Spanning
Mijn handen die langzaam
Over je lijf heen dwalen,
Mijn vingers verkennen jouw lichaam
Tot in detail terwijl ze dalen.
Nooit gedacht dit te mogen,
De spanning laait op
Vuur brandt in je ogen
Verliefd
Ik verdrink in onvermogen,
Wanneer ik kijk in je ogen.
M’n gedachtes gaan er met mij vandoor,
Jij bent alles wat ik zie en hoor.
Het genot om in je nabijheid te zijn,
Je niet langer te missen, niet langer die pijn.
Toch de onzekerheid die aan me knaagt,
Als je met anderen praat, me soms uitdaagt.
Misschien zou ik je moeten vertellen wat ik voel,
Misschien dat je dan begrijpt wat ik bedoel.
Ik heb geen reden om te twijfelen aan jou,
Maar voel me zo onzeker omdat ik van je hou.
Ontkenning
‘s ochtends in jouw armen te ontwaken,
Jouw vingers die mijn lichaam raken.
Langzaam beroeren je vingers mij,
Geen groter genot dan wanneer ik met je vrij.
Ik word overvallen door een sterk verlangen,
Om me door jou te laten vangen,
Me helemaal te geven aan jou alleen,
Want zoals jou is er maar één.
Toch weten we allebei dat ik nooit toe zal geven,
Aan dat verlangen om niet alleen te leven.
Misschien ben ik wel bang voor wat de toekomst brengen zal,
Bang als ik ben dat ik van die wolk afval.
De passie die we nu voelen,
Waardoor ik me helemaal laat overspoelen.
Genietend van ieder samenzijn,
En zonder liefde, geen pijn.
Maar hoelang kan ik nog liegen,
Mezelf en jou bedriegen,
Met de leugen dat er geen liefde is,
Wat is dan de reden dat ik je zo mis?
=====================================
Ehhh...Genoeg?
Inge is dichter in spe