2005, dat was het jaar waarin Guus Hiddink definitief de gewone stervelingen ontsteeg en als een voetbalmagiër boven de aardbol rond zweefde. Af en toe intervenieerde Guus eens in het spelletje, zoals dat werd gespeeld. Dan toverde hij PSV, dat een voorhoede kwijt geraakt was die rond de vijftig goals had verzorgd, ogenschijnlijk eenvoudig naar de titel en de halve finale van de Champions League. Onlangs deed hij hetzelfde met een opnieuw volledig gerenoveerd team. Ondertussen had hij nog de tijd om naar Australië te vliegen en dat team voor het eerst sinds jaren weer eens naar een WK te goochelen. De trucs van voetbalopperwezen Guus werden slechts overtroffen op de recent gehouden WK-loting, waarin gastland Duitsland in een eenvoudige poule getoverd werd.

Wat het WK betreft, 2005 was ook het jaar van Marco van Basten. Het schijnt dat de Chinezen tussen de jaren van de beer, slang en aap ook het jaar van Marco willen gaan invoegen. Alles wat Marco deed lukte. Ongestraft schrapte hij goede voetballers uit zijn selectie en riep hij eenvoudige boerenknullen uit onze Mickey Mouse competitie op. Het gevolg was de beste kwalificatiereeks in jaren, zonder dat er goed gevoetbald werd. Dat wordt nog wat in 2006.

Ontegenzeglijk was 2005 ook het jaar van de dramatische uitschakelingen in de Europacup. PSV stond op de drempel van de finale der finales, die om de Champions League, toen Massimo Ambrosini zijn AC Milan langs PSV kopte. En AZ, dat stond al in de finale om de UEFA Cup, toen na meer dan twee uur voetballen een Portugees toch nog koppend alle dromen verstoorde. Wel goed voor de heroïsche verhalen over tien jaar.

Waarvan het maar de vraag is of we die gaan horen over de nieuwste aanwinst in het vaderlandse profvoetbal, de FC Omniworld. De clubnaam en stadionnaam werken niet echt mee, wat dat betreft. Want welke opa vertelt over een jaar of twintig trots aan zijn kleinzoon dat hij er bij was, bij die eerste goals en punten in het Mitsubishi Forklift Stadion?

2005 had ook één der fraaiste Champions League-finales sinds jaren. AC Milan was superieur tegen het verrassend geplaatste Liverpool en ging met 3-0 rusten. De Italianen lieten de spelersvrouwen al binnen voor een vervroegd feestje, dronken champagne en zagen de Engelsen na rust in rap tempo gelijk komen, waarna Jurek Dudek met een clownsact de held van de strafschoppenserie werd. Als dank haalde Liverpool een andere keeper en slijt Dudek zijn dagen op de bank. De geruchten gaan dat hij met kerst is gesignaleerd in Ahoy, als circusmedewerker, maar dat is nog niet bevestigd.

Dé voetbalsoap van 2005 gaat natuurlijk over Salomon Kalou. Deze Ivoriaan werd door Van Basten gevraagd toe te treden tot zijn leger, maar mocht niet van Rita Verdonk. De zaak loopt nog steeds en de arme drommel schijnt al niet meer veilig in eigen land te kunnen komen. Nog even en 3FM houdt een actie met een glazen huis en het aanvragen van plaatjes voor Kalou. Wordt ongetwijfeld vervolgd in 2006.

Dat geldt helaas waarschijnlijk ook voor Talpa. Deze zender nam het uitzenden van samenvattingen uit de eredivisie over van de NOS en het is geen genoegen. Overdreven enthousiasme, een verbod op kritiek op het spelniveau, een belachelijke uitzendvolgorde, reclame en Ruud Gullit als analyticus. Juist, dezelfde Gullit, die met Feyenoord meer wedstrijden verloor dan won, mag nu gaan vertellen wat andere trainers fout doen. Dezelfde Ruud, die na zijn ontslag furore maakt in de spectaculaire theatershow Het Groot Niet Te Benijden.

2005 werd ook het jaar waarin het jeugdvoetbal massaal omarmd werd. Eerst juichten we voor B-junioren, toen Oranje onder 17 tweede werd op het EK en derde op het WK. Maar het hoogtepunt was het in Nederland gehouden jeugd-WK. Dagelijks werden de jonkies door een giechelbig zonder voetbalintellect op allerlei manieren ondervraagd op BNN en zo werden Kenneth, Ryan, Ron, Hedwiges, Ricky en Quincy nationale knuffelberen. Zoals Ibi en Isi, die later de knuffel-Marokkanen van Eindhoven werden, en dat had nu eens niets te maken met schimmige plantsoenen.

Dan was 2005 ook nog het jaar waarin Heracles Almelo promoveerde en daarmee de eerste eredivisieclub werd die op kunstgras speelt. Het jaar ook waarin monument Sparta weer naar de eredivisie promoveerde. Het jaar waarin Rafael van der Vaart in Duitsland ging voetballen en er daarna nauwelijks meer kwetsende spreekkoren zijn geweest in onze stadions. Waarin José Fortes Rodriguez bedacht dat René Temmink wellicht wel eens aan het syndroom van Down kon lijden, als je goed keek dan. En oh ja, Ajax kocht in 2005 negen spitsen, terwijl zeventien voetballers hun transfervrije vertrek uit Amsterdam aankondigden. Het was een bewogen jaar. En nu met zijn allen, als een welgemikte trap van Henk ten Cate onder het achterwerk van José Mourinho, 2006 in!

Lees ook:

» 06:00 Mohammed & De Moskeeplassers0
» 20/05 hellehond3
» 20/05 Jurysport is geen sport6
» 20/05 De grote twijfel column7