Ik sta wel eens op straat, om goede doelen aan de man te brengen. Jazeker, ik ben diegene waar jullie allemaal met een boog omheen lopen. Maar soms, heel soms stoppen jullie, en dan doe ik mijn verhaal. Over mensen ver van jullie vandaan, die geen dak boven het hoofd hebben. Of kinderen, ook ver bij jullie vandaan, wiens ouders gestorven zijn aan aids. Jullie knikken dan heftig, en wachten allemaal op die vraag die onherroepelijk gaat komen:Vind je dit een belangrijk doel?
En dan kijken mensen je aan. Bijna niemand durft uiteraard nee te zeggen, niemand wil namelijk gezien worden als egoïst, met name niet als je met een wereldverbeteraar in de stromende regen staat te kijken naar foto’s die hartverscheurend zielig zijn. Toch zijn er enkelen die mij af en toe verbazen met het antwoord dat zij geven.
Allereerst heb je daar de dierenliefhebbers. Deze mensen vinden dieren belangrijker dan mensen. Aangezien ik een goed fundraiser ben, waardeer ik het positief dat zij met hun omgeving bezig zijn, en vraag erbij waarom ze dieren belangrijker vinden. Meestal komt het erop neer dat dieren er niets aan kunnen doen. Met het vriendelijke antwoord dat deze mensen er over het algemeen ook niets aan kunnen doen, neem ik vriendelijk afscheid van ze. Dit noem ik de naïef-nostalgische categorie. Een categorie die te prijzen is omdat ze de aarde hoog in het vaandel heeft staan. Maar ook een categorie die maar niet begrijpt dat de mensheid de aarde zogezegd regeert, en als de mensheid het slecht heeft, ze de aarde drie keer zo snel vernietigt.
De tweede categorie komt meestal met volgeladen tassen vol nieuwe kleren tot stilstand. Deze mensen vinden het allemaal ontzettend zielig, maar geven aan dat ze al aan zoveel goede doelen geven. 'En ja, het houdt eens een keertje op, toch?' Je kunt niet net als Atlas de last van de wereld op je schouders dragen. Ik antwoord hen dat het toch echt naar draagkracht is, en niet naar het aantal goede doelen. Toch vinden ze dat zij hun ding wel hebben gedaan. Ik schaar deze mensen meestal onder de Katholieken groep, die hun aflaat gekocht heeft. Uitzonderingen daargelaten overigens, sommigen geloof je op hun woord.
De derde groep is sterk groeiende. Die vindt dat we eerst Nederland uit het slop moeten helpen, want ‘weet je wel wat deze regering allemaal met ons doet’? Vaak wijs ik erop, dat we het hier nog niet zo slecht hebben, maar bovenal wijs ik ze erop, dat veel van de ellende die ik laat zien, in een ver verleden door ons en nu nog steeds door onze eigen economische barrières wordt gecreëerd. Dit is het type ver-van-mijn-bed-show. Een verbazingwekkend type, dat geniet van de mondialisering, ’s avonds met een bakje chips GTST kijkt, en nog nooit een daklozenkrant heeft gekocht om de armen in Nederland te helpen. Geloof me, je leest het in de ogen.
En dan is daar die zeldzame groep, de groep die het belangrijk vindt en wil helpen. Soms met een kleine aarzeling, maar ze zeggen uiteindelijk ja. Ze vinden het doel waar ik voor sta goed, bijzonder effectief en geloven dat het kans van slagen heeft. Deze groep is divers, en komt altijd onverwachts. Ik denk dat het mensen zijn die in-een-goede-bui-zijn. Want met al die reclame om je heen verbaast het mij af en toe dat mijn verhaal mensen overhaalt om te helpen aan iets waar ze vijf minuten geleden mee hebben kennisgemaakt (het is een relatief nieuw goed doel). Deze mensen geven met plezier hun gegevens op en lopen met het carbonvelletje en een folder vrolijk verder. Nog een glimlach erbij, alsof we samen deel uitmaken van een geheimpje. En ik ben ook blij. Blij dat ik mensen op een eerlijke manier heb kunnen overtuigen van dat wat ik belangrijk vind.
Helaas komt uit de laatste groep een verschrikkelijk soort tuig voort. Mensen die het zien als een lolletje, die denken dat ze ons fundraisers te pakken hebben. Het komt namelijk wel eens voor dat je, nadat je alles hebt ingevuld (inclusief het telefoonnummer), het bankrekeningnummer niet kan opschrijven omdat ze dat niet bij zich hebben. Dan spreek je af dat je terugbelt. ‘Natuurlijk,’ zeggen ze dan. ‘Vanavond om zes uur.’ Meestal is het nummer niet bestaand. Maar erger is wanneer de telefoon wordt opgenomen door iemand die nergens van afweet. Het verschrikkelijkste is als je de juiste persoon aan de lijn krijgt, maar diegene glashard ontkent dat hij of zij met je gesproken heeft.
Dit zijn niet de types die geen ‘nee’ kunnen zeggen. Dit zijn geen types die zich achteraf toch bedacht hebben. Dit zijn de types die ik met plezier naar de wereld help, waar ik ze vandaag een foto van heb laten zien.
Lees ook:
»
06:00 Mohammed & De Moskee0
»
20/05 hellehond3
»
20/05 Jurysport is geen sport5
»
20/05 De grote twijfel column7
|
.jpg)
ik ben van het type 'arme stufi-supported student die zich voorhoudt dat wanneer ik eindelijk klaar ben met de uni en een of andere achterlijk duur betaalde baan heb, heus wel aan boel goede doelen ga geven'. Sja.
Het lijkt me een best vermoeiende baan, ik kan me idd voorstellen dat je veel irritante figuren tegenkomt. Mooi verwoord, beetje korte en aparte conclusie
Je wordt anders ook wel doodgegooid met acceptgiro's. En je wordt ook ondersteboven gelopen door de ene na de andere vrijwilliger met collectebus. En intussen krijgen de mensen van de stichtingen topsalarissen.
Dus nee, ik geloof niet zo in geld geven. Waar gaat het heen, waar blijft het, wat blijft er aan de strijkstok hangen, wie worden er écht geholpen?
Ik geloof meer in echt helpen, jezelf ergens aanmelden als vrijwilliger. Mijn nichtje ging met haar man een jaar in een land wonen waar mensen echt niets hebben. Ik zie geld geven meer als een daad van schuldgevoel afkopen.
Ik ben van het type die de organisatie (intenties en/of effectiviteit) achter het "goede" doel niet vertrouw. Ik ga dus niet op straat beslissen, nadat ik enkel eenzijdige informatie heb ontvangen, of ik die lui wel/niet mijn geld toe vertrouw zonder enige objectieve informatie van de organisatie en doel.
Mooi streven Sun, maar niet iedereen doet dat, of heeft daar tijd voor.
De meeste doelen zijn goed, als ze het CBF keurmerk hebben. Dat geeft aan dat de administratie wordt bewaakt en dat er tenminste 75% van de middelen gebruikt wordt voor het daadwerkelijke goede doel. Dat is echt wel heel veel. Er moeten uiteindelijk toch ook mensen 'werken' middelen worden ingekocht voor het bedrijf zelf..
Overhead heeft elke organisatie, tenzij hij enkel en alleen draait op vrijwilligers, die alles wat ze doen nog eens uit eigen zak betalen ook.. (reiskosten, onkosten etc etc)... dat is lovenswaardig, maar vaak niet reeel.
Er zijn wat rotte appelen geweest, maar er zijn genoeg organisaties die heel goed werk doen, en die de steun van mensen verdienen die zelf geen tijd of zin hebben...
Overigens, de reactie erboven, studenten kunnen over het algemeen nog best wel eens iets missen hoor. Als je ziet hoeveel biertjes die wegtikken, hoevaak die naar de McDonalds lopen en dat ze altijd mooie kleertjes hebben, kan een vijftig euro per jaar er best wel vanaf...
Ik ben zo iemand die regelmatig daklozenkranten koopt, vaak wel meerdere per maand. Mja, mensen maken zich er wel vaker druk om dat er ook geld in de organisatie blijft hangen, maar denk nou eens na...
Mensen geven pas als ze de organisatie kennen, als ze ermee om de oren zijn geslagen. Een organisatie moet bekend zijn om veel geld te kunnen ontvangen. Om bekend te worden moet je reclame campagnes opzetten, televisie spotjes, posters, stands op evenementen, loterijen, dat soort werk...
Daar gaat veel geld in zitten. Om zo veel mensen die dan in zo een organisatie gaan zitten en zo veel werk af te handelen heb je een grote directeur/directrice nodig, en ja, die iwllen ook wel salaris ontvangen die vergelijkbaar is met andere gelijke functies, en dat is een hoop...dus niet zeuren, en als je het niet goed vind, geef maar aan een kleine organisatie die alleen op vrijwilligers loopt, maar waarschijnlijk absoluut niet bekend en groot is.
Ik krijg de indruk dat je het mensen kwalijk neemt als ze niets willen geven aan een goed doel. IMHO mogen die mensen dat zelf bepalen, wie ben jij om te bepalen dat mensen best meer kunnen geven omdat ze toch genoeg verdienen?
Doe je dit trouwens als baan of als vrijwilliger?
Je vergeet erbij te melden dat de enige reden waarom jij op die straat staat, ook is om centen te verdienen. Niet omdat je in dat geweldige doel gelooft. En dan zou ik ook balen als mensen je genaaid hebben met verkeerde nummers, waardoor jouw inkomsten (een stuk) lager zijn dan je had gehoopt.
Zeker weten dat dat niet de reden is waarom je ze naar de wereld van de foto wenst..?
Ik ga vaak een heel gesprek aan van dik een kwartier en dan als het hoge woord eruit is bedank ik vriendelijk.
Nee, ik doe dat nooit stante pede lid worden van het een of ander.
Ten eerste wordt en ben je gelijk gemachtigd tenzij je opzegt. En opzeggen gaat weer stroef via een bureau en niet via een vriendelijke dame, bellen brieven schrijven omdat 10 euro per maand toch wel veel is, het is namelijk niet alleen die tien euro per maand ook de krant, weekbladen, maandbladen, internet abo etc etc etc.
Nee, ik ga vaak in discussie. Ja maar al die Armoe, meneer tegenwoordig leven er procentueels gewijs minder mensen in armoe als in 1900.
Daarbij wonen er nu 6 en een halve miljard mensen op aarde. De Aarde kan maar produceren voor veel minder, meneer klaag die dictators eens aan die zijn de oorzaak van veel armoede.
Al dat geld blijft aan de strijkstok hangen getuige onderzoek X en Y.
De directeur van u liefdadigheids instelling verdient op jaarbasis 2 en een halve ton getuige het onderzoek onlang een in populair dagblad.
Ik met mijn belasting geef elk jaar minstens 150 euro aan goede doelen en daarbij ben ik nooit te beroerd als een collectant mijn deur weet te vinden, vooral in de stromende regen.
Daarbij stop ik mijn kleingeld al in de pot bij McDonalds, meneer wat meer kan ik doen behalve nu op straat lid worden wat ik niet wil.
Er blijft mij ook teveel aan de strijkstok hangen.
De directies van de Nierstichting en het Koningin Wilhelmina Fonds verdienen ruim een ton per jaar.
Het basissalaris van de tweekoppige directie van de Hartstichting is voor de een 170.000 euro, voor de ander 110.000 euro.
Wie bij SOS Kinderdorpen werkt, verdient gemiddeld ruim 55.000 euro per jaar en staat daarmee aan top. De gemiddelde medewerker van Amnesty krijgt ruim 51.000 euro, die van de Hartstichting een dikke 53.000 euro.
Opsouten met die geld klopperij!
Die paar euro's zullen veel helpen in Afrika. Tuurlijk.
De 3e wereld landen blijven 3e wereld landen zolang de boel daar nog corrupt is als de pest.
quote:Op zondag 7 november 2004 20:22 schreef useroid het volgende:
Ik ga vaak een heel gesprek aan van dik een kwartier en dan als het hoge woord eruit is bedank ik vriendelijk.
Joh, als je al weet wat er gaat komen, waarom sta je dan een kwartier van je eigen tijd en die van die collecteur te vermorsen? Of heb je zo'n zielig leven dat dit je manier is van 'lol hebben'?
Ik heb een bloedhekel aan die vervelende types op straat
quote:Op zondag 7 november 2004 20:02 schreef Solomon het volgende:
Ik krijg de indruk dat je het mensen kwalijk neemt als ze niets willen geven aan een goed doel. IMHO mogen die mensen dat zelf bepalen, wie ben jij om te bepalen dat mensen best meer kunnen geven omdat ze toch genoeg verdienen?
Doe je dit trouwens als baan of als vrijwilliger?
Ik krijg de indruk dat hij zich meer stoort aan mensen die ja zeggen maar nee bedoelen.. De reacties zijn trouwens veelzeggend.
Ikzelf geef trouwens ook niet aan ieder doel, maar als ik er geen zin in heb/niets kan missen zeg ik dat wel direct, en niet pas als het verhaal is afgelopen..
quote:Het komt namelijk wel eens voor dat je, nadat je alles hebt ingevuld (inclusief het telefoonnummer), het bankrekeningnummer niet kan opschrijven omdat ze dat niet bij zich hebben. Dan spreek je af dat je terugbelt. ‘Natuurlijk,’ zeggen ze dan. ‘Vanavond om zes uur.’ Meestal is het nummer niet bestaand. Maar erger is wanneer de telefoon wordt opgenomen door iemand die nergens van afweet. Het verschrikkelijkste is als je de juiste persoon aan de lijn krijgt, maar diegene glashard ontkent dat hij of zij met je gesproken heeft.
Hehehe, en bedankt voor de tip!
Ik koop gewoon sowieso niets op straat. Als ik iets aan een goed doel wil geven, doe ik dat wel in alle rust als ik écht goed geïnformeerd ben.
Ach dat continent is kansloos dus heeft geen nut om geld te geven.
quote:Op zondag 7 november 2004 22:03 schreef Alicey het volgende:[..]
Ik krijg de indruk dat hij zich meer stoort aan mensen die ja zeggen maar nee bedoelen.. De reacties zijn trouwens veelzeggend.
Ikzelf geef trouwens ook niet aan ieder doel, maar als ik er geen zin in heb/niets kan missen zeg ik dat wel direct, en niet pas als het verhaal is afgelopen..
DAt is precies wat ik bedoel.. Ik kan me goed voorstellen dat mensen niet op straat iets willen 'aanschaffen.' Maar ik heb ook gewoon een voorlichtingstaak. Als diegene later op internet de goede bedoelingen beschreven ziet, dan is dat wat mij betreft ook heel mooi...
Vroeger bedankt ik altijd beleeft. Sinds ik weet dat jullie daar gewoon voor het geld staan negeer ik ze of ik roep iets als 'geen tijd'.
Ik prefereer het laatste...
Als ik niet onbeleefd ben, hoef jij dat ook niet te zijn toch?
Mooie column. Zet wel aan tot denken.
quote:Op zondag 7 november 2004 18:45 schreef Tha_BlonT het volgende:
Overigens, de reactie erboven, studenten kunnen over het algemeen nog best wel eens iets missen hoor. Als je ziet hoeveel biertjes die wegtikken, hoevaak die naar de McDonalds lopen en dat ze altijd mooie kleertjes hebben, kan een vijftig euro per jaar er best wel vanaf...
Daar ben ik het wel mee eens. Ongelofelijk hoeveel studenten zonder te werken over zoveel geld kunnen beschikken. Ik behoor helaas tot de categorie arme studenten die geen bier drinkt, duur eet of dure kleding koopt. Als ik straks werk heb, ga ik echt wel bijdragen aan goede doelen. Tot die tijd maar even zorgen dat ik afstudeer en iets te eten overhoud.
Alle jezus... wat gaan mijn haren overeind staan van deze column, jij achterlijk links stuk tuig, mag ik niet zelf weten waar ik mijn geld aan uitgeef. Ik erger me dood aan die lui die je op straat lastigvalt met lulverhaaltjes over die arme kindjes in land x, de arme diertjes in land y, en de arme natuur in land z. Man! Tief op
.
En ja ik ga hier gruwelijk hard kort door de bocht (overigens dit alleen ter illustratie hoe enorm kortzichtig je column is).
En ja ik ben een ontzettend lam egoistisch, kapitalistisch stuk vreten.
Maar IK verzin niet van die achterlijke verhaaltjes over de mensen die mijn doel geen donatie willen geven. Sterker nog, als jullie fundraisers allemaal zo over ons winkelend publiek denken krijgt de eerste de beste die me aan durft te spreken met de vraag "heeft u even tijd?" geen beleefd antwoord meer maar een scheldkannonade dat ze verdimme maar zelf moeten werken voor hun geld. Kunnen ze mooi DAT opsturen naar hun goeie doel.
Overigens weiger ik te betalen aan al die tv/radio/magazine vervuiling waar jullie massaal in adventeren. Dat kost volgens mij jaarlijks klauwen met geld, als dat nu eens gewoon netjes geinvesteerd wordt in het doel waar je voor staat. Hoef jij minder bekrompen hokjes te verzinnen.
Advertenties in kranten/magazines enz zijn over het algemeen stoppers. En stoppers zijn dus advertenties van goede doelen die worden geplaatst als er ruimte over is. Het Astma Fonds bv maakt daar ook gebruik van en dit wordt geregeld door een speciaal bureau.
Hoe dat met tv zit, geen idee.
Verder vind ik het nog steeds een zeer schijnheilige column. Als je daar niet voor je eigen gewin had gestaan, had ik het kunnen begrijpen.
quote:Soms met een kleine aarzeling, maar ze zeggen uiteindelijk ja. Ze vinden het doel waar ik voor sta goed, bijzonder effectief en geloven dat het kans van slagen heeft. Deze groep is divers, en komt altijd onverwachts. Ik denk dat het mensen zijn die in-een-goede-bui-zijn.
Dan zal ik je meteen nog een illusie armer maken: ik durf te wedden dat deze groep voor het overgrote deel bestaat uit mensen die uit fatsoen geen 'nee' durven zeggen, bang voor het predikaat 'egoistisch'.
Met als gevolg dat ze vooral blij zijn dat ze degene die hun dat schuldgevoel heeft aangepraat hebben kunnen afkopen. Niet omdat ze het idee hebben dat ze de wereld echt een dienst hebben bewezen.
Als ik zonodig wat zou willen doen voor de armen ga ik zelf wel helpen. Het is nooit duidelijk wat er met je geld gebeurd, en of er daadwerkelijk wat mee gebeurd.
Ik heb een paar jaar een meisje in India gesponsord via zo'n instelling. Deze gaf echter (naar beoordeling van een overheidsorgaan in de VS) zo'n 90% van alle gelden door naar de plaatselijke doelen. Ik had wel wat moeite met de christelijke achtergrond van die instelling, maar dat percentage was gewoon een van de betere.
Ik ben daar mee opgehouden toen die instelling besloot dat plaatselijke project op te heffen, omdat er ter plekke teveel door corruptie verloren ging, wat wel integer was, maar de band met het gesponsorde gezin abrupt verloren liet gaan.
Een percentage van 75% is veel te laag, zelfs al is het gecertificeerd. Geen gedetailleerde verantwoording over de uitgaven afleggen kan in mijn ogen ook niet. De meeste Nederlandse liefdadigheidsinstellingen voldoen niet aan die criteria en verdienen dus onze steun niet. Ook het feit dat men steunt op grote groepen van vrijwilligers terwijl men de werknemers veel te riante salarissen geeft, stemt mij niet.
Ik zal op straat en aan de voordeur trouwens altijd nee zeggen. Niet omdat het doel niet goed zou kunnen zijn, maar omdat ik het hinderlijk vind continue lastig gevallen te worden door bedelaars, aggressieve straathandelaars en het collecteurs-volkje.
De laatste instelling die van mij dan ook wat kreeg was de plaatselijke SPCA (dierenbescherming) omdat zij een standje hadden op de plaatselijke kermis en enkel een kleine bus ergens op een tafeltje hadden staan zonder daar aggressief mee in mijn gezicht te zwaaien.
tja, ik ben het type dat er gewoon voor uitkomt dat ie een egoist is en er werkelijk geen reet omgeeft dat die mensen het daar arm hebben. En als ik dan tog een doel moet kiezen dat ik zou steunen dan ging ik tog voor een dieren belangen organisatie. U can say everythink u want i dont care
zolang al die fondsen langs elkaar heen werken worden die landen er aleen maar slechter van .
goed voor schuldgevoel weg te werken verder houdt het op .
enige die nuttig werk doet is vso.
75p/m euro voel je wel gezond , je goed voelen vast wel maar nuttig niet echt
<quote>
Allereerst heb je daar de dierenliefhebbers. Deze mensen vinden dieren belangrijker dan mensen. Aangezien ik een goed fundraiser ben, waardeer ik het positief dat zij met hun omgeving bezig zijn, en vraag erbij waarom ze dieren belangrijker vinden. Meestal komt het erop neer dat dieren er niets aan kunnen doen. Met het vriendelijke antwoord dat deze mensen er over het algemeen ook niets aan kunnen doen, neem ik vriendelijk afscheid van ze. Dit noem ik de naïef-nostalgische categorie. Een categorie die te prijzen is omdat ze de aarde hoog in het vaandel heeft staan. Maar ook een categorie die maar niet begrijpt dat de mensheid de aarde zogezegd regeert, en als de mensheid het slecht heeft, ze de aarde drie keer zo snel vernietigt.
</quote>
Wat een kul. Daar is niets naiefs aan, het is zo dat wij de aarde "beheersen", maar een dierenactivist is ook voornamelijk met mensen bezig, namelijk met bewustwording van wat men de dieren aan doet. Daarnaast hebben wij het in Nederland prima, en toch is er GENOEG te doen voor de dierenactivist.
Daarnaast zou je de dieren volgens jou theorie dan nooit kunnen helpen, want er is altijd ellende met mensen in grote delen van de wereld, de dieren komen dan nooit aan bod. Er zijn gewoon teveel mensen, de problemen worden alleen maar erger zolang er meer mensen bijkomen.
Verder staan dieren ook nagenoeg nooit op het politieke programma.
Ik denk dat je wel iets beter mag nadenken, voordat je het woord naief in de mond neemt.
De dierenhulp en mensenhulp staan zij aan zij, het een sluit het ander niet uit.
quote:Op dinsdag 9 november 2004 00:30 schreef SadKingBilly het volgende:
Maar ik moet je meegeven dat ik respect heb voor jou en de andere mensen die hun vrije tijd opofferen aan een ideaal, daarvoor mensen aanspreken en trachten bekendheid te geven aan een van de véle wantoestanden in de wereld.
*kuch* werktijd..
De mensen die met een collectebus langs de deuren gaan en hun coordinatoren (coordinators?) zijn veelal vrijwilligers, mensen bij standjes ook, al is dat percentage al weer een stuk kleiner en het overgrote deel dat op staat je een fonds probeert aan te smeren, staan daar vooral voor zichzelf. Maar ook hier geldt voor.. uiteraard niet allemaal.
Tot welke groep behoort de columnist?
Here2Stay heeft trouwens zelf verschillende beleidsprojecten gedaan voor verscheidene goede doelen, geheel in eigen belang.
Ik begon je stukje vol enthousiasme te lezen totdat ik dit zag.
quote:Bijna niemand durft uiteraard nee te zeggen, niemand wil namelijk gezien worden als egoïst, met name niet als je met een <hr> wereldverbeteraar <hr> in de stromende regen staat te kijken naar foto’s die hartverscheurend zielig zijn.
Het woord wereldverbeteraar vind ik vrij arrogant klinken. Waarom vind jij jezelf een wereldverbeteraar en de mensen die aan het winkelen zijn niet. Weet jij wat die mensen doen voor werk etc.. misschien is dat wel veel beter voor de wereld.
Ten tweede wil ik je mededelen dat je als nederlander al vaak zat wordt lastiggevallen door allerelei verkopende mensen waar je niet om hebt gevraagd.
-Colporteurs aan de deur met al hun waren.
- De man van KPN die je vraagt of je terug wil komen van Tele2 of het Ad die vraagt of je lid wil worden.
- De zwerver op straat die zijn handje ophoudt.
- De straatmuzikant die met zijn geld bakje staat et wachten op jouw eurotjes.
- De mensen op straat zoals jij.
- Jantje beton met zijn collectebus aan de deur en in de stad.
- De meneer met de straatkrant.
Zoals je ziet zijn dat al 7 verschillende gevallen van mensen die je proberen je zuurverdiende geld uit de zak te kloppen.
Nu ben ik niet van mening dat je nooit iets moet geven, maar het houdt een keer op. Als je net als ik in een grote stad woont, wordt je ermee doodgegooid, ik wordt er werkelijk waar als ik een dagje ga stadten helemaal debiel van.
Ga gewoon door met je verkoop op straat maar verwacht niet dat iedereen reageerd met ja hoor ik geef je wel ff een standaard bedrag per jaar.
Als iemand iets wil geven dan moet dat vanuit diegene zelf komen, niet iets dat je in principe opgedrongen wordt.
Oke mensen is 't allemaal een beetje duidelijk
Klinkt misschien heel stom, maar ik heb 2 goede doelen waar ik al aan doneer. En meer dan 2 hoef ik niet, volgend jaar zijn er weer 2 aan de beurt. Tegen de rest van de lui die op straat staan zeg ik gewoon: Ik ben al lid/ doneer al. Werkt altijd
Je verontwaardiging begrijp ik niet helemaal, als je mensen aanspreekt op daar waar ze het zwakst zijn namelijk hun schuldgevoel, kun je soms reacties als valse toezeggingen verwachten, negeren is dan beste optie.
Een misvatting in de column is het maken van het onderscheid tussen de genoemde 2e en 3e categorie. Wanneer je spreekt over de consument en anderzijds de klager spreek je feitelijk over èèn soort mens. Klagingen zijn namelijk ook consumtiegoed, de 'niet-consument' klaagt niet.
Herman
Ik verdien per jaar een slordige 25.000 euro. Aangezien ik principieel tegen het oplichten van de belastingdienst ben, maak ik geen gebruik van creatieve boekhouding of andere mazen en onzinnige kortingen waar ik misschien wel recht op heb, maar die nooit voor mij bedoeld zijn. Dus gaat er pakweg 1/3 van m'n inkomen naar de staat (da's dus 8.325 euro).
Voor het gemak stellen we even dat ik de volledige 16.675 euro die ik voor mezelf overhou ook weer uitgeef (komt dicht in de buurt). Gemiddeld betaal ik dan nog eens 19% belasting (benzine wat meer, eten en onderdak weer wat minder). Dus nog eens 3168 euro in de staatskas (da's 11.493 euro totaal).
0,7% van het bruto nationaal product gaat naar ontwikkelingssamenwerking, dus ik draag persoonlijk 80 euro en een beetje bij per jaar, plus nog het één en ander dat via andere ministeries bij goede doelen terecht komt. Ik heb op een partij gestemd die het beste voor heeft met de wereld, dus dat er maar 0,7% naar nobele doelen gaat is niet mijn schuld.
Als je meer geld van me wilt ga je maar in Den Haag lobbyen, mijn belastinggeld mag je hebben. Als er maar genoeg overblijft om me straks in m'n oude dag te voorzien. Maar val me svp niet lastig op straat, en probeer me al helemaal niet nog een schuldgevoel aan te praten in zo'n column ook.
quote:Op zondag 7 november 2004 21:36 schreef pberends het volgende:Ik heb een bloedhekel aan die vervelende types op straat
Ik ook of het nou straatkrantverkopers of zgn goede doelen fundraisers zijn, die er schandalig genoeg ook nog voor betaald krijgen.
Waar is die goede oude tijd toch gebleven dat ze aan de deur kwamen en blij waren met 50 cent of een gulden.
Stukje in Koenoen over dit fenomeen was zeer goed gevonden, ze worden volgens mij ook steeds agresiever in hun wervingsmethoden. Hier in Rotterdam staan ze zo opgesteld dat je gewoon in een fuik word gedreven.
quote:Op woensdag 10 november 2004 21:48 schreef Diego27 het volgende:
Ik begon je stukje vol enthousiasme te lezen totdat ik dit zag.
[..]
Het was een beetje zelfspottend bedoeld, kwam er kennelijk niet goed uit
Ik denk dat het verstandig is om 1 of een paar goede doelen te kiezen aan wie je geld wilt geven. Je kunt dan precies bepalen hoeveel geld je hier aan uit wilt geven en tevens de achtergrond van deze goede doelen checken. Het is onmogelijk om alle goede doelen te steunen, hoe goed hun intenties ook zijn. Ik zou zelf niet zo snel lid worden van een bepaald goed doel en vind het niet prettig om op straat of in een openbare gelegenheid aangesproken te worden, deze mensen geef ik niet zo snel iets en ik word zeker geen lid. Als ik interesse heb, dan kom ik liever naar een stand toe of benader een goed doel zelf rechtstreeks. Liever kies ik voor donaties zonder verdere verplichtingen. De meeste collectanten krijgen van mij wel iets voor hun moeite en deze respecteer ik ook voor hun inzet.
Natuurlijk speelt het wel mee voor wie het geld is bestemd. Als ik voor Bangladesh geld moet geven voor weer een watersnood, dan zal ik dat minder snel doen omdat de bevolking zelf niets aan het probleem doet en bovendien stond te juichen bij een terroristische aanslag op de Westerse burgerbevolking (9/11). Ik geef geen cent meer aan landen met een bevolking die het Westen of de Westerse levenswijze vijandig gezind zijn. De overheid zou dat ook niet moeten doen. Ik geef bovendien alleen geld aan landen met een democratisch regime. Amnesty International steun ik ook niet omdat zij soms te zachtzinnig overkomen bij het aanpakken van terroristen (gezeur Guantanomo Bay en aanpak van Israel bij terroristen). Als men bijvoorbeeld bij Palestijnse terroristen wat fysieke druk uitgeoefend om informatie te verkrijgen om terroristische aanslagen te voorkomen, dan heb ik daar wat minder moeite mee... Linkse organisaties (zoals Amnesty International, Milieudefensie en Greenpeace) steun ik ook niet. Voor bepaalde aspecten van hun gedachtengoed kan ik veel sympathie opbrengen, maar vaak hebben ze een bord voor hun kop en verdraaien ze de zaken. In goede doelen met een christelijke achtergrond heb ik overigens wat meer vertrouwen, maar ik doe wel eerst enige 'research'.
quote:Op dinsdag 9 november 2004 00:30 schreef SadKingBilly het volgende:
...
Die foto's worden namelijk gebruikt om mensen een schuldgevoel aan te praten, want "wij hebben het hier nog niet zo slecht". Nee, dat klopt. En weet je waarom? Omdat onze voorouders hun schouders gezet hebben onder het werk dat gedáán moest worden, in plaats van elkaar met knotsen de hersens in te slaan en vervolgens te rekenen op de hulpgoederen. (uitzonderingen natuurlijk daargelaten, eerlijk is eerlijk)
...
allereerst waardeer ik het dat je wel aan andere goede doelen geeft, maar wat je hier zegt haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. wij hebben het hier alleen zo goed omdat onze voorouders het wat beter getroffen hadden. hier hebben we een ideaal klimaat voor landbouw en veeteelt, leg dat mensen in afghanistan maar eens uit.
we hebben hier bovendien alles wat we hier tekort kwamen maar weggehaald uit armere landen waar men niet zo kapitalistisch dacht, zo hebben we heel indonesie leegeplunderd en hebben we new york geruild voor suriname omdat we daar meer specerijen vandaan konden halen.
vergeet ook niet dat we de bevolking in armere landen misbruikt hebben door slavernij, tot in de zestiger jaren aan toe, toen werden marokkaanse en turkse mensen naar nederland gehaald om hier voor een hongerloon het vuile werk op te knappen als gastarbeiders.
daarnaast zijn wij het zelf die veel oorlogen hebben veroorzaakt en denk je dat we ook maar een haar beter zijn geworden? nee, irak werd aangevallen om de oliebronnen daar veilig te stellen.
ik ben het heel erg met je oneens, elk mens is gelijk in de wereld, of deze nou het geluk had als (kans)rijke europeaan of de pech had als (kans)arme etheopier ter wereld te komen.
Reacties op dit bericht
SunChaser (Redactie Frontpage) 07-11-2004 @ 18:29
pberends (Redactie Frontpage) 07-11-2004 @ 21:36
Dieren kunnen niet voor zichzelf opkomen, kunnen niet kenbaar maken dat ze het kut hebben dus laat mensen daar maar meer aandacht aan besteden, die situatie in afrika verbeterd toch nooit, hoeveel geld je er ook in pompt het blijft een rotcontinent met alleen maar moeilijkheden 
