Even met de fractiekamer van de VVD gebeld. “Goedemiddag, Oplopers hier. Mark in de buurt?” Al snel kreeg ik de vriendelijke liberaal aan de telefoon. “Zeg Mark, pas je een beetje op met wat je zegt? Voor je het weet word je door Minister Ernst Hirsh-Inquart voor anderhalve dag in de bak geflikkerd.” Mark was zich van geen kwaad bewust, dus legde ik hem even uit: “Je hebt bepleit dat Poolse immigranten geen recht op een werkloosheids- of bijstandsuitkering moeten krijgen. Dat is Godslastering, want het gros van die Polen is behoorlijk Katholiek. Bovendien doe je met je uitspraak aan haatzaaien, en dat mag niet meer, sinds de heer Nekschot is opgepakt.”

Mark Rutte heeft natuurlijk voor een deel wel gelijk, als hij paal en perk wil stellen aan het misbruik van onze sociale voorzieningen door buitenlanders. Alleen mag je dat tegenwoordig wel dénken, maar niet zéggen. Overigens ben ik het niet helemaal met Mark eens. Mensen die hier hebben gewerkt hebben uiteraard wel recht op een werkloosheidsuitkering. Daar betalen ze gewoon premie voor, en de lengte van die uitkering hangt af van hoelang je aan het werk bent geweest. Eerlijk is eerlijk. Overigens loop ik net als Mark ook de kans, achter slot en grendel te verdwijnen. Lees maar: Katholieken hebben een goede traditie van plunderen en roven. Daarom zijn die Polen niet te vertrouwen. Natuurlijk, ik maak hier overduidelijk een geintje, maar als het aan Ernst Hirsch-Inquart ligt, is het afgelopen met die grappenmakerij.

Terwijl die man zelf één grote grap is. Een van zijn ouders is een in de oorlog ondergedoken Jood. Na de oorlog getrouwd met degene die het onderdak verleende. En toen hebben ze Ernst gekregen. Een buitengewoon lelijke baby, trouwens. Maar gezien zijn afkomst mag je van hem toch wel een fatsoenlijk geweten verwachten? Maar nee hoor. Ernst wist een mooi klusje voor de nazaten van de smerissen die in de oorlog de Joden naar de Intercity richting vernietigingskamp afvoerden. Met groot machtsvertoon het huis van de heer Nekschot binnen vallen. Leuk gesprekje in de kantine van een Amsterdams politiebureau: “Zeg Karel, waarom licht jij mensen met een afwijkende mening van hun bed?” “Van opa geleerd, die deed dat in de oorlog ook.” Een schande. Amsterdam heeft geen enkele reden meer om trots te zijn op zijn politiemacht.

Amsterdam heeft sowieso weinig meer om trots op te zijn. Ik zeg één woord. Ajax. Uitgeschakeld voor de voorronde van de Champions League. Hooghartige Amsterdammers spreken van “boeren” als het gaat om mensen die oostelijk van Abcoude wonen. Maar die Twentenaren kunnen wel beter voetballen. Daar sta je dan, met je flitsende auto, je foute kleren en je goudbehangen doublésnollen. Als ik in Enschede ben, hoor ik de hele tijd smalende opmerkingen over de Uefa-kut… Een terechte straf voor Danny Blind ook. Dienstverlening en rijbewijs kwijt wegens ladderzat op een andere auto knallen. Goed zo. Over dik een jaar is Blind voor straf trainer. Van het Eerste van Ajax. In de Jupiler-League. Krabbelaars!

Want dat zijn het, in mijn geliefde Amsterdam. Krabbelaars. Ze kunnen niks! Zelfs een beetje rekenen zit er niet in. Onder verantwoordelijkheid van een kantoor vol dik betaalde ambtenaren valt de nieuwe metrolijn zestien keer zo duur uit dan was begroot. Ben ik verbaasd? Nee. Ik ben nergens meer verbaasd over. Nooit meer. Niet sinds duidelijk werd, waarom de beroemde kunstenaarssociëteit “De Kring” failliet dreigt te gaan. Want weet u, wie daar in de kascommissie zit? Gonny van Oudenallen. Dat is die slettebak die op kosten van de gemeenteraad zichzelf betaalde voor adviezen die ze aan zichzelf uitbracht. Ja, dan gaat het snel met de centjes.

Maar de wonderlijkste boekhouders zitten bij het Rijk. Daar hebben ze besloten dat ministers die te hard rijden, het geld van hun bekeuring gewoon terug krijgen uit de staatskas. En dat geld moet ergens vandaan komen. Dus beknibbelen we als het aan het CDA ligt straks op de uitkeringen van jong-gehandicapten. Dat mag allemaal. Maar een geintje? Nee, dat kan niet…

Lees ook:

delen |