Aan: Sunchaser
Van: Danny
Subject: "Bijstand voor Froger en coming out day"

In reactie op "Carpoolen met Haider en Hasselbach"

Hej Sunnieboy,

Ik snap je dilemma niet helemaal.  Ik gun niemand dat ze zichzelf doodrijden, tenzij ze als een mongool rijden en daarmee anderen in gevaar brengen.  Dan mogen ze zich keurig en zo hard mogelijk om een dikke eik heenvouwen wat mij betreft.

Haider wenste ik niet dood, net zo min als ik Halsema dood wens.  Beiden zijn in mijn ogen extreem.  De ene aan de linkerkant van het spectrum, de andere aan de rechterkant.  Beiden verfoei ik, en beiden zijn verre van ongevaarlijk.  Haider mag van mij rusten in vrede, Hasselbach mag van mij rusten in nog veel meer vrede.  Dit vooral omdat ik Hasselbach persoonlijk een goed presentator vond die op mij overkwam als een zeer goedaardig persoon.  Of dat ook zo is doet er niet zoveel toe.  Of je iemand een vredige laatste rustplaats toewenst is helemaal persoonlijk.  Van mij mag iedereen rusten in vrede.  Ook de duizenden mensen die ik niet ken die dagelijks de dood vinden mogen van mij rusten in vrede.  De Marokkaantjes die graag buurten onveilig maken mogen van mij zelfs rusten in vrede.  Hoe vrediger hoe beter, zal ik maar zeggen.

Ik deel je dilemma dus niet.  Dat je niet bij elk overlijden van iemand waar je nog nooit van gehoord hebt persoonlijk gaat condoleren snapt iedereen, maar wat is er precies mis met even RIP tikken bij de dood van een bekende Nederlander waar je jarenlang met veel plezier naar hebt gekeken?  Voor mij is dat een manier om aan te geven dat ik hem waardeerde voor waar ik 'm van kende.  Dat dat niet persoonlijk is maar slechts van televisie, voetbal, de politiek, films of wat dan ook doet daarbij niet terzake.  Ik mis John Candy ook nog steeds in films.  Dat je iemand niet persoonlijk kent wil niet zeggen dat je die persoon niet kan missen voor de dingen waarvan je 'm wél kende.

Bij Haider heb ik overigens geen reactie gegeven.  Ik kende hem alleen van gekleurde berichtgeving.  Zelfs zijn foto zei me niets.  Wil niet zeggen dat hij niet in vrede mag rusten, maar persoonlijk zal ik hem in geen enkel opzicht missen.  Dus hoef ik dat gevoel ook niet van me af te schrijven middels een RIP post.

Maar goed, naast de schok van de dood van Hasselbach was er deze week ook weer een en ander aan de hand.  Zo terroriseerde een groep Marokkaantjes twee lesbiënnes weg waarna politie doodleuk meldde dat van de daders niets bekend was (want stel je voor dat ze eens zouden ingrijpen!), en was het gisteren de 'coming out' dag.  De dag waarop homo's trots wereldkundig kunnen maken dat ze homo zijn.  In 98% van de gevallen was dat de hele omgeving van die mensen allang opgevallen trouwens, maar soit.

Ik zou willen voorstellen om een Coming Out dag voor hetero's te maken.  Een dag waarop de hetero Nederlander vol trots wereldkundig kan maken dat hij of zijn heteroseksueel is om, net als de homo's, een beetje extra aandacht te krijgen en interessant te doen.  Dat we een parade houden elk jaar.  Straight-Pride, waarbij hetero mannen en vrouwen zich zo hetero mogelijk gedragen om vooral maar lekker aandacht te krijgen.  Dat je bij je ouders op bezoek gaat, ze op serieuze toon zegt dat je ze iets moet vertellen en dat ze beter even kunnen gaan zitten en dat je ze dan met trillende stem, hopende op hun goedkeuring, vertelt dat je hetero bent en dat ze dan zeggen 'is dat alles?  dat vermoedden we allang hoor, we houden nog steeds van je!'. 

Prima dat mensen homo zijn, maar waarom zou je dat breeduit willen verkondigen?  Ik heb niet de behoefte om op een praalwagen te staan in mijn meest mannelijke outfit om te laten zien dat ik hetero ben.  Waarom hebben homo's die drang wel?  Ik snap dat niet.  Wees blij met wie en wat je bent.  Je hoeft niet aan de hele wereld te laten zien dat je homo bent.  Je hoeft de goedkeuring van de wereld niet te hebben.  Als je zelf gelukkig bent heb je dat allemaal niet nodig in mijn ogen.  Er zal vast een logica achter zitten hoor, maar die ontgaat mij volledig.

Verder viel me nog iets op in de media.  De Frogertjes missen hun bijstandsleventje nu al.  Voor een realitysoap hebben ze één maand lang op bijstandsniveau geleefd en dat is ze zo bevallen dat ze het nu al enorm missen.  Dit meldden ze vanuit hun luxe miljoenenvilla met privé-zwembad en tennisbaan.  Als ze het werkelijk zo missen dan stoppen ze beiden met hun carriëre (alsjeblieft!  stop!  Stop nu!  Verlos je uit ons lijden!!), geven ze hun geld aan een goed doel (of zetten ze het even in IJsland op een spaarrekening) en gaan ze lekker in de bijstand.  Niemand die ze tegen houdt.  Maar nee, René blijft gewoon dezelde arrogante kwal die hij altijd al was en Natasja blijft gewoon de talentloze vruchten-van-haar-man-plukker die we allemaal kennen en verafschuwen.  Kunnen we ze niet met pek en veren naar Duitsland schoppen?  Hadden ze niet een duopresentatie van 71 graden noord in Noorwegen kunnen doen?  Hadden ze niet tot het integere vriendenclubje van Halsema kunnen behoren?   Zucht...

Och, het zal allemaal wel weer.  Ik moet me niet zo druk maken en dat ga ik dan ook niet doen vandaag.  Het is tenslotte zondag en over twee dagen gaan we kennismaken met aliens dus dan wil ik er wel op mijn opperbest uitzien.  Zo even een paar uur Wii'en om dat overtollige vet kwijt te raken en dan zijn we alweer een dag dichter bij de invasie.  I can't wait!

Later!
Danny

Lees ook:

delen |