben 22 jaar systeembeheerder geweest, maar ben zelf niet zo digitaal vooruitstrevend

quote:

Mijn punt is vooral dat het middel in mijn ogen geen maat is voor de kwaliteit.

Absoluut mee eens.

Bert Brussen schreef:

quote:

Dan moet die generatie wel gemotiveerd worden. En dat schiet niet op als hun docenten op de hogescholen journalistiek het fenomeen webloggen kleineren, vernederen, schofferen en wegzetten als inferieure troep.

Dat is voor mij aanleiding om even te schrijven dat ook de oude media bol staan van de inferieure troep. Vergelijk de kleinere weblogs in dat kader maar met de Vlagtwedder Grensbode en de Lokale Omroep Lansingerland.
Kwaliteit staat dus inderdaad los van het gekozen medium.

Weer een typische confrontatie tussen twee mensen met een verschillende mening die beide deels het gelijk aan hun kant hebben, maar alleen oog hebben voor hun eigen gelijk.

Ach ja, het is een column natuurlijk of iets wat hiervoor kan doorgaan en de spelregel voor dit soort opiniestukken is dat je vooral oog moet hebben voor het eigen gelijk en het gelijk van de ander zoveel mogelijk moet negeren of zelfs belachelijk maken.

Maar leren we iets van dit soort opinies? Nee, een opinie is doorgaans een felgekleurde mening. Opiniestukken zijn propaganda, een verborgen agenda die moddervet tussen de regels door druipt.
En dat is op zich prima, daarvoor is het ook bedoelt. Wat een stuk zorgelijker is, is dat veel mensen (vooral jongeren) het verschil niet meer zien tussen een opinie en de feiten. Daar waar de oude media vaak nog met nuances komen, is deze nuance volledig verdwenen bij de opinie weblogs. Haat, minachting en ontmenselijking van de politieke tegenstander is eerder tendens dan uitzondering.

Dus ja, de opinie weblogs zullen wel blijven. Het tijdperk van nuance is voorbij en ons land raakt nog verbitterder en meer verzuurd dan het de afgelopen decennia is geweest.

Ik vraag me toch echt af of de nuance inderdaad zoveel minder is dan in het verleden en dan vraag ik me des te harder af of je dit aan weblogs zou kunnen wijten.

Natuurlijk heeft het internet nieuwe wegen geopend om veel meer mensen veel meer ongezouten meningen te laten horen. In een verder verleden was een stencilmachine nog bijna het enige middel om wat extremere geluiden de wereld in te smijten. Kranten publiceerden slechts een selectie aan ingezonden brieven. Je moest haast wel journalist of heel bekend zijn om heel Nederland jouw opinie op te dringen. Nu is vijf minuten voldoende om op bijvoorbeeld deze site je mening de wereld in te gooien.

Er is nu dus wel een mogelijkheid om die meningen sneller openbaar te maken. Maar is daarmee de mening, en dus de opinie, ook veranderd? Waren Nederlanders in het algemeen vroeger genuanceerder dan tegenwoordig? Of zien we het nu enkel veel meer omdat het gewoon wat sneller leesbaar is?

In mijn jeugd waren er ook vooroordelen. Er waren ook racisten. Er waren ook extreme groeperingen die andere groeperingen haatten. Er waren volkeren die elkaars bloed wel konden zuipen. Zelfs jongeren uit het ene dorp die over jongeren uit het dorp ernaast spraken als over "die mongolen". In de jaren zeventig en tachtig werd er ook gesproken over "die smerige buitenlanders".
Het werd alleen wat minder vaak opgeschreven in de gerenommeerde media. Je kwam ook niet zo snel door de redactie van een dagblad heen, als je een ingezonden brief over kut-Marokkanen stuurde.

Het feit dat je nu veel meer kunt lezen, wil niet zeggen dat je alles moet lezen en het betekend zeker niet dat je je door alles moet laten beïnvloedende. Als iemand onverdraagzamer wordt als gevolg van extreme teksten op internet, verwijt ik dat nog steeds die persoon zelf net zo hard als de persoon die de extreme tekst plaatste.

Adolf Hitler schreef Mein Kampf dat door velen werd gelezen en waar velen zeer negatief door werden beïnvloed. Maar dat maakt de kampbeulen niet minder schuldig.

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 14:27 schreef Okaht het volgende:
Het internet is afgeladen met blogjes van verveelde huisvrouwen en depresieve pubers, die amper worden gelezen en van geen enkele niveau getuigen. Het is de vraag hoeveel last je daar van hebt. Je hoeft het tenslotte niet allemáál te lezen.

De oude, vertrouwde kwaliteitskranten, waar Hans van Willigenburg zo voor pleit, vielen in het verleden ook met evenveel reclamefolders, wijkkrantjes en andere onzin in de brievenbus. Rond de bouwvak lagen daar de groeten uit zonnig Spanje, en in december de afgezaagde kerstkaarten nog tussen. En eens per jaar de Gouden Gids en het telefoonboek.
Ik ga er vanuit dat Hansepans het telefoonboek niet op dezelfde wijze las en beoordeelde als een column van Gerard Reeve, en de meeste folders ook gewoon meteen weg flikkerde.

Met een beetje slim Googelen en kritisch keuzes maken ontloop je de meeste bagger en kom je verdomd mooi werk tegen op internet.
Kijk maar eens naar mijn briljante bijdragen

Ik neig tussen alle meningen hier gegeven toch het meeste naar deze mening. Er zijn inderdaad juweeltjes van weblogs te vinden... tussen alle troep van verveelde huisvrouwen en die negatieve weblogs die de heer Brussen als voorbeeld van de nieuwe bruisende media aanhaalt.

Die pareltjes zijn niet Sargasso, Geen Stijl en dergelijke. Die hebben wel harde meningen, maar kennen niet de finesse om mensen echt te laten nadenken. Nee, de grootste pareltjes zijn die weblogs die over op het oog kleine voorvallen gaan, maar met een kleine kwinkslag naar wat er in de wereld gaande is. Die pareltjes zijn er, maar of je ze makkelijk via google vindt is weer een andere zaak. Je vindt ze het beste door links van andere goede weblogs te volgen.

Och. Google gebruikte ik ook maar een beetje als geintje. Feit is dat ik zelden de bagger onder ogen krijg omdat ik het gewoon niet opzoek. Je MOET niet alles lezen op internet .

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 20:06 schreef Okaht het volgende:
Och. Google gebruikte ik ook maar een beetje als geintje. Feit is dat ik zelden de bagger onder ogen krijg omdat ik het gewoon niet opzoek. Je MOET niet alles lezen op internet .

Je krijgt geen bagger onder ogen? Je bent hier zelfs lid geworden van de redactie.

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 01:14 schreef Neuralnet het volgende:

[..]

Je krijgt geen bagger onder ogen? Je bent hier zelfs lid geworden van de redactie.

Ik ben lid als columnist. Ik heb buiten het weekend geen tijd om alles hier na te lezen .

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 19:55 schreef Okaht het volgende:
Ik vraag me toch echt af of de nuance inderdaad zoveel minder is dan in het verleden en dan vraag ik me des te harder af of je dit aan weblogs zou kunnen wijten.

Natuurlijk heeft het internet nieuwe wegen geopend om veel meer mensen veel meer ongezouten meningen te laten horen. In een verder verleden was een stencilmachine nog bijna het enige middel om wat extremere geluiden de wereld in te smijten. Kranten publiceerden slechts een selectie aan ingezonden brieven. Je moest haast wel journalist of heel bekend zijn om heel Nederland jouw opinie op te dringen. Nu is vijf minuten voldoende om op bijvoorbeeld deze site je mening de wereld in te gooien.

Er is nu dus wel een mogelijkheid om die meningen sneller openbaar te maken. Maar is daarmee de mening, en dus de opinie, ook veranderd? Waren Nederlanders in het algemeen vroeger genuanceerder dan tegenwoordig? Of zien we het nu enkel veel meer omdat het gewoon wat sneller leesbaar is?

In mijn jeugd waren er ook vooroordelen. Er waren ook racisten. Er waren ook extreme groeperingen die andere groeperingen haatten. Er waren volkeren die elkaars bloed wel konden zuipen. Zelfs jongeren uit het ene dorp die over jongeren uit het dorp ernaast spraken als over "die mongolen". In de jaren zeventig en tachtig werd er ook gesproken over "die smerige buitenlanders".
Het werd alleen wat minder vaak opgeschreven in de gerenommeerde media. Je kwam ook niet zo snel door de redactie van een dagblad heen, als je een ingezonden brief over kut-Marokkanen stuurde.

Het feit dat je nu veel meer kunt lezen, wil niet zeggen dat je alles moet lezen en het betekend zeker niet dat je je door alles moet laten beïnvloedende. Als iemand onverdraagzamer wordt als gevolg van extreme teksten op internet, verwijt ik dat nog steeds die persoon zelf net zo hard als de persoon die de extreme tekst plaatste.

Adolf Hitler schreef Mein Kampf dat door velen werd gelezen en waar velen zeer negatief door werden beïnvloed. Maar dat maakt de kampbeulen niet minder schuldig.

Je hebt gelijk dat er altijd extreme meningen waren, dat wil ik ook niet ontkennen. Zo waren de jaren '70 ook behoorlijk extreem. En ja, daarvoor was het vaak ook zo dat inwoners van naburige dorpen elkaars bloed wel konden drinken. Hun wereld was te klein en door de massale intrede van televisie (en de ontzuiling, wat denk ik ook veel aan televisie te danken is) werd deze wereld vergroot.

Uiteindelijk kwamen we aan bij de jaren '80, het 'ik tijdperk.' Weliswaar vaak verafschuwd door velen, maar het had ook een voordeel; de tegenstellingen werden minder. De jaren '90 waren misschien wel de meest vruchtbare waar het ging om hoe we met elkaar omgingen. Links en rechts Nederland zagen in dat ze ook veel idealen deelden, dat ze op veel vlakken meer gemeen hadden dan ze verschilden.
En ja, er waren ook minder mensen met minder nuance... en goed deze werden soms ook niet genoeg gehoord door het establishment (waardoor de huidige problemen konden ontstaan). Job Cohen hoorde dit wel en kwam met een strengere immigratie wet. Was dit, samen met strengere straffen (en betere handhaving van de wet) meer in de praktijk gebracht, dan waren de huidige problemen veel kleiner geweest. Dat durf ik best te zeggen.

Maar de weblogs die de heer Brussen zo prijst... die hebben geen olie op het vuur gegooid, maar pure benzine. Alles wat de ander doet is fout of het deugt niet. Incidenten worden uitvergroot, bewindslieden worden karikaturen en het volk neemt veronderstellingen en meningen aan als de waarheid.
Het moet je toch zijn opgevallen hoeveel Nederlanders/ internetters Nederland zien als een bananen republiek? Hoe komen ze in hemelsnaam aan zulke ideeën? Nou simpel; blaas elk incident op tot een complot van gigantische omvang... en de gene die het hardste schreeuwt wordt als het meest betrouwbaar gezien.
Dat laatste gebeurde vroeger vooral vocaal en werd door weinig mensen opgepikt. Tegenwoordig staat het op het internet en zijn deze betogen nog jaren later terug te vinden. Is een extreem betoog al lang ontkracht, dan overtuigt het de mensen telkens weer... aangezien de ontkrachte versie nooit bij het bronartikel wordt genoemd, aangezien de bron (weblog) hier doorgaans geen enkel belang bij heeft.
Alleen daarom zullen de traditionele media altijd nodig blijven.

En het feit dat de heer Brussen de traditionele media van een complot denkt te moeten beschuldigen (ze zouden hun machtspositie niet kwijt willen)... waag ik de motieven van deze heer Brussen te betwijfelen. Hij laat zijn veronderstellingen als een waarheid bovendrijven. Niet dat ik die heer Van Willigenburg nu direct gelijk wil geven, want zo als ik al zei; ze hebben elk hun eigen propaganda nodig om hun gelijk te vragen. Maar wat is er eigenlijk mis met het gezegde dat de waarheid meestal in het midden ligt? Is het geen welhaast heilige plicht meer om als lezer de waarheid te zoeken? Voors en tegens afwegen?

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2009 @ 20:06 schreef Okaht het volgende:
Och. Google gebruikte ik ook maar een beetje als geintje. Feit is dat ik zelden de bagger onder ogen krijg omdat ik het gewoon niet opzoek. Je MOET niet alles lezen op internet .

Om het kaf van het koren weten te onderscheiden, kan het geen kwaad af en toe wat bagger onder ogen te krijgen.

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 01:14 schreef Neuralnet het volgende:

[..]

Je krijgt geen bagger onder ogen? Je bent hier zelfs lid geworden van de redactie.

Haha, touche... anderzijds; jij en ik zitten hier ook. We zijn zelf net zo schuldig.

@Paginabeheerder (... als reactie op de lange reactie )

In de eerste plaats: ik denk wel dat wij op één lijn zitten, maar ik vind het een leuk onderwerp om op door te gaan.

Laten we dan een duidelijker onderscheid maken tussen de verschillende niveaus van weblogs om de discussie helder te houden. En daarbij kun je het begrip weblogs ook wel weer verruimen tot alle opiniestukken op internet zoals columns en (nieuws)fora.

De bagger hebben we al wel gehad. De gemiddelde blogs van Jan en Truus met de Pet - en ik zeg dit met alle respect - hebben gewoon niet tot doel om de wereld een andere mening op te dringen, en als ze dat al willen, hebben ze niet meer effect dan het bijhouden van een papieren dagboek dat hooguit je partner of kind weleens stiekem kunnen lezen. Bij deze digitale versie zijn er hooguit een man of tien die deze non-informatie meeleest.
Dit is verre van een bedreiging voor de media die de heer van Willigenburg verdedigd. Maar ook totaal niet vergelijkbaar met de voorbeelden die de heer Brussem aanhaalt.

Een stap verder zijn de mogelijkheden om op nieuwsberichten te reageren. Het grappige is natuurlijk dat juist de traditionele kranten hier de meeste mogelijkheden in bieden.
Hier zie je inderdaad vaak zeer extreme en ongenuanceerde meningen langs vliegen. Zet het woord "Marokkaan" of "allochtoon" in een bericht en je bent in de eerste plaats zeker van héél veel reacties, maar vervolgens ook van de meest racistische reacties. Vaak krijg ik hier het gevoel dat de internetter dit vooral heel gemakkelijk vindt en zelfs de indruk heeft nog enige invloed op de publieke opinie uit te kunnen oefenen.
Maar werkt dat ook zo? Ik denk het niet. In dat soort discussies zie je zelden of nooit mensen tot elkaar komen. Meestal zijn het twee extreem meningen die haaks op elkaar staan en geen millimeter aan elkaar toe willen geven. Schrijvers krijgen enkel bijval van anderen die het toch al met hen eens waren.
Nu stel jij dat deze meningen nog jarenlang blijven staan en daar geef ik je op zich ook gelijk in. Alleen worden digitale nieuwsberichten en de meningen daaronder zelden nog gelezen als de berichten ouder dan twee dagen zijn. Zowel binnen de stellingen van de heer van Willigenburg als van de heer Brussum is de invloed op van dit verschijnsel op de publieke opinie dus ook niet zo enorm.

Dan zijn er de beter gelezen weblogs en columns als die op foknieuws.nl. Hier moeten we bij het "publiek" een onderscheid maken tussen de lezers die enkel lezen en de lezers die ook nog reageren. De betere columnisten en bekendere bloggers denken toch wat langer na over wat ze schrijven en proberen wel degelijk een discussie op te roepen. Mensen die enkel lezen nemen dit in veel gevallen enkel voor kennisgeving aan. Alleen mensen die zich in de discussie mengen, werken mee aan de opinievorming. Maar dan zie je weer dat dit ook steeds weer dezelfde lui zijn. Onder de columns van FOK zie je ook steeds weer dezelfde pakweg twintig namen verschijnen, en daarvan is een deel ook gewoon zelf columnist. Datzelfde zie je ook op bijvoorbeeld GeenStijl, Sargasso of op HetVrijeVolk.
In ieder geval. Opnieuw geen echte bedreiging voor de oude media en ook weer geen enorme invloed van nieuwe media.

Tenslotte zijn er de werkelijk invloedrijkere bloggers en columnisten die op hun eigen specifieke websites publiceren. Daar zie ik eigenlijk niet eens zo'n verschil met vroeger. Zij preken meestal toch wel voor eigen parochie. Dat deden ze in het verleden ook maar dan in de partijkrantjes, vakbondblaadjes, pamfletten van de eigen groepering of in de kranten die overwegend op hun eigen doelgroep waren gericht. Daar is dus niks in veranderd. Zij worden nog altijd enkel gelezen door de reeds bestaande aanhang.

Oké. De nieuwe media heeft natuurlijk veel veranderd. Het is vooral sneller en toegankelijker. De hele samenleving is sneller geworden door alle nieuwe technologie, dus de media blijft daar niet in achter. Ik denk dat we als samenleving met z'n allen ook nog steeds zoekende zijn naar manieren om met al die snelheid en informatie om te gaan. We kunnen daarom nooit stellen dat het allemaal helemaal geen effect op ons heeft.
Alleen blijf ik erbij dat mensen mensen blijven en dat communicatie tussen mensen ook niet echt verandert. Als ik een digitale versie van een boek of artikel lees, krijg ik dezelfde informatie als in de papieren versie van dat boek of artikel. En dan is het inderdaad aan mij, wat ik met die informatie doe.

Binnen de context van de column stel ik dan het volgende.
Ik vind Hans van Willigenburg nog steeds een fossiel met zijn demonisering van de digitale media. Bert Brussum heeft een paar punten maar overdrijft schromelijk de invloed van weblogs en hij slaat ook ernstig door in zijn complottheorieën.

De waarheid ligt inderdaad in het midden.

BB stelt in feite dat blogs de text step in berichtgeving zijn. Waarbij velen dan vinden dat slechts díe blogs bestaansrecht hebben die door professionele journalisten gerund worden. De rest doet met laatdunkend af als 'conversation', terwijl men de eigen producten trots als 'content' classificeert.

Maar imo is juist het feit dat iedereen tegenwoordig content kan maken, nl meningen, fotootjes met een foontje, getuigenverslagen, etc de reden dat het enorm belangrijk is om sites als FOK! te hebben. Want daar kunnen al die 'waarheden' met elkaar geconfronteerd worden, en kunnen de extremen elkaar nuanceren.

De feodale tijd dat berichtgeving van één bron kwam, nl de gevestigde journalistieke orde met de Grote Namen, is voorbij. Andere tijdgeest, andere techniek, andere samenleving.

Conversation vs Content - maar is het in deze 2.0 tijd niet zo dat juist de interactie, dus ook de conversatie met name belangrijk is?

Natuurlijk kunnen we zoals in wezen de voorgaande eeuw ook al gebeurde de berichtgeving feodaal overlaten aan de 'echte' journalisten.

Maar wat doe je met al die losse meningen, met de grote massa? Waar blijft de nuancerende rol van een massaal gebruikt internet?

Content is al niet meer het alleenrecht van de journalist. Of de journalistieke arrogantie moet zover gaan om bv te stellen dat de content pas geboren wordt onder hun handen. Maw, de berichten die tijdens de recente Iraanse verkiezings-onrust vanuit de bevolking de wereld ingewtitterd werden waren nog geen content, maar werden dat pas na filtering, redigering, interpretatie en vertaling van een gevestigde journalist?

Naast web 2.0 hebben we dan dus nu ook journalistieke arrogantie 2.0

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 12:54 schreef iteejer het volgende:
BB stelt in feite dat blogs de text step in berichtgeving zijn. Waarbij velen dan vinden dat slechts díe blogs bestaansrecht hebben die door professionele journalisten gerund worden. De rest doet met laatdunkend af als 'conversation', terwijl men de eigen producten trots als 'content' classificeert.

Maar imo is juist het feit dat iedereen tegenwoordig content kan maken, nl meningen, fotootjes met een foontje, getuigenverslagen, etc de reden dat het enorm belangrijk is om sites als FOK! te hebben. Want daar kunnen al die 'waarheden' met elkaar geconfronteerd worden, en kunnen de extremen elkaar nuanceren.

De feodale tijd dat berichtgeving van één bron kwam, nl de gevestigde journalistieke orde met de Grote Namen, is voorbij. Andere tijdgeest, andere techniek, andere samenleving.

Conversation vs Content - maar is het in deze 2.0 tijd niet zo dat juist de interactie, dus ook de conversatie met name belangrijk is?

Natuurlijk kunnen we zoals in wezen de voorgaande eeuw ook al gebeurde de berichtgeving feodaal overlaten aan de 'echte' journalisten.

Maar wat doe je met al die losse meningen, met de grote massa? Waar blijft de nuancerende rol van een massaal gebruikt internet?

Content is al niet meer het alleenrecht van de journalist. Of de journalistieke arrogantie moet zover gaan om bv te stellen dat de content pas geboren wordt onder hun handen. Maw, de berichten die tijdens de recente Iraanse verkiezings-onrust vanuit de bevolking de wereld ingewtitterd werden waren nog geen content, maar werden dat pas na filtering, redigering, interpretatie en vertaling van een gevestigde journalist?

Naast web 2.0 hebben we dan dus nu ook journalistieke arrogantie 2.0

Zeer eens met de constateringen hierboven.

Sterker nog: Max Blokzijl was een "journalist"; de makers van allerlei verzetskranten niet. De "journalist" Thomas lepeltak werd betrapt op schandalige leugens om de vakbeweging in ene kwaad daglicht te stellen. De "journalist" Marcel van Dam hielp een frisdrankenfabriek om zeep met een gemanipuleerde reportage over zogenaamd ontploffende flessen. Om maar eens een paar schrijnende voorbeelden te noemen.

En nou net dat gaat nu veranderen. De tijd accepteert dat niet meer. De klasse die de nieuwsgaring monopoliseerde, en per definitie altijd gelijk had omdat ze zélf bepaalde welk tegengeluid een kans kreeg en welk niet.
Een arrogantie die regelrecht uitloopt in het opdringen en insmeren van een zelfgekozen visie.

En nog steeds probeert een bepaalde klasse krampachtig daar aan vast te houden. 'WIJ zijn de kwaliteit, WIJ weten hoe het zit, de rest is idioot en amateuristisch gebabbel'.

En als je er tegenin gaat wordt er keihard op de man gespeeld. En begrijpelijk. Want er wordt aan hun stoelpoten gezaagd.

Het maken van content is nu, helaas voor hun, niet meer voorbehouden aan een beperkte groep. Dat maakt ook dat het belang van internet niet alleen maar bestaat uit het weergeven van content. Maar minstens zo zwaar wegend is de taak van het weergeven en onderling nuanceren van al die informatie. Dus geen hypes meer van een zelfvoldane zelfbenoemde godheid die met een glunderende doch liegende bek een frisdrankmerk kapot maakt - althans niet meer zonder tegengeluiden. Tegengeluiden die in deze internet-tijd absoluut hadden geleid tot een demasqué van betreffende superjournalist.

En dat is de realiteit. Dan kan men wel met aardappel in de bek en met een joyeus dédain bekakt uit die bek wringen 'dat er nou eenmaal een verschil bestaat tussen gebabbel en content', maar die realiteit ligt er. Heren, stik er gerust in

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 17:05 schreef DriekOplopers het volgende:

[..]

Zeer eens met de constateringen hierboven.

Sterker nog: Max Blokzijl was een "journalist"; de makers van allerlei verzetskranten niet. De "journalist" Thomas lepeltak werd betrapt op schandalige leugens om de vakbeweging in ene kwaad daglicht te stellen. De "journalist" Marcel van Dam hielp een frisdrankenfabriek om zeep met een gemanipuleerde reportage over zogenaamd ontploffende flessen. Om maar eens een paar schrijnende voorbeelden te noemen.

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 21:31 schreef iteejer het volgende:
Dan kan men wel met aardappel in de bek en met een joyeus dédain bekakt uit die bek wringen 'dat er nou eenmaal een verschil bestaat tussen gebabbel en content', maar die realiteit ligt er. Heren, stik er gerust in

Yep.

En qua content. Wát is precies content?

Ik verwijs maar eens naar de fraudemakelaar Harry Mens. Vermomd als "content" maakt allerlei tuig in dat programma reclame voor dubieuze vastgoedfondsen etc. Harry was met zijn bisnisklas een groot promotor van PalmInvest etc. Mensen voor vele miljoenen opgelicht. Is dat wat wij bedoelen met "content"?

Of in dat bisnisklas veroordeelde beursfraudeurs en oplichters die daar hun kijk op de beurs komen vertellen, een omfloerste vorm van beursmanipulatie. Geert Schaay en Rienk Kamer als "deskundigen." Is dat wat we bedoelen met "content"?

Dan maar liever bijdragen van "amateurs" met het hart op de goede plaats. Mensen die vanuit bewogenheid hun kijk op de wereld geven. Niets om neerbuigend op neer te kijken.

Aan Van Willigenburg en zijn medestanders: Steek die zogenaamde content (en dat gesuggereerde verschil met andere bijdragen) maar fijn in je reedt. Hard en diep.

Harry Mens. Dát is pas een column waardig! (6)

Ik vind het juist wel grappig hoe "amateuristische columns" over bijvoorbeeld een zondagmiddag terras zitten uitmonden in geweldige discussies over hoofddoeken en de onderdrukking van Moslima's. Waar een verhaal over een beetje ergernis in de kroeg aan wordt gegrepen om over alcoholmisbruik en verslaving door te zagen. Discussies op het scherpst van de snede, waar een stevige dosis respect nog steeds behoorlijk overeind blijft staan.

Ik heb dat soort discussies zelden of nooit gezien in de Elzevier of in de Volkskrant. Ook niet op hun digitale versies. En zeker niet bij Harry "den Ladelichter" Mens. Je ziet het hooguit bij een enkel praatprogramma van de NCRV.

De diepgang - zoals ik 'content' maar vertaal - zie ik soms juist in de vaak verrassende bijdragen van anonieme Nederlanders op internet. Daarmee zeg ik niet dat de diepgang in de reguliere media niet meer is te vinden. Ik zeg wel dat internet beslist niet staat voor minder diepgang.

Die excessen zijn natuurlijk overduidelijke voorbeelden. Men zal dat als overduidelijke uitzonderingen interpreteren, en stellen dat bv de verrijking die Nederland ten deel gevallen is door alle woorden waar de o-klank in voorkomt te gaan spellen met 'eau' geniaal, verrijkend, geestverruimend en heel bijzonder is.

Terwijl wij als FOK! voortklooiden, deden zij dat veel beter. In veel gevallen betreft dat mensen die beroepsmatig daarin bezig zijn. Gedekt door een bedrijfsmatige organisatie, een betaalde crew, bestaanszekerheid, etc.

Wij zijn ondanks gebrek aan bovenstaande en al onze missers toch één van de grootsten. Maar ook dat maakt geen indruk: 'wij zijn tóch veel beter'. Zij het dan dat dit anders, nl met hete aardappelen, of met pompeus gebral, of met persoonlijke beledigingen geformuleerd wordt. Want ja, kwaliteit oblige he Tja. Als je zelf moet oordelen over je eigen kamp is die uitkomst wel voorspelbaar he...

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 22:32 schreef Okaht het volgende:
Harry Mens. Dát is pas een column waardig! (6)

In december 2005 swchreef ik:

Soms vraag ik mij af waarom ik de TV niet kan doortrekken, net als het toilet. Er lopen immers regelmatig pratende hopen stront door het beeld, wat moet ik daar nou mee? Waar zit de trekker? Vlug, haal de Glorix! Het absolute hoogtepunt van al dit fraais is het wekelijkse zondagochtendprogramma van fraudemakelaar Harry Mens. U weet wel, dat actualiteitenprogramma waar de bankier van de Amsterdamse onderwereld mocht vertellen dat ‘ie volkomen onschuldig was, daags voordat hij werd afgeknald. Tsja, dat hoort bij zakenlui: afrekenen.

Maar de allerfraaiste gast is wel Thomas Lepeltak. Die brengt sowieso een associatie met toiletbezoek bij mij naar boven: decennia lang schreef hij stukkies over de jet-set waar je uitstekend je reet mee af kon vegen.


Ach ja, busnisklas. Vroeger dacht ik altijd dat ze met “de Hakkelaar” een Amsterdamse gangster bedoelden. Of die kale oudere heer die het NOS-journaal voorleest. Nou, dan heb je Harry Mens nog nooit aan het werk gezien. Of beter gezegd, gehoord. En die gasten die zich betaald laten interviewen... Als ik weer eens bulderend in de lach schiet, vragen mijn buren of het wat zachter kan. Nee, niet mijn bovenburen, maar die aan de overkant van de straat. De ene effectenlul na de andere rederijstumper komt voorbij. En de grap dat beter niet meneer, maar mevrouw het nummer op de website kan bellen, is het hilarische hoogtepunt van de dag.


En dat decor... Een protserig zaaltje in een lelijk betonhotel aan de kust. Tafeltjes met elegante Franse stoeltjes. Maar hoe mooi een stoeltje ook is, het blijft vloeken bij het molenpaard waar Piet Snot van Dutch Financial Security Investments Trust Foundation (“Uw kapitaal is ons geld”) mee getrouwd is. Kaarsje hier, bloemetje daar. En als intermezzo wat geneuzel in een namaakkeuken waar een kok zogenaamd staat te koken. Maar het vreten dat na afloop wordt opgediend, warmt hij gewoon op in de magnetron, de lul. En ze hebben ook altijd een muziekoptreden. Meestel een sukkel die denkt dat ‘ie Frank Sinatra is, of een bejaarde soulband uit de vroege jaren-70, de rollators discreet buiten beeld.


Thomas Lepeltak is vaste klant en blijft mijn favoriet. Eerder viel hij al door de mand met zijn verslag van de grote vakbondsdemonstratie op het Museumplein in Amsterdam. Spandoeken met hamers en sikkels had vriend Lepeltak daar gezien, vertelde de topjournalist bij Harry. Wel jammer dat uitlekte dat busnisklas de ochtend voor de demonstratie al was opgenomen… Maar deze week overtrof Thomas zichzelf. Hij vond het nodig om het huisadres van die rooie rakker Marcel van Dam bij herhaling te noemen. Zodat men bij hem voor de deur kon gaan demonstreren, met rookbommen gooien en was dies meer zij.


Tsja, pratende hopen stront hebben geen fatsoen. Harry en Thomas: meegeven met Janssen Seaboat Shipment Lease Credit Ventures (“Waarin een kleine rederij groot kan zijn”), en onderweg graag even overboord kieperen. Met een baksteen om hun nek.

Nou ... daar hoef ik in ieder geval niets meer aan toe te voegen. Deze amateur moet weer op zoek naar een ander triviaal onderwerp .

Bert Brussen is toch dat mannetje dat me internetstalinist noemt?
Heeft-ie views nodig ofzo?

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 @ 11:04 schreef Okaht het volgende:
@Paginabeheerder (... als reactie op de lange reactie )

In de eerste plaats: ik denk wel dat wij op één lijn zitten, maar ik vind het een leuk onderwerp om op door te gaan.

Laten we dan een duidelijker onderscheid maken tussen de verschillende niveaus van weblogs om de discussie helder te houden. En daarbij kun je het begrip weblogs ook wel weer verruimen tot alle opiniestukken op internet zoals columns en (nieuws)fora.

De bagger hebben we al wel gehad. De gemiddelde blogs van Jan en Truus met de Pet - en ik zeg dit met alle respect - hebben gewoon niet tot doel om de wereld een andere mening op te dringen, en als ze dat al willen, hebben ze niet meer effect dan het bijhouden van een papieren dagboek dat hooguit je partner of kind weleens stiekem kunnen lezen. Bij deze digitale versie zijn er hooguit een man of tien die deze non-informatie meeleest.
Dit is verre van een bedreiging voor de media die de heer van Willigenburg verdedigd. Maar ook totaal niet vergelijkbaar met de voorbeelden die de heer Brussem aanhaalt.

Een stap verder zijn de mogelijkheden om op nieuwsberichten te reageren. Het grappige is natuurlijk dat juist de traditionele kranten hier de meeste mogelijkheden in bieden.
Hier zie je inderdaad vaak zeer extreme en ongenuanceerde meningen langs vliegen. Zet het woord "Marokkaan" of "allochtoon" in een bericht en je bent in de eerste plaats zeker van héél veel reacties, maar vervolgens ook van de meest racistische reacties. Vaak krijg ik hier het gevoel dat de internetter dit vooral heel gemakkelijk vindt en zelfs de indruk heeft nog enige invloed op de publieke opinie uit te kunnen oefenen.
Maar werkt dat ook zo? Ik denk het niet. In dat soort discussies zie je zelden of nooit mensen tot elkaar komen. Meestal zijn het twee extreem meningen die haaks op elkaar staan en geen millimeter aan elkaar toe willen geven. Schrijvers krijgen enkel bijval van anderen die het toch al met hen eens waren.
Nu stel jij dat deze meningen nog jarenlang blijven staan en daar geef ik je op zich ook gelijk in. Alleen worden digitale nieuwsberichten en de meningen daaronder zelden nog gelezen als de berichten ouder dan twee dagen zijn. Zowel binnen de stellingen van de heer van Willigenburg als van de heer Brussum is de invloed op van dit verschijnsel op de publieke opinie dus ook niet zo enorm.

Dan zijn er de beter gelezen weblogs en columns als die op foknieuws.nl. Hier moeten we bij het "publiek" een onderscheid maken tussen de lezers die enkel lezen en de lezers die ook nog reageren. De betere columnisten en bekendere bloggers denken toch wat langer na over wat ze schrijven en proberen wel degelijk een discussie op te roepen. Mensen die enkel lezen nemen dit in veel gevallen enkel voor kennisgeving aan. Alleen mensen die zich in de discussie mengen, werken mee aan de opinievorming. Maar dan zie je weer dat dit ook steeds weer dezelfde lui zijn. Onder de columns van FOK zie je ook steeds weer dezelfde pakweg twintig namen verschijnen, en daarvan is een deel ook gewoon zelf columnist. Datzelfde zie je ook op bijvoorbeeld GeenStijl, Sargasso of op HetVrijeVolk.
In ieder geval. Opnieuw geen echte bedreiging voor de oude media en ook weer geen enorme invloed van nieuwe media.

Tenslotte zijn er de werkelijk invloedrijkere bloggers en columnisten die op hun eigen specifieke websites publiceren. Daar zie ik eigenlijk niet eens zo'n verschil met vroeger. Zij preken meestal toch wel voor eigen parochie. Dat deden ze in het verleden ook maar dan in de partijkrantjes, vakbondblaadjes, pamfletten van de eigen groepering of in de kranten die overwegend op hun eigen doelgroep waren gericht. Daar is dus niks in veranderd. Zij worden nog altijd enkel gelezen door de reeds bestaande aanhang.

Oké. De nieuwe media heeft natuurlijk veel veranderd. Het is vooral sneller en toegankelijker. De hele samenleving is sneller geworden door alle nieuwe technologie, dus de media blijft daar niet in achter. Ik denk dat we als samenleving met z'n allen ook nog steeds zoekende zijn naar manieren om met al die snelheid en informatie om te gaan. We kunnen daarom nooit stellen dat het allemaal helemaal geen effect op ons heeft.
Alleen blijf ik erbij dat mensen mensen blijven en dat communicatie tussen mensen ook niet echt verandert. Als ik een digitale versie van een boek of artikel lees, krijg ik dezelfde informatie als in de papieren versie van dat boek of artikel. En dan is het inderdaad aan mij, wat ik met die informatie doe.

Binnen de context van de column stel ik dan het volgende.
Ik vind Hans van Willigenburg nog steeds een fossiel met zijn demonisering van de digitale media. Bert Brussum heeft een paar punten maar overdrijft schromelijk de invloed van weblogs en hij slaat ook ernstig door in zijn complottheorieën.

De waarheid ligt inderdaad in het midden.

Het onderwerp is inderdaad leuk om op door te gaan, dat geef ik Brussen dan weer als credit mee.

Klopt er zijn veel verschillende weblogs, er zijn zelfs weblogs die nieuwsberichten plakken en knippen om er in een regel een voor de hand liggende mening aan te plakken.
Zelf had ik ooit een weblog (destijds genomineerd voor de Dutch Bloggies awards), waarin ogenschijnlijk weinig aan politiek werd, gedaan... maar doordat ik het menselijk gedrag op een vaak ironische manier analyseerde kregen de columns toch vaak een politieke lading mee.
Nu wil ik mezelf geen veer in mijn reet steken, maar de manier van schrijven die ik toen hanteerde mis ik op het internet en zeker bij die harde weblogs. En ik niet alleen gelukkig, dik drie jaar nadat mijn weblog dood is, krijg ik nog steeds berichten van voormalige lezers of ik ooit weer ga schrijven.

De reden waarom ik dit staaltje van (schijnbare) narcisme schrijf, is omdat het te maken heeft met wat jij schreef.
Ook bij mij was ruimte voor reacties; ik had ook vogels van divers pluimage als vaste bezoekers en ze konden allemaal reageren. Vaak deden ze dit inhoudelijk, soms weinig inhoudelijk, maar nooit vijandig.
Mensen met sympathie voor Fortuyn/ Wilders en mensen die voor de SP of zelfs voor Christen partijen... ze konden zich allemaal wel vinden in mijn schrijfsels, en vervolgens vaak ook in elkaar.

En dat mis ik in die genoemde weblogs; in plaats van elkaar te leren en elkaar weer als mens te zien... wordt het tegenovergestelde gedaan.
Echte nieuws berichten van jaren geleden worden inderdaad zelden nog gelezen, tenzij men een discussie heeft waarin men googeld naar een bericht dat hun mening bevestigd. Dit zijn soms nieuwsberichten... maar ook vaak meningen/ columns van Het vrije volk, Geen Stijl etc. Die meningen hebben geen houdbaarheids datum, ook hier op Fok zie ik nog steeds vaak gekopieerde linkjes naar Het vrije volk staan, als alibi voor iemands mening... die niet snapt dat het gaat om propaganda in plaats van een feit.
En daar is dit wel een bedreiging voor de oude media, want dit soort weblogs willen geen nuance... en dus maakt de oude media (in hun schrijven) deel uit van het complot van de linkse intellectueel (en in andere gevallen juist weer deel uit van het complot van de overheid en het bedrijfsleven). Veel ontevreden mensen wensen dit graag te geloven, in de hoop dat ze zelf niet medeschuldig zijn aan hun ontevredenheid. Gelukkig, het is toch de schuld van de ander, hiep hiep hoera!

En die invloedrijke bloggers, ja vroeger publiceerden ze ergens anders maar destijds werden deze artikelen vaak vergezeld door andere artikelen van meer gematigde krachten. Het digitale tijdperk is anders... extremen en gematigden zijn niet meer met elkaar "opgescheept." En daarmee worden de lezers ook niet meer geconfronteerd met nuance, en dat merken we o.a. bij Fok. Zelf kreeg ik een tijdje geleden een pm van iemand die mijn mening maar saai vond omdat ik meestal "volgens het boekje" reageerde. Juist daarom had hij een gruwelijke hekel aan mij, en zou Fok! leuker zijn zonder mij. Schijnbaar tegen zijn verwachting in, stuurde ik hem een PM terug en het werd toch nog positief afgesloten.
Maar wat is het toch dat mensen alleen nog extremen zoeken? Alleen dat alleen al is een gevaar voor de oude media te noemen... want de meeste oude media zoeken toch naar nuance, maar het publiek van veel nieuwe media wil dit niet... maar zijn tegelijkertijd niet toe aan de extreme berichtgeving, aangezien ze er zich te veel door laten beïnvloeden.

En daarmee komen we tot de kern van het probleem... je zegt het zelf al; invloedrijke columnisten preken vooral voor eigen parochie. Toch zit hier een paradox in jouw zin: invloedrijk en eigen parochie. Iemand die alleen voor eigen parochie preekt is niet invloedrijk. Nee, de invloedrijke columnist spreekt middels onderbuikgevoelens, daardoor wordt deze invloedrijk.

Persoonlijk vind ik dat (veel) nieuwe media niet aan communicatie doen. Goed er zijn reactie mogelijkheden, maar dit zegt niets over de communicatie. Echte communicatie is pas mogelijk wanneer men ook bereid is zich te verdiepen in de beweegredenen van de tegenstander.
En vooral wanneer men de politiek tegenstander bereid is om deze alleen als politiek tegenstander te zien... niet als vijand. En aan dit laatste ontbreekt het de laatste jaren, voor veel mensen (vooral jongeren) moet het zwart of wit zijn. Het grijze gebied kunnen ze niet langer aan... en dat is wel degelijk een bedreiging voor de genuanceerde oude media.

Dit lijkt mij ook een beetje het verhaal van het kip en het ei. Wordt de "eigen parochie" snel heel groot door de nieuwe media, of groeit die parochie door de algehele tendens om sneller in extremen te denken en de roep om onmiddellijke antwoorden en oplossingen?

In de eerste helft van de twintigste eeuw zijn met (héle) oude media hele volksstammen op gejut tot de meeste vreselijke misdaden. Het ging in al die landen knap beroerd en iemand stond op en bood een instant oplossing voor alle problemen. En het volk slikte het voor zoete koek.

In Rwanda is via transistorradio's een betrekkelijk simpele boodschap verkondigd. Er werd een probleem gecreëerd en er werd meteen een instant oplossing geboden. En een hele natie ging er in mee.

Dit heeft allemaal niets met het soort media te maken gehad. Dit kwam gewoon doordat het slechtste in de mens werd opgeroepen.

quote:

Op dinsdag 1 september 2009 @ 07:31 schreef Okaht het volgende:
Dit lijkt mij ook een beetje het verhaal van het kip en het ei. Wordt de "eigen parochie" snel heel groot door de nieuwe media, of groeit die parochie door de algehele tendens om sneller in extremen te denken en de roep om onmiddellijke antwoorden en oplossingen?

In de eerste helft van de twintigste eeuw zijn met (héle) oude media hele volksstammen op gejut tot de meeste vreselijke misdaden. Het ging in al die landen knap beroerd en iemand stond op en bood een instant oplossing voor alle problemen. En het volk slikte het voor zoete koek.

In Rwanda is via transistorradio's een betrekkelijk simpele boodschap verkondigd. Er werd een probleem gecreëerd en er werd meteen een instant oplossing geboden. En een hele natie ging er in mee.

Dit heeft allemaal niets met het soort media te maken gehad. Dit kwam gewoon doordat het slechtste in de mens werd opgeroepen.

Je spreekt over de kip en het ei. Dit valt vaak niet te herleiden, maar de accelerator valt vaak wel te herleiden.
Internet kan veel goed doen voor landen die eerder geen persvrijheid kenden, de zogenaamde dictaturen... maar voor landen met een vergaande persvrijheid zal dit medium vooral gebruikt worden om betrouwbare (genuanceerde media) in een negatief daglicht te stellen... en waarom ook niet? Ontevreden mensen zullen zich altijd richten tegen de reguliere media... In dictaturen, maar ook in volledige democratieën. In elk land zijn er personen die ontevreden zijn...
Maar dit is 1... maar wetens en willens de democratie naar de knoppen helpen door de handen te laten hangen naar uitzonderingen is weer van een heel ander formaat. Dat iemand dit doet uit overtuiging is een, maar dat men dit doet om zieltjes te winnen voor de commercie is weer een heel ander ding.

Je laat dit goed zien door jouw voorbeeld van Radio Ruanda. Het meest extreme programma wist mensen te mobiliseren. Voor internet geldt hetzelfde. In Ruanda was radio de belangrijkste media, hier in het westen is internet ondertussen op deze positie belandt...
Maar de traditionele media zijn geen vijand... deze nuanceren vooral. De vijand is vooral de ongenuanceerde media, en die vinden we vooral op het internet.

En zonder tegenbericht van de oude media verdwijnt de nuance. Kortom, we hebben die oude media nog hard nodig om ergens in het midden uit te komen.

Groet, Eric